
- Strona główna
- Forum
- inne, kryzysy, zaburzenia lękowe
- Witam. Mam 39 lat,...
Witam. Mam 39 lat, opowiem w skrócie - 4 lata temu, nad morzem mój stan zdrowia nagle się pogorszył
Klaudia
Klaudia Fila
Zdarza się, że objawy somatyczne mają wyłącznie podłoże psychogenne i pojawiają się w odpowiedzi na nadmierny stres, lęk czy tłumione emocje i konflikty wewnętrzne, jednak często są objawem współtowarzyszącym, np. w zaburzeniach gospodarki hormonalnej i są od siebie zależne w takim znaczeniu, że pewna predyspozycja medyczna sprawia, że na chociażby stres nasze ciało będzie reagowało “bardziej". U człowieka ciało i psyche jest nierozłączne i warto spojrzeć na swoje trudności całościowo. Nie zawsze diagnoza może być zero-jedynkowa. Dobrze, że jest Pani w procesie diagnozy w sensie medycznym, ale myślę, że równie cenne byłoby zadbanie o tę drugą część (psychikę/emocje), zwłaszcza, że tak jak Pani napisała - odczuwa Pani osamotnienie i brak zrozumienia a symptomy z ciała generują nadmierne zamartwianie się i obniżają satysfakcję z życia. Z pewnością pomocna byłaby psychoterapia. Pozdrawiam.

Zobacz podobne
Ostatnio zauważyłam, że pandemia znacząco nasiliła mój lęk społeczny. Każda konieczność wyjścia z domu, czy to do sklepu, czy na spacer, wiąże się z ogromnym stresem. Zdarza się, że wymyślam najgorsze scenariusze, jakby każdy kontakt z inną osobą mógł skończyć się dla mnie katastrofą. Unikam miejsc, gdzie mogę spotkać ludzi, co tylko pogłębia moje izolowanie się i samotność. Czy te objawy są typowe dla zaburzeń lękowych?? Czy terapia online jest równie skuteczna jak tradycyjna forma spotkań? Chciałabym też zrozumieć, jak rozmawiać o tym z bliskimi, którzy nie zawsze rozumieją jak się zachowuję, dla nich jestem nienormalna i dzika. Czasami wydaje mi się, że nie mogę wyjść z tego błędnego koła lęku i izolacji.

