Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzuję się osamotniona i nierozumiana, co robić gdy nie znajduję wsparcia?
Witam. Czuję się osamotniona i nierozumiana. Mam wrażenie,że nikt mnie nie rozumie zatem czuję się też osamotniona w sprawach,w których mnie nie rozumieją przez co niektóre kończą się kłótnią. A nawet nie chcą mi w tym pomóc. Co robić?
Olga
1 rok temu
Urszula Małek
To, co opisujesz, brzmi jak bardzo trudne i bolesne doświadczenie. Czucie się osamotnionym i nierozumianym, szczególnie w ważnych dla Ciebie sprawach, może wywoływać frustrację i poczucie bezradności. Może warto zacząć od przyjrzenia się temu, co dokładnie czujesz w takich momentach. Jakie emocje się pojawiają, co próbujesz przekazać innym i czy masz wrażenie, że oni rzeczywiście Cię słyszą?
Ważnym krokiem mogłoby być też zastanowienie się, w jaki sposób komunikujesz swoje potrzeby i uczucia. Czy mówisz o nich wprost? Czy próbujesz tłumaczyć, co jest dla Ciebie ważne, bez zakładania, że ktoś "powinien to wiedzieć"? Czasami ludzie, nawet bliscy, mogą nie zrozumieć naszych intencji, jeśli nie powiemy o nich jasno.
Kiedy inni nie okazują Ci wsparcia, którego potrzebujesz może to być kwestia kilku złożonych okoliczności np. ich ograniczeń, braku zrozumienia albo niewiedzy, jak Ci pomóc. Zastanów się, czy masz w swoim otoczeniu osoby, z którymi czujesz się bezpiecznie i które mogłyby być gotowe Cię wysłuchać. Czasem warto też szukać wsparcia w grupach wsparcia czy u specjalistów, gdzie możesz poczuć się bardziej zrozumiana.
Jeśli czujesz, że Twoje osamotnienie wynika z powtarzających się wzorców w relacjach, warto rozważyć terapię -może pomóc Ci lepiej zrozumieć siebie i swoje potrzeby oraz znaleźć nowe sposoby budowania relacji.
Życzę wszystkiego dobrego,
Urszula Małek
mniej niż godzinę temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Emilia Jędryka
Pani Olgo,
To bardzo trudne uczucie – być wśród ludzi, a mimo to czuć się nierozumianą. Może to rodzić frustrację, smutek, a nawet złość. Czasem warto zastanowić się, czy otaczające Panią osoby rzeczywiście nie chcą zrozumieć, czy może po prostu mają inną perspektywę i nie wiedzą, jak okazać wsparcie.
Może warto spróbować jasno komunikować, czego Pani potrzebuje – czy to wysłuchania, czy konkretnej pomocy? A jeśli mimo prób nadal czuje się Pani samotna, być może warto poszukać osób, z którymi będzie łatwiej się porozumieć – czy to wśród bliskich, czy nawet w nowych miejscach.
Właśnie w takich momentach konsultacja z psychologiem może bardzo pomóc. To bezpieczna przestrzeń, w której można poukładać myśli, znaleźć nowe sposoby komunikacji i zrozumieć, skąd bierze się to poczucie osamotnienia. Czasem już sama możliwość bycia naprawdę wysłuchaną robi ogromną różnicę. Jeśli czuje Pani, że potrzebuje pomocy, warto po nią sięgnąć. Nie musi Pani radzić sobie z tym sama.
Życzę wszystkiego dobrego,
Emilia Jędryka
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Droga Olgo,
w jakich kwestiach czujesz się niezrozumiana? W jakich aspektach potrzebujesz pomocy? I przede wszystkim jakie konkretnie osoby kryją się pod slowem "nikt" i ile ich jest?
pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Katarzyna Rosenbajger
Witam Pani Olgi,
Niewiele mogę z pani listu wywnioskować, dlatego , że brak w nim szczegołów.
Czasami w życiu tak jest, że inni ludzie maja odmienne zdanie oraz opinie od nas i nie potrafią się wczuć w naszą sytuacje i zobaczyć nasz punkt widzenia.
Dlatego z naszej strony, możemy to odebrać jako niezrozumienie, co w konsekwencji może powodować u nas obniżenie nastroju.
W tej sytuacji pomocna może być komunikacja naszego stanowiska oraz naszych pragnień.
Jeżeli chciałaby pani porozmawiać z psychologiem lun terapeutą, proszę umówić się na wizyte a pomoże to pani przepracowac pewne kwestie związane z poczuciem niezrozumianą.
K Rosenbajger
Psycholog
1 rok temu
Usunięty Specjalista
Czuję, że jesteś przytłoczona uczuciem osamotnienia i braku zrozumienia, co jest bardzo bolesne. Czasami zdarza się, że bliscy nie potrafią zaoferować wsparcia, bo sami nie wiedzą, jak najlepiej pomóc – to nie oznacza, że coś jest z Tobą nie tak, ale raczej, że potrzebujesz kogoś, kto pomoże Ci zrozumieć te uczucia i nauczyć się radzić sobie z nimi. Warto pomyśleć o rozmowie z psychologiem lub terapeutą, który pomoże Ci odkryć, co kryje się za tymi emocjami, i wypracować strategie radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Terapia może stać się miejscem, gdzie znajdziesz zrozumienie i nauczysz się budować zdrowe relacje, a także lepiej komunikować swoje potrzeby. Jeśli masz ochotę porozmawiać anonimowo i bez oceniania, to taka pomoc może okazać się bardzo korzystna. Pamiętaj – zasługujesz na wsparcie i zrozumienie, a nie musisz tego szukać sama. Zachęcam Cię serdecznie do rozważenia kontaktu ze specjalistą, który pomoże Ci odnaleźć drogę do większego komfortu emocjonalnego
1 rok temu
Karolina Maciejewicz
Cześć,
Olga, to, co opisujesz, brzmi bardzo trudne – uczucie osamotnienia i niezrozumienia potrafi być bardzo obciążające, zwłaszcza jeśli prowadzi do konfliktów zamiast wsparcia.
