
- Strona główna
- Forum
- rodzicielstwo i rodzina
- Czy jeśli odnajdę i...
Czy jeśli odnajdę i zaspokoję niezaspokojone dotąd potrzeby mojego wewnętrznego dziecka..
J.
Ewelina Smętek
Sama świadomość niezaspokojonych potrzeb jest ogromnym krokiem do zmiany, której Pani oczekuje. Sam fakt, że Pani o tym myśli świadczy o Pani ogromnej dojrzałości. Jestem pełna podziwu i trzymam kciuki.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Jakub Cesarz
Dzień dobry,
często nasze własne niezaspokojone potrzeby z dzieciństwa przekładają się na to, w jaki sposób podchodzimy do wychowywania własnych dzieci. Praca nad tymi potrzebami w dużej mierze przełoży się na komunikacje i sposób wychowania dzieci. Dobrą do tego terapią jest terapia schematów lub terapia poznawczo-behawioralna.
Pozdrawiam serdecznie,
mgr Jakub Cesarz
Piotr Furman
Dzień dobry!
Często bywa tak, że niezaspokojone potrzeby mają swoje odzwierciedlenie w naszych działaniach. Czujemy się wówczas sfrustrowani, co może wpływać, między innymi, na nasze relacje interpersonalne.
Jeśli chodzi o Pani pytanie, to jak najbardziej jest szansa na to, że zaspokojenie potrzeb Pani wewnętrznego dziecka wpłynie na zaspokajanie potrzeb Pani własnych dzieci. Dlaczego może się tak stać? Właśnie dlatego, że w sytuacji, gdy jesteśmy w stanie zaspokajać potrzeby własne, czujemy mniejszą frustrację, a co za tym idzie, mamy większą zdolność do zaspokajania potrzeb osób wokół. Natomiast rozeznanie się we własnych potrzebach, w tym, jakie one są, co nas blokuje przed ich realizacją to jest często kwestią do przepracowania na własnej psychoterapii.
Pozdrawiam, Piotr Furman
Katarzyna Podlasiewicz-Walas
Witam, jak najbardziej. Jeśli występuje u Pana/Pani świadomość niezaspokojonych potrzeb w dzieciństwie to już jest pierwszy krok do przodu. Jeśli przepracuje Pan/Pani swoje dzieciństwo to pojawi się także umiejętność rozgraniczania swoich pragnień od potrzeb swojego dziecka. Zachecam do podjęcia terapii.
Dorota Kuffel
Witam,
jest! Brak zaspokojenia potrzeb wywołuje szereg konsekwencji, rekompensowanie własnych braków przez oczekiwania wobec dzieci, jest tylko jednym z całego wachlarza. Ciekawi mnie Twoje pytanie, skąd się bierze? Mam wrażenie, że wynika z lęku i presji, co też zasługuje na zaopiekowanie.
Pozdrawiam
Dorota
Anna Martyniuk-Białecka
Witaj,
Myślę, że jesteś na dobrej drodze, aby potrzeby wszystkich były zaspokajane. Pojawienie się własnych dzieci jest bardzo transformującym wydarzeniem. Naprawdę wówczas świat trochę, jakby, staje na głowie i na pewno trudniej jest wówczas zaopiekować się własnymi potrzebami. Już sama świadomość tego teraz jest dużym potencjałem na przyszłość.
Pozdrawiam serdecznie,
psycholog
Anna Białecka

Zobacz podobne
Szanowni Państwo, mój synek (23 miesiące) zaczął bardzo chętnie przytulać się do innych dzieci. Zdarza się, że robi to zbyt mocno i nachalnie, nie zwracając uwagi na reakcję innych dzieci.
Co najlepiej zrobić w takiej sytuacji?
Żeby zachować strefę komfortu innych dzieci, ale jednocześnie nie zniechęcać mojego synka do okazywania sympatii innym.
Witam. Do tej pory myślałem, że od dziecka mam niepełnosprawność intelektualną co najmniej w stopniu lekkim, ale w końcu uświadomiłem sobie, że to jednak nie to. Ale do rzeczy. Napiszę tu pewną sytuację: Otóż jak miałem 3-latka to moja Mama opuściła mojego Ojca i pojechała ze mną do swojej rodzinnej miejscowości, ale mój Tata musiał tam przyjechać i przyjechał, bo od urodzenia mam atopowe zapalenie skóry, więc trzeba mnie było ratować w tej sytuacji. A potem moi rodzice znów zostali złączeni jako małżeństwo, bo z tego, co słyszałem, to wcześniej były zdrady. Czy taka sytuacja mogła spowodować u mnie potem przewlekły stres? Już jako 5cio latek w przedszkolu odczuwałem stres, co potem wpłynęło na moje specyficzne trudności w nauce i zachowaniu. Teraz mam 28 lat i wciąż jestem zestresowany. Dodam jeszcze, że nie mam matury. Nie podszedłem przez stres właśnie.

Dysleksja - przyczyny, objawy, diagnostyka i wsparcie
Dysleksja to zaburzenie wpływające na czytanie i pisanie, ale nie na inteligencję. Jeśli Ty lub ktoś bliski ma trudności w nauce, warto poznać objawy dysleksji, jej przyczyny i metody wsparcia. Odpowiednia pomoc może znacząco poprawić jakość życia i nauki.
