Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Co oznacza używanie pozytywnych emotikon w agresywnych wiadomościach?

Witam! 

Chciałbym zadać pytanie, na jaki typ zaburzenia lub zachowania wskazuje: używanie w agresywnych, poniżających wiadomościach emotikonek o wydźwięku pozytywnym, jak np. serduszka, uśmiechy, całusy. 

Dziękuje z góry za odpowiedz

Weronika Węgier

Weronika Węgier

Dzień dobry,

Zachowania, które Pan opisuje to mechanizmy związane z komunikacją i sposobem wyrażania emocji. Takie działania mogą być formą sarkazmu lub pasywno-agresywnego wyrażania emocji.

Takie działanie może być związane z potrzebą zamaskowania agresji lub próbą zdeprecjonowania rozmówcy w sposób mniej bezpośredni. Może być także związane z brakiem umiejętności zdrowego wyrażania złości czy frustracji. Może to być również sposób na wzmocnienie efektu manipulacyjnego w komunikacji, który sprawia, że odbiorca czuje się zdezorientowany lub winny, nie do końca rozumiejąc intencje nadawcy.

W kontekście zaburzeń osobowości takie zachowanie może występować np. u osób z cechami narcystycznymi, które często stosują subtelne formy agresji. Może też występować u osób po prostu o skłonnościach manipulacyjnych. To wszystko jednak gdybanie - jakakolwiek, nawet zgrubna, diagnoza wymagałaby głębszej analizy i poznania funkcjonowania danej osoby w kontekście całokształtu.

Jeśli jest Pan w relacji, w której występują takie zachowania, warto zastanowić się, czy nie wpływają one na Pana dobrostan psychiczny. W przypadku trudności w radzeniu sobie z tą sytuacją zachęcam do konsultacji z psychologiem lub psychoterapeutą, którzy pomogą w zrozumieniu dynamiki relacji i wypracowaniu skutecznych strategii radzenia sobie.

Pozdrawiam serdecznie,

Weronika

1 rok temu

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

inteligencja

Darmowy test samooceny inteligencji emocjonalnej

Zobacz podobne

Przejawiam pewne zachowania praktycznie od dziecka: wybuchowość, napady gniewu, agresji, rozdrażnienie.
Witam. Przejawiam pewne zachowania praktycznie od dziecka: wybuchowość, napady gniewu, agresji, rozdrażnienie. Z równowagi moze wyprowadzić mnie doslownie wszystko. Często nie potrafię kontrolować emocji oraz impulsywnych zachowań. Ludzie często tracą rangę tych ważnych w moich oczach z powodu dla mnie nieakceptowalnych zachowań, ale te same zachowania dla innych są powiedzmy na granicy, ale do przyjęcia i machnięcia ręką. Od dziecka pojawiają się stany w ktorych prawie wszystko jest mi obojętne. Często korzystam z różnych używek żeby zniwelować poczucie bezsensu. Wiem, że internet to nie zbyt dobry doradca, ale z racji wieku chciałabym być świadoma swoich przypadłości / chorób. Po wykonaniu kilku tekstów wynik wskazuje na bardzo silne wskazanie na pograniczne zaburzenia osobowości. Gdzie mogę otrzymać pomoc w diagnozie takiej z prawdziwego zdarzenia? Czy to bedzie wizyta u psychiatry czy psychoterapeuty? Dodam, że jestem z Rzeszowa. Dziękuje i pozdrawiam Joanna
Witam. Mam problem z wyrażaniem emocji, szybko się irytuje i denerwuje.
Witam. Mam problem z wyrażaniem emocji, szybko się irytuje i denerwuje.
Mam problemy z emocjami, co robić?
Mam problemy z emocjami, co robić?
Samookaleczenia przez nadmiar niezrozumiałych dla mnie emocji, bardzo dynamicznych.
Nie mogę zapanować nad agresją , cały czas jestem smutna ,mam koszmary ,raz jestem wesoła, ale tylko na chwilę , czuje się niepotrzebna i do niczego , płacze bez powodu , nie umiem rozmawiać z ludźmi , wszystko mi jedno czy żyje czy nie , tnę się do krwi, by ulżyć sobie z nadmiarem emocji . Co mam robić, co mi jest ?
Nie radzę sobie z agresją i emocjami
Nie radzę sobie z agresją i emocjami.
choroba sieroca

Choroba sieroca - przyczyny, objawy i leczenie

Zaburzenia więzi (znane historycznie jako "choroba sieroca") to poważne trudności rozwojowe. Są one najczęściej obserwowane u dzieci, które doświadczały zaniedbania, wielokrotnych zmian środowiska lub wychowywały się w instytucjach bez stałych opiekunów.