W takiej sytuacji warto przyjrzeć się, co dokładnie sprawia, że masz wrażenie, że inni Cię nie rozumieją – czy chodzi o sposób komunikacji, różnice w wartościach, czy może o to, że otoczenie nie daje Ci przestrzeni na wyrażenie siebie?
Być może warto spróbować szukać osób, które myślą podobnie, albo lepiej dopasowanych sposobów komunikacji – czasami drobna zmiana w sposobie wyrażania swoich myśli może pomóc w lepszym porozumieniu się z innymi. 🙂 Jeśli masz poczucie, że bliskie Ci osoby nie chcą Ci pomóc, zastanów się, czy masz kogoś, komu możesz zaufać, albo czy warto poszukać wsparcia w grupach, które mają podobne doświadczenia.
Jeśli ta sytuacja trwa długo i coraz bardziej Cię przytłacza, warto porozmawiać o tym z kimś, kto pomoże Ci to przepracować – psycholog może pomóc Ci zrozumieć, co się dzieje i jakie strategie mogłyby pomóc w budowaniu bardziej wspierających relacji.
1 rok temu
Zobacz podobne
Czuję się samotna. Beznadziejna. Zmagam się z niską samooceną i brakiem poczucia własnej wartości.
Czuję się samotna. Beznadziejna. Zmagam się z niską samooceną i brakiem poczucia własnej wartości. Boję się iść do pracy. Że sobie nie poradzę, że będę wyśmiana, nielubiana... Raz z pracy zostałam zwolniona. Bo domagałam się by szef dał mi w końcu umowę, a nie tak bez pracowałam przez kilka miesięcy. To mnie zwolnił z dnia na dzień. Strasznie to zniosłam. Potem pracowałam na siłowni jakiś czas, ale natłok pracy, gdzie ciężko mi się było skupić. Plus głupie teksty osób na siłce i konkurencja sprawiały, że nie mogłam znieść tego psychicznie. Wracałam do domu i płakałam, że się wygłupiłam albo że coś źle zrobiłam, powiedziałam, że coś mi nie wyszło. I odeszłam. Ciągle porównuje się do innych dziewczyn, że są ładniejsze, pewne siebie, mają super znajomych, partnerów, wiedzą czego chcą od życia, są zabawne, ja się czuję nudna osoba. Nawet wśród znajomych jak się z kimś spotykam, nie jest zabawnie. Nie śmiejemy się.
Faceta też nie mam. Uwolniłam się z toksycznego związku, gdzie na koniec tez usłyszałam, że jestem nie dobra, i coś, że mną nie tak. Skończyłam studia, ale nie czuje się dobrze w swoim kierunku, mam 31 lat. I nie wiem, co chce robić w życiu, czuję, że się nie nadaje. Że zmarnowałam sobie życie. Przytłacza mnie to wszystko... Źle mi jest.
Jak poradzić sobie z samotnością?
Jak poradzić sobie z samotnością? Od jakiegoś czasu mam na dodatek wrażenie, że zaczynam nienawidzić ludzi, nawet tych, z którymi najchętniej się spotykałam.
Pewnie to ważne, więc dopowiem, że odkąd pamiętam jestem odrzucana przez rówieśników. Za to rodzice są przy mnie od małego i dbają o mnie tak, jak powinni, czuję się przez nich kochana.
Proszę o pomoc - życie niepoukładane, zaniżona samoocena, konflikty i brak wsparcia w innych
Nie rozmawiam z ludźmi, wręcz się stresuję, nie mam życia poukładanego, bo nie mogę znaleźć odpowiedniego faceta, znajomi uciekają ode mnie i jest brak kontaktu, z rodziną się kłócę i nie znajduję rozwiązania, na domiar złego przejmuje się wiekiem, wagą swoją i tym, że nie czuję się atrakcyjna i boję się być sama do końca życia, a jeszcze stres, bo egzamin w szkole mam bardzo ważny w maju i nie wiem czy sobie poradzę . Co mam robić ?
Dokucza mi poczucie samotności, brak grupy własnej. Jak sobie z tym poradzić?
Jestem samotny, mam 18 lat i nwm co z tym robic. Jestem mily dla innych ale nikt do mnie sam nie zagada. Nwm z czego to wynika, wszyscy z wszystkimi sie trzymają razem, mają swoje ekipy itd, ale nikt do zadnej mnie nie zaprosi, przecież widać że nikogo nie mam.
Czuję się samotna, co tworzy u mnie ogromny lęk o siebie, o swoje zdrowie. Proszę o pomoc
Nie wiem co mam ze sobą zrobić, siedzę i cały czas się marwię o siebie co dalej mnie w życiu spotka. Mam 29 lat i wile chorób współistniejących, boję się o siebie i swoje życie boję się, że coś może się stać i nikt mi nie pomoże. Jestem sama, mam brata, który nie utrzymuje kontaktu mieszka w Norwegii, rodzice nie żyją zginęli w wypadku samochodowym. Nie ma zbyt wielu zaufanych osób. W nocy też się wybudzam i martwię się co ze mną będzie i jak dalej będzie ze mną i na kogo mam liczyć. Ogromnie się martwię każdego dnia. To mnie wykańcza. Proszę o podpowiedź co mam z tym zrobić
