Odpowiedz jako specjalista
WsteczJestem, a raczej byłam osobą radosną, komunikatywną, zaradną. Od pewnego czasu nic z tych rzeczy mi nie wychodzi.
Jestem, a raczej byłam osobą radosną, komunikatywną, zaradną. Od pewnego czasu nic z tych rzeczy mi nie wychodzi. Stałam się apatyczna, boję się kontaktu z ludźmi, brak mi pewności siebie. Czuje się nieszczęśliwa. Mąż jakiś czas temu zdradził mnie z moją siostrą. On stwierdził, że nie doszło między nimi do kontaktu fizycznego. Ale SMS-y, które do siebie pisali, świadczyły moim zdaniem inaczej. Tzw. seks online. Jak sam powiedział, chciał sprawdzić, czy moja siostra zdolna jest do zdrady - nic więcej jego zdaniem. Ja jestem zniszczona po sytuacjach, które się ostatnio mi przytrafiły. Przestał jeszcze wcześniej przed tym zdarzeniem odzywać się do mnie. Nasza komunikacja to Messenger, tak jest mu najwygodniej. Staram się wybaczyć mężowi za to, co zrobił. Na domiar złego borykał się z piciem. Ciężko pracuje. Czuję, że jestem przemęczona i fizycznie i psychicznie, ale wstyd mi jest iść i porozmawiać z kimś o moich problemach. Narobił mi problemów finansowych, o których dowiedziałam się po jakimś czasie. Staram się mu wszystko wybaczyć ze względu na dzieci. Jest mi bardzo ciężko i nie radzę sobie z tym. Obecnie on stracił prace ze względu na picie. Ja pracuje na dwa etaty. Gdzie jedna dostałam niedawno, z której bardzo się cieszyłam, ale pracuje z toksycznymi ludźmi, którzy z chęcią mi to okazują a ja jestem w takim stanie ze nie umiem się już bronić. I stawiać granic. Każdy w tej chwili mówi mi, co mam robić poniżając mnie i mówiąc mi, że się do niczego nie nadaję. Zaczynam faktycznie już tak o sobie myśleć, że jestem bezużyteczna. Firma praktycznie nie istnieje, w trakcie kiedy dowiedziałam się o sytuacji mojej siostry, nie umiem już jej prowadzić. Proszę o pomoc, jak odzyskać wiarę w siebie, co zrobić, żeby przestać myśleć o sobie w bardzo ciężki sposób?
Anonimowo
2 lata temu
Magdalena Bilińska-Zakrzewicz
Dzień dobry,
Znajduje się Pani obecnie w kryzysowym życiowym momencie, w wielu obszarach Pani życia, napotyka Pani na ogromne trudności, rozczarowania i bolączki. Już sama sytuacja zdrady męża to ogromny ciężar psychiczny, a co za tym idzie - ogromne wyzwanie, jak się z nim uporać - nie ma przecież tylko jednej drogi, jaką jest wybaczenie (osobna już kwestia jest, jak tego wybaczenia dokonać), a co dopiero tyle trudnych spraw na raz. Słusznie niepokoi Panią stan psychiczny i zmiany w funkcjonowaniu, jednak nie wygląda na to, aby obecnie mogła Pani pozostać radosna w obliczu takich wydarzeń. Trudno tu na forum zajmować się po kolei każdym aspektem opisywanej sytuacji, a jestem przekonana, że każdy z nich wymaga uwagi, troski, przyjrzenia się temu, co Pani czuje, myśli i potrzebuje, dlatego jedynym rozsądnym rozwiązaniem wydaje mi się skierowanie Pani na psychoterapię. Niezwłocznie potrzebuje Pani wsparcia w rozpoznaniu, czego Pani chce w tych sytuacjach/relacjach u w radzeniu sobie z trudnymi emocjami. Powodzenia Magdalena Bilinska Zakrzewicz
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Doświadczyła Pani trudnej sytuacji, więc zrozumiałe jest to, co Pani przeżywa. Zdrada męża jest w jakiś sposób stratą, więc mogą towarzyszyć temu różne emocje, warto, żeby je Pani przeżyła, najlepiej w bezpiecznej relacji psychoterapeutycznej. Zachęcam do skorzystania z psychoterapii, aby się Pani wzmocniła, dostrzegając zasoby i wartości, których część już Pani widzi. Istotna jest zmiana myślenia o sobie, to nieprawda, że jest Pani bezużyteczna. Warto przypomnieć sobie, kiedy przeżyła Pani jakiś problem, i jak sobie wtedy poradziła, być może uda się wykorzystać obecnie te umiejętności. Jako żona alkoholika jest Pani współuzależniona, więc tym bardziej przydatna byłaby pomoc. Troska o siebie, o zaspokajanie swoich potrzeb, pragnień jest bardzo ważna.
