Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy mogę być osobą aseksualną? Zmagania z identyfikacją orientacji seksualnej
Mam 21 lat. Jestem osobą, która nigdy nie była zainteresowana posiadaniem związku. Nie jestem przeciwna temu. Lubię czuć bliskość osób, którym ufam. Lubię dotyk i czułość jednak bardziej w kontekście platonicznym. Nigdy nie uprawiałam seksu. Nie czuję potrzeby ani zbytnio chęci aby to zrobić. Nie wiem jak mam się czuć z taka wizja. Z jednej strony ciekawość a z drugiej zażenowanie. Czasami się zastanawiam jakby to wyglądało i czy czułabym się dobrze lub jak moje ciało by reagowało na bodźce. Jednak masturbuje się regularnie aby zniwelować napięcie. Po tym nie czuję za wiele prócz ulgi, że napicie zniknęło. Zawsze przed tym czuję jak moje chciało chce tego ale umysł nie reaguje. Moje myśli nie łączą się z tym co chce ciało. Pustka i myśli czemu tak. Nigdy też nie czułam zauroczenia. Nie wiem co to znaczy, czuć pociąg do innej osoby w kontekście seksualnym. Nie potrafię powiedzieć jaki mam typ. Mam za to cechy, które lubię u innych. Nie podniecają mnie ale po prostu lubię patrzeć na osoby z tymi cechami. Podziwiać i komplementować. Nic więcej. Lubię kontakt z osobami, które pasują do moje charakteru. Lubię to uczucie gdy rozmowa jest luźna i komfortowa. Gdy mogę powiedzieć dokładnie co myślę, jak myślę i o czym myślę a druga osoba nie oceni mnie ani nie odrzuci. Zawieranie znajomości bywa dla mnie trudne. Jestem osobą z aspołeczną osobowością i ciężko mi znaleźć swoje miejsce w grupie. Dlatego tak bardzo przywiązuje się i lubię kontakt gdy czuję, że to jest ta osoba, przed którą mogę się otworzyć. Jednak bez wkraczania w sferę seksualną. Zainteresowanie mną w kontekście związków odbieram jako dziwne i nie komfortowe. Coś sprzecznego. Jednak nie odrzucam myśli posiadania partnera/partnerki. Prawdopodobnie jestem osobą LGBT ale nie jestem pewna w jaki sposób. Lubię kobiety i mężczyzn. Moje pytanie główne jednak brzmi: "Czy jest szansa, że jestem osobą aseksualną czy to jak się czuje i jak to opisuje to po prostu kwestia zbyt małego doświadczenia?"
Anonimowo
7 godzin temu
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Tak, jest duża szansa, że jesteś osobą aseksualną, a Twoje odczucia i brak pociągu seksualnego do innych osób, separacja między fizycznym napięciem (które redukujesz masturbacją) a emocjami, ciekawość bez silnej chęci idealnie pasują do opisu tej orientacji. Aseksualność nie jest spowodowana brakiem doświadczenia, lecz wrodzoną cechą, niezależną od wieku czy liczby partnerów; to trwały brak pociągu seksualnego do nikogo, choć osoby Nie czujesz seksualnego "ciągu" do kobiet czy mężczyzn, mimo lubienia ich cech wizualnych lub charakteru to podziw, nie podniecenie.
Ciało reaguje napięciem (masturbacja daje ulgę, bez emocjonalnego połączenia), ale nie kieruje się na partnerów.
Lubisz bliskość platoniczną, głębokie rozmowy i zaufanie – to może być np. biromantyczność (pociąg romantyczny do obu płci), co łączy się z aseksualnością.
Brak seksu czy zauroczeń nie "powoduje" aseksualności a wiele osób aseksualnych odkrywa to właśnie w Twoim wieku (21 lat), bez wcześniejszych doświadczeń, i nie zmienia się to z praktyką. Ciekawość (np. reakcja ciała) jest normalna i nie wyklucza aseksualności; niektórzy testują seks z ciekawości, ale bez pożądania. Jeśli po masturbacji czujesz pustkę emocjonalną, to klasyczny znak rozróżnienia libido od atrakcji. Możesz być aseksualną osobą biromantyczną (lub panromantyczną) w spektrum LGBT kiedy lubisz obie płcie platonicznie/romantycznie, bez seksu. Zainteresowanie Tobą seksualne jest dyskomfortowe, bo nie pasuje do Twoich granic, aseksualni tworzą szczęśliwe relacje oparte na emocjach, dotyku nieseksualnym i zaufaniu.
Nie musisz się spieszyć z etykietami gdyż aseksualność to spektrum, eksploruj na forach jak AVEN czy polskie grupy . Jeśli zażenowanie lub wątpliwości przeszkadzają, porozmawiaj z psychologiem specjalizującym się w seksualności – nie po to, by "leczyć", ale by poczuć się komfortowo. Jesteś normalna taka, jaka jesteś.
