Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy istnieją konsultacje online? Czuję, że potrzebuję nadmiernej kontroli nad wszystkim, że świat jest nastawiony przeciwko mnie.
Cześć, nie wiem od czego zacząć ... wstydzę się udać do psychologa / psychiatry.
Od dłuższego czasu mam wrażenie, że cały świat jest do mnie nastawiony negatywnie :c cały czas mam natrętne myśli, wszystkie negatywne ... często czuję niepokój , wszystko muszę mieć zaplanowane. Zabrzmi to dziwnie, ale jak rozmawiam np. z partnerem o różnych sprawach np. głupia szafka do łazienki ( jesteśmy w trakcie remontu ) musi być biała i chcę mieć pewność, że będzie ona biała , często pytam czy na pewno mnie kocha, wiem, że to dziwne, ale wychodzi to mimowolnie. Czy istnieją konsultacje online ?
Natalia
2 lata temu
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Pani Natalio
Rozumiem, że może być trudno podjąć decyzję o udaniu się do psychologa lub psychiatry, ale ważne jest, aby Pani pamiętała, że nie ma w tym niczego złego ani wstydliwego. W rzeczywistości, szukanie pomocy od specjalisty może być bardzo korzystne dla Pani dobrostanu emocjonalnego.
Jeśli ma Pani wrażenie, że cały świat jest nastawiony negatywnie i ma Pani natrętne myśli, które wpływają na codzienne życie, warto porozmawiać z profesjonalistą. Psycholog lub psychiatra mogą Pani pomóc zrozumieć skąd się biorą te myśli i uczucia oraz jak sobie z nimi radzić.
Co do konsultacji online, tak, istnieje wiele możliwości konsultacji online. Wielu psychologów oferuje terapię online oraz bezpłatne pierwsze konsultacje psychologiczne, co daje Pani możliwość dopasowania terapeuty do Pani oczekiwań.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog, trener rozwoju osobistego
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Ewa Jarocka
Pani Natalio,
oczywiście istnieją konsultacje online. Może wspomniany wstyd łatwiej będzie przełamać właśnie podczas spotkania w takiej formie. Warto skorzystać ze wsparcie specjalisty, który pomoże odkryć Pani zasoby służące poprawie funkcjonowania we wspomnianych obszarach. Zachęcam do podjęcia decyzji.
2 lata temu
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Pani Natalio
Rozumiem, że może być trudno podjąć decyzję o udaniu się do psychologa lub psychiatry, ale ważne jest, aby Pani pamiętała, że nie ma w tym niczego złego ani wstydliwego. W rzeczywistości, szukanie pomocy od specjalisty może być bardzo korzystne dla Pani dobrostanu emocjonalnego.
Jeśli ma Pani wrażenie, że cały świat jest nastawiony negatywnie i ma Pani natrętne myśli, które wpływają na codzienne życie, warto porozmawiać z profesjonalistą. Psycholog lub psychiatra mogą Pani pomóc zrozumieć skąd się biorą te myśli i uczucia oraz jak sobie z nimi radzić.
Co do konsultacji online, tak, istnieje wiele możliwości konsultacji online. Wielu psychologów oferuje terapię online oraz bezpłatne pierwsze konsultacje psychologiczne, co daje Pani możliwość dopasowania terapeuty do Pani oczekiwań.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog, trener rozwoju osobistego
2 lata temu
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
To, o czym Pani pisze, najprawdopodobniej wynika z lęku. Kontrola, szczegółowe planowanie ma właśnie służyć jego obniżeniu. Jednak, gdy coś wymknie się spod kontroli, niepokój narasta. Z lękiem skutecznie pracuje się na psychoterapii. Ważne jest ustalenie jego źródła, skąd u Pani taka nieufność w relacjach. Myślę, że istotne jest tu także Pani poczucie wartości, ugruntowanie w sobie, bo to wpływa na odbiór rzeczywistości i funkcjonowanie społeczne. Oczywiście można skorzystać z konsultacji online. Powodzenia
Katarzyna Waszak
2 lata temu
Zobacz podobne
Ciężko mi żyć nie mając pewności co do własnych wspomnień z przeszłości - tj. czy czegoś nie zapomniałam, czy coś wyparłam, a może coś się nie wydarzyło.