Pozdrawiam
Katarzyna Waszak
2 lata temu
Dorota Kuffel
Witam,
pisze Pani, ze próbuje wybaczyć mężowi z uwagi na dzieci, tymczasem wybaczenie jest osobistym procesem, który uwzględnia własne uczucia, także poczucie krzywdy. To o czym Pani pisze, rozumiem bardziej jako troskę o dzieci i być może lęk przed konfrontacją z mężem. Serdecznie polecam skorzystanie ze wsparcia terapeuty. Zdrada, karanie przez mliczenie, kłopoty finansowe, każde z tych doświadczeń może wywoływać spore napięcie, razem stają się stresorem, który powoduje u Pani wyczerpanie i spadek energii. Żeby zadbać o siebie i dzieci, potrzebuje Pani wytchnienia i wsparcia, aby przepracować te doświadczenia.
Z życzliwością
Dorota
2 lata temu
Zobacz podobne
Mam wrażenie, że psychoterapeuci bagatelizują fakt, że martwię się o swoje osiągnięcia życiowe w stosunku do wieku.
Dlaczego psychoterapeuci tak bardzo bagatelizują moje problemy? Mam 28 lat i nie potrafię ustabilizować się w żadnej pracy, zawodzie, nie mam żadnych osiągnięć życiowych. Tymczasem słyszę, że jestem niezwykle młoda i mam jeszcze czas. Jestem absolutnie rozgoryczona takim zachowaniem psychoterapeutów. Czas mija bardzo szybko, niedługo będę miała 30 lat, potem 40, a w końcu 60 i gdy w nieskończoność będę powtarzać sobie, że mam jeszcze czas, to do niczego nie dojdę! Nie chcę żyć jak roślina.
Mąż chce rozwodu przez inną kobietę.
Witam. Mąż znalazł nową kobietę. Oznajmił mi, że chce rozwodu.
Ja chce z nim porozmawiać, żeby uratować wszystko dla naszej córeczki oraz dla nas. A on się nie odzywa do mnie, tylko cały czas pisze z nią.
W jaki sposób mogę umówić się na NFZ do psychologa/ psychiatry?
Nie stać mnie na prywatnego psychologa/psychiatrę. Jak znaleźć kogoś na NFZ i czego potrzeba, aby się dostać?
Mąż odtrącił mnie po operacji guza mózgu - dlaczego tak jest?
Jestem 3 miesiace po operacji guza mózgu. Dochodzę do siebie w domu i czekam na kolejną operacje.
Jestem bardzo emocjonalna zreszta zawsze taka bylam, jak coś mi się nie podobało to głośno otym mówiłam. Mój maz(24 lata razem z pół rocznymi przerwami dwa razy) odtrącił mnie całkowicie po operacji. Spi w pokoju dorosłego syna i traktuje mnie jak powietrze od 1,5 roku. Jeszcze w zeszłe święta Bożego Narodzenia powiedziała mi że jestem zdrowa i nic mi nie jest. Kiedy okazało się w marcu że mam guza mózgu, a nie wymyślam nawet mnie nie przytulił tylko powiedział: będzie dobrze.
A potem już było tylko gorzej. Ja oczekiwałam czułości i troski, a on izolacji. Całymi dniami zajmuje się telefonem i swoim hobby 3 razy w tygodniu. Powiedział mi, że juz nie potrafi naprawić tego co jest miedzy naami, ale chce mi pomagać finansowo i wozić mnie do lekarza, mieszkać że mną, być obok, ale nie jest obok. Jest jak wspolokator. Nie chcę tego. Co myślicie? Dlaczego tak jest?
Jestem w związku małżeńskim, ostatnio żona zobaczyła moje wiadomości z koleżanką
Witam,
Jestem w związku małżeńskim, ostatnio żona zobaczyła moje wiadomości z koleżanką, nie zdawałem sobie sprawy z tego, jak głupie są to wiadomości, nie przykładałem wagi do nich. Nie wiem, być może traktowałem to jako zabawę, ale skrzywdziłem żonę, która chce się ze mną rozstać. Co mam zrobić?
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.