4 godziny temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Bruno Mikrut
Dzień dobry!
Wiele wątków, o których piszesz, faktycznie opisuje doświadczenia osób aseksualnych. To nie wyklucza masturbacji ani ciekawości dotyczącej seksu. Aseksualność to spektrum, w którym osoby doświadczają różnych potrzeb i preferencji, a samo ciało może też reagować fizjologicznie, bez psychicznej potrzeby. Także też nie warto myśleć, że to coś wyklucza! Możliwe też, że jesteś na spektrum aromantycznym, skoro nigdy nie czułaś zauroczenia, a platoniczna relacja wydaje Ci się bliższa niż taka romantyczna.
W Twoim opisie mocno wybrzmiewa potrzeba bezpieczeństwa emocjonalnego, zaufania i akceptacji. To wydaje się dla Ciebie dużo ważniejsze niż seksualność sama w sobie i to też jest całkowicie okej. Niektórzy ludzie budują relacje właśnie głównie wokół więzi intelektualnej albo platonicznej bliskości. Na spektrum ace/aro znajduje się też demiseksualność i demiromantyczność, czyli możliwość pojawienia się pociągu dopiero po bardzo silnej więzi emocjonalnej. Warto sobie więcej o tym poczytać, poczuć się pewniej, odwiedzić seksuologa.
Warto też pamiętać, że seksualność jest płynna i może się zmieniać to, jak się czujesz. Dać sobie czas i przestrzeń na eksplorowanie możliwości. Zastanowić się, czy przypadkiem coś innego nie przesłania tych potrzeb seksualnych, skoro zawieranie znajomości bywa trudne i jest dużo napięcia. Z samego wpisu trudno wywnioskować jednoznaczną odpowiedź, ale najważniejsze jest dać sobie przestrzeń na eksplorowanie tematu w sposób, który będzie dla Ciebie bezpieczny i komfortowy!
Pozdrawiam,
Bruno Mikrut:)
5 godzin temu
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Opisany stan bardzo wyraźnie wskazuje na spektrum aseksualności, gdzie brak pociągu seksualnego do innych osób nie wyklucza potrzeby bliskości, czułości czy estetycznego podziwu dla konkretnych cech u ludzi. Relacje oparte na głębokim porozumieniu intelektualnym i emocjonalnym bez sfery seksualnej są pełnowartościową formą więzi, a dyskomfort związany z romantycznymi oczekiwaniami innych osób może wynikać z naturalnej różnicy w odczuwaniu potrzeb. Jest Pani wystarczająca dokładnie taka, jaka jest Pani teraz, a Pani odczucia nie są błędem ani wynikiem braku doświadczenia, lecz mogą być Pani unikalnym sposobem funkcjonowania w świecie. Zamiast zmuszać się do dopasowania do ogólnie przyjętych norm, warto dać sobie czas na spokojne odkrywanie własnych granic i budowanie relacji na Pani zasadach, gdzie otwartość i brak oceny są priorytetem.
Wszystkiego dobrego
Bożena Nagórska
5 godzin temu
Zobacz podobne
Zaburzenie schizotypowe, objawy depresyjne i trudności w podejmowaniu działań
Mam zaburzenie schizotypowe i objawy depresyjne wywodzące się z tego zaburzenia sprawiają, że nie mam na nic energii, ale istnieje taka możliwość że mogłabym się zmuszać. Jednak chyba mi wygodnie tak jak jest, nie tak arogancko i w pełni świadomie, ale czuję że o to może chodzić. Jakby "wybieram" siedzenie w telefonie cały dzień. Ale to chyba się wywodzi z tego, że ja całe życie unikałam trudów, już od dzieciństwa jak coś trudnego na mnie czyhało, to ja zwykle zdołałam tego uniknąc, np. - prezentacja w szkole? (dla mnie koszmar, bo mam wielki lęk społeczny) Nie poszłam tego dnia do szkoły. Odrabianie prac domowych? Nie odrabiałam, a jak już to późno (miałam "szczęście", że moja mama nigdy nie zaganiała mnie do nauki). Na pewno mogłabym podać wiele innych przykładów, ale nic innego nie przychodzi mi do głowy na ten moment (problemy z pamięcią). Tak czy inaczej, zawsze się jakoś wywinęłam, i przez to wszystko chyba nie nauczyłam się podejmować trudnych rzeczy... Nie mam pojęcia jak z tego wyjść tym razem. Niby chcę z tego wyjść, ale jest to zbyt trudne. Mam 26 lat, chodzę do psychiatry, czekam na psychoterpię na NFZ. Dostaję lek na aktywację i przez chwilę nawet pomagal ale wolałam tę energię wykorzystać w internecie, niż w realnych sprawach...