Utrata tożsamości. Witam, mimo terapii i leków przychodzi dzień, w którym czuję jakbym nic nie czuła. Przykładowo przypominają mi się rzeczy sprzed lat (o ile do tej pory miałam nerwice lękową, ale odnośnie teraźniejszości- np mijałam ludzi i się bałam, że im coś robię). A teraz przypomina mi się sytuacja, w której bardzo się bałam, około 20 lat temu, że cos komuś zrobiłam, poszłam z tym do kuzynki i pamiętam, że jej mówiłam, że boję się, że np szłam i kogoś uderzyłam i to już jest kolejny lęk, nie tylko ten strach, że coś pamiętam, ale też, że nie pamiętam wypowiedzianych tych słów, choć wiem, że je mówiłam.
A najlepsze, że żyłam dalej normalnie, więc mi to przeszło i teraz nie wiem czy mi przeszło, bo wyparłam, czy wmówiłam sobie wtedy, że nic nikomu nie zrobiłam, czy mi przeszło, bo nie zrobiłam, więc zapomniałam. Ale nawet jak na to dostałabym odpowiedź, to przychodzi I kolejne i kolejne, że byłam w restauracji i coś pamiętam z naciskiem na coś, czego się bałam, coś myślałam i mogę sobie tak wymyślać w nieskończoność.
Przeżyłam normalnie 32 lata z nerwicą wokół teraźniejszości, a teraz w ogóle nie wiem co mogę powiedzieć o latach wstecz, bo mogę założyć wszystko dlatego, że nie ma powrotu do tych sytuacji, ba one się wiążą z jakąś amnezją, jeszcze w sumie byłam dzieckiem, nigdy nie dam gwarancji i nie wiem jak żyć bez tej gwarancji.
Jak radzić sobie z lękiem przed ludźmi?
Jak radzić sobie z lękiem przed ludźmi?
Jak przełamać lęk przed rozmową o problemach i szukaniem pomocy?
Jak przełamać lęk przed pójściem do specjalisty lub powiedzeniem o moich problemach najbliższym? Żyje w ciągłym stresie. Cały czas odnoszę poczucie winy i strachu, chociaż nie jestem w stanie sprecyzować dlaczego. Przez to, trudno mi normalnie funkcjonować lub skupić się na nauce (jestem w klasie maturalnej). Często izoluje się od moich przyjaciół i unikam spotkań z nimi, bo myślę, że mnie nienawidzą (chociaż nie mam na to żadnych dowodów) i coraz częściej mam problem z samym wyjściem z domu. Nie wiem jak komukolwiek o tym powiedzieć, boję się, że mnie wyśmieją lub całkowicie zignorują. Nie umiem rozmawiać o swoich emocjach i problemach, zawsze staram się to maskować. Czuję się bezsilna i nie wiem jak przełamać tą barierę.
Jak pokonać lęk przed jedzeniem w miejscach publicznych?
Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale coraz bardziej boję się jeść w miejscach publicznych. Nawet myśl o tym, że ktoś na mnie patrzy, sprawia, że mam ochotę uciec. Boję się, że ktoś mnie oceni — jak jem, co jem, albo nawet jak wyglądam przy stole.
Kiedyś uwielbiałam wyjścia do restauracji, spotkania z ludźmi, a teraz to mnie paraliżuje. Już kilka razy wymyślałam wymówki, żeby tylko nie musieć nigdzie iść. Chcę to zmienić, ale nie wiem, od czego zacząć. Może powinnam próbować chodzić w mniej zatłoczone miejsca? Ale czy to coś da? Jak w ogóle przestać się przejmować tym, co myślą inni? Czuję się coraz bardziej zamknięta w sobie przez ten strach, a to tak bardzo nie jestem ja. Pomóżcie mi, proszę, bo nie wiem, jak z tym walczyć, a chciałabym znowu cieszyć się życiem i zwykłymi rzeczami.
Jaki skutek dla psychiki może wywołać życie w partnerstwie z narkomanem
Jaki skutek dla psychiki może wywołać życie w partnerstwie z narkomanem, długotrwałe i regularne zostawanie samej po nocy, opuszczanie przez partnera? Nie mieszkam z partnerem już, czuję nocne lęki, tęsknotę i potrzebę, żeby przy mnie ciągle był. Czy to minie?
