Brak bliskości w małżeństwie: jak rozwiązać problemy z komunikacją i intymnością?

Dzień dobry,

odpisując na Pani wiadomość, cieszę się, że szuka Pani wsparcia. Czytając Pani wiadomość czuję, że jest Pani wytrwałą kobietą, dba Pani o dom i chciałaby Pani także zadbać o męża i wasze wspólne małżeńskie potrzeby. A jak Pani czuje się sama ze sobą? Czy znajduje Pani czas dla samej siebie? 

Relacja partnerska, małżeńska wymaga ciągłej pracy i wkładu emocjonalnego. Czasem nawet jeśli bliskość seksualna jest uboższa, warto zasięgnąć po to, co Was dalej łączy i nad tym pracować - na przykład przy pomocy psychoterapii par lub warsztatów dla par, które organizują psychoterapeuci, ponieważ bliskość też można odbudować, żeby czuli się państwo spełnieni w tej relacji. 

Rozumiem, że poczuła się Pani skrzywdzona, że jest również pani bardziej czujna na zachowania męża. Jeśli macie oboje taką wolę i chęć pracy nad Waszą relacją, terapia małżeńska może okazać się tutaj najbardziej pomocna w odbudowie zaufania i radości z bycia razem. 

Pozdrawiam, 

Katarzyna Hałdaś

Dzień dobry, 

Słyszę, że przeżywa Pani teraz wiele trudnych emocji na raz, a jednocześnie szuka możliwości wsparcia Waszej relacji. To kosztuje wiele energii i może być wyczerpujące. Komunikacja jest kluczowa, ale kiedy nie odnajdujemy zrozumienia, ciężko o nią walczyć. Czy sądzi Pani, że byłaby możliwość zaproponowania partnerowi poszukania wsparcia u specjalisty dla Was dwojga? Wierzę, że bezpieczny grunt umożliwi rozmowy o tym, co dla Was ważne.

Z serdecznością,

Daria Wykpisz 

Dzień dobry,

sytuacja między Państwem od jakiegoś czasu wyraźnie się psuje i oboje zaczynacie to przeżywać w samotności. Brak rozmów, czułości i bliskości sprawia, że każde z Was radzi sobie osobno. Pani przez ból i poczucie odrzucenia, on przez unikanie, sen i zastępcze formy rozładowania napięcia. Wyszukiwanie nocnych klubów i kasowanie historii naturalnie podkopuje zaufanie i nie da się tego zbyć milczeniem.

Najważniejsze teraz to rozmowa w spokojnym momencie, w ciągu dnia, bez oskarżeń, ale bardzo konkretnie: że Pani potrzebuje bliskości, poczucia bycia ważną i uczciwości. Trzeba też wspólnie ustalić realny czas tylko dla Was, a nie odkładać relację „aż dzieci podrosną”. Terapia par byłaby tu dużym wsparciem, bo sami utknęliście w schemacie unikania. Ma Pani prawo czuć ból i niepokój, to sygnał, że relacja wymaga uwagi teraz, nie później.

Pozdrawiam serdecznie,

Weronika Wardzińska