Odpowiedz jako specjalista
WsteczProblemy w związku przez bliskość męża z koleżanką z pracy i jego brak wsparcia
Mąż chce ratować związek, relacje, bliskość jest kochany zawsze czuły wracam z nim razem z pracy do domu. Lecz co mam myśleć, jak odbierać jak się czuć. Pracuje z koleżanką, która zna ponad 20 lat, ona jest jego kierowniczka. Ostatnio pokłócił się z nią strasznie, ona mnie atakowała pełna weny okaz zdrowia. Zawsze miał pracować do 18.00 dziś nagle 21.00. Powód??? Maz napisał, iż cyt ,, Karolina bardzo źle się czuję ma poważny stan zdrowia psychiczny zdrowotny zerowy, poprosiła mnie ażebym został do końca w pracy i prosiła ażebym cie przeprosił w jej imieniu''...nie wierzę w to, ponieważ kobieta nienawidzi mnie, pała do mnie jadem, jak żmija. Napisałam mężowi, ze powinien powiedzieć jej otwarcie, iż jego żona również ma poważnie zły stan zdrowia psychiczny i będzie i powinien żonę wspierać. A niestety mojego męża zainteresował kierowniczki stan zdrowia psychiczny, zrobiło mi się bardzo przykro. Napisałam mężowi, ze jak ja jemu mówię, ze mam problem on potrafi to olać, powiedzieć mi cyt ,, to twój problem nie mój sama sobie poradź,,! Ja zrozumieć potrafi wesprzeć obcą kobietę a swą żonę nie. Co mam myśleć, jak to odebrać bardzo zrobiło mi się przykro. Z drugiej strony więcej zarobi ok, ale trochę wydaje mi się to nie w porządku. Proszę poradzić mi co mam myśleć, czy oni mogą mieć bliższe relacje a mąż mnie oszukuje, choć uważa ze nie??? Jak mam rozmawiać, ze nie interesuje sie mną a innymi osobami???
Kasia1983
6 miesięcy temu
Wiktoria Pela
Cześć!
Mąż, jak piszesz, potrafi być czuły i kochający – ale kiedy Ty mówisz o swoich problemach, często zderzasz się ze ścianą: „to twój problem”. Tymczasem dla innej kobiety potrafi się poświęcić, zostać dłużej.
To może oznaczać, że łatwiej wchodzi on w rolę „pomocnika” wobec osób, z którymi nie ma codziennej, emocjonalnej bliskości – bo ta rola nie niesie dla niego obciążenia osobistego.
W sytuacji, gdzie była między nimi kłótnia, a potem ona prosi go o wsparcie – a on zgadza się zostać do późnego wieczora i broni jej przed Tobą – to budzi naturalny niepokój i podejrzenia.
Nie należy od razu stwierdzać, że coś się na pewno dzieje – ale Twoje uczucia są uzasadnione. Masz prawo zadawać pytania i domagać się przejrzystości.
Z tego, co opisujesz, relacja z tą kobietą jest dla Ciebie zagrożeniem.
Opisałaś ją jako osobę wrogo nastawioną. Jeśli Cię atakowała, a Twój mąż tego nie zatrzymał, to znaczy, że nie stanął po Twojej stronie – a to ma prawo boleć. Zastanawiasz się, czy pomiędzy Twoim mężem a tą kobietą ,,coś jest''. Jest to naturalna obawa, wynikająca z tego, w jaki sposób mąż się zachowuje. Ważne jest natomiast aby nie oskarżać go bez dowodów – tylko zacząć od rozmowy, w której nie chodzi o kontrolę, ale o wyrażenie swoich emocji i potrzeb. Spróbuj podejść do tego nie z pozycji „oskarżycielki”, ale kobiety, która mówi: „Widzę, że coś się dzieje. I to mnie boli.” Możesz np. powiedzieć:
„Kiedy zostajesz dłużej z kobietą, która mnie otwarcie nie znosi, i tłumaczysz się jej złym stanem, a jednocześnie odrzucasz moje prośby o wsparcie, czuję się zraniona i nieważna. Przez to zaczynam się zastanawiać, czy ona nie jest dla Ciebie ważniejsza niż ja.”
„Nie chcę Cię oskarżać. Chcę Cię zrozumieć. Ale też chcę, żebyś mnie usłyszał''.
Pozdrawiam ciepło.
6 miesięcy temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Kania-Bzdyl
Droga Kasiu,
czy relacja kierowniczka-Twój mąż może powodować u Ciebie nadwyrężenie zaufania? Z Twojego opisu jasno wynika, że naruszono tutaj pewne zdrowe stosunki związane z pracą. Mąż nie jest odpowiedzialny za stan psychiczny wspomnianej kobiety, jedynie co może jej zasugerować to udanie się po pomoc psychologiczną/psychiatryczną, ale z pewnością wchodzenie w rolę opiekuna czy ratownika nie jest na miejscu. I myślę, że Ty to intuicyjnie czujesz.
