Czy można łączyć Efectin, Afobam i Hydroksyzynę?

Witam. Lekarz przepisał mi wczoraj nowy lek Efectin. Dodatkowo od dłuższego czasu biorę Afobam i Hydroksyzynę. Przeczytałam na internecie dużo wypowiedzi lekarzy, że ani Afobam, ani Hyfroksyzyna nie powinny zostać pod żadnym pozorem ze sobą łączone. Widziałam również opis, że jeden pan po połączeniu tych leków zaczął się dusić i musiał wezwać karetkę. Czy mógłby się ktoś wypowiedzieć na temat łączenia tych 3 leków ze sobą?

inne

Wiktoria

8 miesięcy temu

Odpowiedz jako specjalista

Katarzyna Kania-Bzdyl

Droga Wiktorio,

ze względu na Twoje obawy może warto zasięgnąć opinii dodatkowego (innego) lekarza z tą samą specjalizacją?

Pozdrawiam,

Katarzyna Kania-Bzdyl

8 miesięcy temu

Katarzyna Kania-Bzdyl

Psycholog

Zobacz profil

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Katarzyna Rynkiewicz

Dzień dobry,

w przypadku stosowania i łączenia leków powinien wypowiedzieć się lekarz psychiatra. Niestety farmakoterapia nie jest w kompetencji psychologów i psychoterapeutów. Proszę skonsultować się z lekarzem psychiatrą.

Pozdrawiam serdecznie

Katarzyna Rynkiewicz

psycholog, psychoterapeuta systemowy w trakcie certyfikacji

8 miesięcy temu

Katarzyna Rynkiewicz

Psycholog, Psychoterapeuta w trakcie szkolenia

Zobacz profil

Karolina Maciejewicz

Cześć Wiktoria,

Rozumiem Twoje obawy, Twój lęk dotyczący interakcji między lekami jest całkowicie naturalny, zwłaszcza gdy pojawiają się sprzeczne informacje w internecie. Jako psycholog nie mam uprawnień do udzielania szczegółowych porad dotyczących farmakoterapii ani oceny bezpieczeństwa łączenia konkretnych substancji. Tego typu kwestie powinny być zawsze omawiane bezpośrednio z lekarzem prowadzącym.

To bardzo ważne, by nie podejmować samodzielnie decyzji o odstawieniu lub zmianie dawek leków na podstawie opisów znalezionych online – nawet jeśli są to relacje innych pacjentów. Każdy organizm reaguje inaczej, a lekarz podejmuje decyzję terapeutyczną na podstawie całościowego obrazu Twojego stanu zdrowia.

Zachęcam Cię, byś jak najszybciej skonsultowała te wątpliwości z lekarzem, który przepisał leki i możesz zapisać swoje pytania i poprosić o jasne wyjaśnienie potencjalnych interakcji. To Twoje prawo jako pacjentki.

Jeśli temat wywołuje u Ciebie silny niepokój, możesz też skontaktować się z farmaceutą lub uzyskać opinię drugiego lekarza, to również bywa pomocne.

Życzę Ci dużo spokoju. Jeśli w tym wszystkim potrzebujesz też wsparcia emocjonalnego, to psycholog lub psychoterapeuta może Ci w tym towarzyszyć.

Z pozdrowieniami,

Karolina Maciejewicz

8 miesięcy temu

Karolina Maciejewicz

Psycholog

Zobacz profil

Justyna Czerniawska (Karkus)

Dzień dobry,

jeżeli chodzi o leki i ewentualne wątpliwości co do ich stosowania zalecam kontakt z lekarzem psychiatrą.

Pozdrawiam serdecznie,

Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta

8 miesięcy temu

Justyna Czerniawska (Karkus)

Psycholożka, Psychoterapeutka w trakcie szkolenia

Zobacz profil

Odpowiedz jako specjalista

Zobacz podobne

pracuję za granicą, mam 20 lat. Czy mogę zjechać na chwilę do Polski, pójść na wizytę do psychiatry i rozpocząć lekoterapię depresji?

Dzień dobry, pracuję za granicą, mam 20 lat. Czy mogę zjechać na chwilę do Polski, pójść na wizytę do psychiatry i rozpocząć lekoterapię depresji (borderline), chociaż zaraz znów wyjadę za granicę na kilka miesięcy? Czy nie mogę, bo psychiatra powinien mieć ze mną regularny kontakt?