Witam, mój chłopak ma problem. Zazwyczaj jest pracowity i ambitny, potrafi pracować po 15 godzin dziennie
Witam, mój chłopak ma problem. Zazwyczaj jest pracowity i ambitny, potrafi pracować po 15 godzin dziennie, aż przyjdzie okres, w którym nie jest w stanie ruszyć się z łóżka i im bardziej chce go z niego, wyciągnąć tym jest tylko gorzej. Takie stany ma często, gdy coś go zdemotywuje, gdy coś mu nie wyjdzie lub tak jak obecnie po alkoholu, dwa dni temu wypił dosłownie dwa piwa (a uważam, że jest to zdecydowanie za mało, żeby mieć dwudniowego kaca), prawie cały wczorajszy dzień spędził w łóżku, a dzisiaj jest w nim już ponad 17 godzin (wstał tylko raz do toalety), nie wiem, jak mu pomóc, bo gdy jest w tym stanie, liczy się tylko on i nic więcej, nie daje sobie przemówić do rozumu. Nie pierwszy raz jest taka sytuacja i wiem, że za kilka dni będzie tego żałował. Co mam zrobić, żeby mu pomóc? Proszę o odpowiedź.
Poczucie pustki i zmęczenie po 3 latach terapii - jak sobie radzić?
Witam Mam problem ze sobą. Cały czas czuje uczucie pustki/kulki w gardle. Dodatkowo jestem nerwowy przez to. Mało mam siły i nic mi sie nie chce, zauważyłem zwiększone zapotrzebowanie na sen. Uczęszczam na hipnoterapie i sie poprawiało ale z czasem to powróciło. Nie wiem co mam robić. Już ten temat od 3 lat drążę a poprzednie 5 tak żyłem i robiłem wszystko na siłę. Już ciezko mi ze terapia której poświęcam czas i pieniądze idzie w piach i niewiele sie zmienia. To nie ma sensu, caly czas sie szarpać sam ze sobą i z innymi przy okazji...
Jak radzić sobie z emocjami związanymi z badaniem ginekologicznym żony, cierpiąc na borderline
Dzień, dobry. Moja żona była w szpitalu, Na oddziale ginekologicznym i pierwsze raz USG i badanie robił jej młody lekarz ginekolog. Ja cierpię na borderline i nie mogę poradzić sobie z faktem, że była naga i dotykał ją obcy facet. Co mam zrobić, aby przestać o tym myśleć. Czuje się prawie zdradzony, że obcy facet wkładaj jej palca, mimo że w rękawiczkach. :(
Lęk, impulsywność i agresja – jak rozpoznać przyczynę?
Witam,
chcę wiedzieć, co mówią te objawy czy to jakieś zaburzenie? Borderline? Depresja?
Nie, że chcę diagnozy, po prostu z ciekawości chcę opinii doświadczonych psychologów itp.
Jak z państwa strony to wygląda?
Objawy z tekstu:
1. Psychiczne: Ciągłe uczucie pustki. Problemy z poczuciem rzeczywistości (derealizacja). Problemy z pamięcią i świadomością (nie pamięta, jak znalazła się w danym miejscu). Niezdolność do odczuwania szczęścia.
Nasilony lęk (obawa o zdrowie, np. strach przed rakiem).
Życie w ciągłym niepokoju i strachu. Niechęć do bycia samej, potrzeba stałej obecności bliskiej osoby.
Silna reakcja emocjonalna na poczucie odrzucenia.
Grożenie zrobieniem sobie krzywdy w sytuacjach zagrożenia porzuceniem. Skłonność do wyżywania się emocjonalnie na innych i impulsywność. Poczucie winy i żal po agresywnych zachowaniach. Myśli rezygnacyjne (brak chęci życia).
2. Agresywne zachowania: Wyzywanie bliskich i partnera. Rzucanie się na innych, fizyczne ataki.
Wyładowywanie frustracji w sposób destrukcyjny (przeklinanie, mówienie okrutnych słów). Potrzeba dominacji nad innymi.
3. Impulsywność: Podejmowanie ryzykownych działań, takich jak kradzieże, czy włamywanie się dla emocji.
Grożenie innym, manipulacja i przesadne reakcje na drobne bodźce.
4. Relacyjne: Lęk przed odrzuceniem. Brak zrozumienia dla potrzeb partnera. Obwinianie innych za swoje emocje.
5. Trauma: Wspomnienia z dzieciństwa dotyczące przemocy domowej (emocjonalnej i fizycznej w mniejszym stopniu- agresywny ojciec). Brak czułości i wsparcia emocjonalnego ze strony ojca. Doświadczanie manipulacji emocjonalnej i krzywdzących słów. Nieobecność ojca w życiu (brak zainteresowania dzieckiem, ciągłe wyjazdy do pracy na 1/2 tygodnie, przyjazd i znów).