Mam jeszcze niepełny obraz co do jednej kwestii: z jakiego powodu konkretnie pokłócił się Twój mąż z kierowniczką?
Pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
6 miesięcy temu
Zobacz podobne
Brak uwagi ze strony męża i ukryte kontakty z innymi kobietami - jak sobie poradzić?
Witam serdecznie, mój mąż nie skupia się na mnie, interesują go inne kobiety, dzwoni do nich i pisze po kryjomu, kiedy chce rozwiązać problem, wtedy słyszę, że jestem głupia i wymyślam wszystko. Na różnych stronach lajkuje zdjęcia obcych kobiet, nie mam już siły walczyć z wiatrakami
Czy istnieje coś takiego jak obowiązek małżeński? Czasami moje libido jest równe zeru
Czy istnieje coś takiego jak obowiązek małżeński? Czasami moje libido jest równe zeru... Mąż ma większe potrzeby..
Jak dotrzeć lub rozmawiać z osobą, która przy każdej kłótni odwraca kota ogonem?
Jak dotrzeć lub rozmawiać z osobą, która przy każdej kłótni odwraca kota ogonem,mimo wyrażania swoich potrzeb wprost ignoruje to i mimo komunikatów z mojej strony iż robi mi czymś przykrość nic sobie z tego nie robi?
Blokada emocjonalna w związku z powodu dysfunkcyjnej rodziny - jak sobie radzić?
Mam problemy emocjonalne w związku. Mam 28 lat. Kiedy kłócę się ze swoją żoną, to najczęściej jest tak, że dochodzi u mnie do blokady emocjonalnej, w konsekwencji ona dużo mówi, wyrzuca z siebie emocje, a ja milczę i jestem zdezorientowany.
Powodem tych kłótni jest to, że zamykam się w sobie i odcinam się emocjonalnie od partnerki. Dodam, że pochodzę z rodziny, w której matka prawdopodobnie jest narcystyczna, rodzina była dysfunkcyjna. Moje konflikty z żoną mogą się brać z braku wczucia się w uczucia, emocje drugiej osoby. Moja matka jest osobą, która nie myślała o swoich dzieciach, tylko ciągle o sobie i o swoich problemach.
Proszę o pomoc, udzielenie jakichś rad odnośnie do mojej sytuacji w związku. Czy pochodząc z rodziny dysfunkcyjnej, da się stworzyć trwały i szczęśliwy związek? Co można zrobić w życiu dorosłym, kiedy miało się matkę z zaburzeniem osobowości? Pozdrawiam serdecznie
Rozstałam się z chłopakiem po 5 latach. Nie mieszkaliśmy razem.
Nie wiem czy szukam tylko usprawiedliwienia czy wydaje mi się ze był on osoba zaburzona. Pierwsze 4 lata były fajne. Zdarzały się gorsze momenty ale dawaliśmy radę. Ostatni rok był dla nas ciężki. Często się klocilismy. Ja miałam pretensje że za bardzo słucha swojej mamy. Jest ona osoba bardzo konfliktowa, chcaca układać życie wszystkim. On nigdy nie mila pieniędzy chociaż wcale mało nie zarabiał. Doszliśmy do porozumienia że kupimy mieszkanie bo ja nie chciałam mieszkać u niego a on u mnie. Tylko problem w tym że tylko ja odkładałam pieniądze na nie. Jemu nagle przyszło do głowy że woli wynajem. Zaproponowałam że ja sama kupię kawalerkę ale usłyszałam że "robię sobie z niego jaja". Ciągle widział problemy. Zaczął obwiniać mojego tatę że to on mna manipuluje. Mój tata ma nerwicę lękowa. Ex twierdził że on symuluje. Bolało mnie to . Przy kłótniach często mówił o tym bo wiedział że mnie to boli.
Przestaliśmy utrzymywać kontakt. Po miesiącu napisał SMS co u mnie. Nie odpisałam. Na następny dzień on napisał że mam sobie żyć w swoim świecie. Zapytałam dlaczego nie zareagował na wiadomości z mojej strony w ciągu tego miesiąca. Nie odpowiedział , tylko napisała znowu na temat mojego taty - że tatuś biedny meczennik. Wiedział że mnie to zaboli. Odpisałam że , że ok, skoro tak uważa. Po 2 tygodniach miał już na FB status związku z inną dziewczyną.
To zabolalo.
Wiem że nie jestem świeta. Też miałam dużo pretensji do niego o to że nie myśli o naszej przyszłości. Dawal mi nadzieję że się oświadczy ,że kupimy to mieszkanie. Ale jak dopytywałam o coś to zawsze obracała to w ten sposób że to jest moja wina (do zareczyn nie doszło bo chciał to zrobić w górach a ja nie dostałam wolnego w pracy). Czuję się źle z tym wszystkim. Obwiniam siebie , że mogłam zrobić czy powiedzieć coś inaczej. Jest bardzo ciężko.