Jak długo trwa terapia?

Dzień dobry, Mam krótkie pytanie do specjalistów. Jak długo trwa terapia? Na jaki okres powinienem się przygotować? Czy można wskazać jakieś ramy czasowe, po których faktycznie powinno być lepiej? Pytanie jest o tyle ważne, że terapia = koszta (i to nie małe) i chciałbym móc uwzględnić to w swoim budżecie.

Czy można przychodzić na terapię pod wpływem alkoholu? Problemy z otwieraniem się na terapii

Czy można przychodzić na terapię pod wpływem alkoholu? Wiem, że to głupie pytanie, ale mam ogromny problem z "otworzeniem się", dopiero jak wypiję, to robię się "otwarty". Na co dzień jestem bardzo małomównym i skrytym człowiekiem, ale jak się napiję to "gęba mi się zamyka". Na przykład jakby wypić dwa piwa to czy psycholog może mnie wyprosić z gabinetu?

Czuję, że jestem bardzo wrażliwa i żyję ze stresem na codzień, przez co mam nawyk skubania skóry, paznokci, bujania się na krześle. Nie wiem czy mam wskazania do terapii? Nie chcę kogoś angażować bezpodstawnie.

Dzień dobry, szczerze mówiąc nie wiem jak zacząć tę wiadomość (może być to trochę specyficzne), ale ostatnio zaczęłam zastanawiać się nad nawykami, które mam odkąd byłam dzieckiem. Od wielu lat zmagam się z powracającym "skubaniem" ust czy paznokci albo skórek wokół nich. Próbowałam już kilkukrotnie się ich wyzbyć, ale szczerze mówiąc, nic nie działa. Czasem nie zdaję sobie sprawy, że to robię, np. w trakcie czytania. Podobnie było z "bujaniem" się do przodu i tyłu podczas siedzenia, chociaż ostatnio zdarza się to rzadziej albo z potrzebą chodzenia w kółko w pokoju, kiedy czymś się stresuję. Dodam, że jestem w wieku nastoletnim i chcąc, nie chcąc muszę przyznać, że jestem dosyć wrażliwa? Bardzo mocno przeżywam emocje i stres towarzyszy mi niemal codziennie. Nie pomaga w tym fakt, że jestem raczej zamknięta w sobie i otwieranie czy nawiązywanie relacji nie jest dla mnie czymś prostym. Czasem odnoszę wrażenie, że potrafię porozmawiać z bardzo małym gronem osób, chociaż i wtedy jest to trudne, gdyż nie chcę zabrzmieć dziwnie ze względu na swoją pamięć do nwm "dziwnych" szczegółów. Ta dosyć długa wypowiedź miała zobrazować trochę to jak wygląda moja sytuacja. Chciałabym pójść do specjalisty, w związku z tym, co napisane jest wyżej, aczkolwiek nie jestem pewna czy mam ku temu wskazania. Nie chcę bowiem i trochę boję się, że zaangażuje w to osoby wokół mnie, a później okaże się, że było to bezpodstawne. Dziękuję za każdą odpowiedź

Od razu chcę wchodzić w związki, które trwają max miesiąc. Samoocenę mam dobrą, ale czuję się samotna. Proszę o pomoc!

Ponawiam pytanie, bo w poprzednim nie uwzględniłam wszystkiego. Mam problem z chłopakami, jeśli jakiś okaże mi najmniejsze zainteresowanie, od razu mam ochotę wchodzić z nim w związek, nawet często nie patrząc na wygląd czy charakter. Bardzo często znamy się krótko (nawet po tygodniu). We wcześniejszych odpowiedziach proponowano mi akceptację siebie tyle, że ja lubię to, jaka jestem i się akceptuje. Nie mam problemu z samooceną. Wydaje mi się, że problemem mogłaby być samotność, zazwyczaj w szkole (aktualnie jestem w liceum) jestem odrzucana przez rówieśników i nie wiem, czym jest to spowodowane. Mimo wszystko chciałabym umieć sobie z tym poradzić, bo mnie to męczy i nie chcę też ranić chłopaków, z którymi mój związek trwa co najwyżej miesiąc. Proszę o pomoc.