Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy psychoterapia powinna wyglądać tak, że sama dochodzę do przyczyny wszystkich swoich stanów?
Czy psychoterapia powinna wyglądać tak, że sama dochodzę do przyczyny wszystkich swoich stanów? Że mimo, że mówię wprost, jakimi obowiązkami niedostosowanymi do wieku byłam obciążona, jako dziecko, jak musiałam i muszę wysłuchiwać rodziców, doradzać im i dbać o nich, to hasło, że była i jest to parentyfikacja i tak musi paść z moich ust? Jest to jeden z przykładów, ale mogłabym wymieniać dalej. Nie wiem czy jest to kwestia tego konkretnego terapeuty, czy problemem jestem, jak zwykle ja. Nie ukrywam, zawsze przychodzę na sesję przygotowana, w dodatku, że starannie ułożonym planem spotkania w głowie i z odpowiedziami, które sama odnalazłam. Terapeuta właściwie wyłącznie mi przytakuje. Być może przez swoją nadmierną potrzebę kontroli i wszechobecną samowystarczalność przejmuję prowadzenie spotkania. Czy terapeuta widząc, jak sobie radzę, może po prostu zostawiać mi pole do popisu, a tym samym dawać motywację do dalszych poszukiwań odpowiedzi, czy świadczy to jednak źle o przebiegu tych spotkań?
J.
2 lata temu
Ewelina Smętek
Wszystko jest jak najbardziej w porządku. Psychoterapeuta pozwala swojemu Klientowi samemu odkryć źródło jego problemów a następnie wybrać najkorzystniejsze ich rozwiązanie. Ani psycholog ani psychoterapeuta nie powinien narzucać konkretnego rozwiązania. Ta rola jest zarezerwowana dla Klienta. Słyszę, że cudownie sobie Pani radzi. Trzymam kciuki za Panią.
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Podlasiewicz-Walas
Myślę, że to, co Pani napisała tutaj warto powiedzieć swojemu terapeucie - wtedy wspólnie opracujecie plan działania albo zakończycie proces. Proszę sobie poczytać o nurtach w psychoterapii, być może to nie nurt dla Pani albo po prostu akurat ta osoba nie trafiła w Pani ,,gust".
2 lata temu
Karolina Białajczuk
Psychoterapia może przybierać różne formy, w zależności od stylu terapeuty, rodzaju terapii oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby terapia była efektywna i pomagała pacjentowi osiągnąć zamierzone cele. Skupienie się na wypracowywaniu przyczyn swoich stanów emocjonalnych może być jednym z podejść terapeutycznych, ale nie jest jedynym możliwym.
Terapeuta może przyjąć różne role w terapii, w tym rolę konsultanta, wsparcia emocjonalnego, moderatora czy przewodnika w poszukiwaniu głębszych przyczyn problemów. Istotne jest, aby terapeuta dostosowywał swoje podejście do potrzeb i preferencji pacjenta.
Jeśli odczuwasz, że terapeuta pozostawia Ci przestrzeń do popisu i pozwala Ci wyrazić się, może to być sposób na zachęcenie do refleksji i poszukiwania odpowiedzi. Jednakże, jeśli masz wrażenie, że terapeuta tylko przytakuje i nie wnosi konstruktywnych elementów, może warto o tym porozmawiać. Ważne jest, aby czuć, że terapia jest współpracą i razem z terapeutą pracujecie nad zrozumieniem problemów oraz znalezieniem sposobów radzenia sobie.
Jeśli masz obawy dotyczące przebiegu terapii lub stylu pracy terapeuty, warto otwarcie to wyrazić. Rozmowa z terapeutą na ten temat może pomóc zrozumieć, czy obecny sposób pracy jest odpowiedni dla Ciebie i czy ewentualne zmiany byłyby korzystne. W terapii ważne jest, abyś czuła się komfortowo i wspierana, więc otwarta komunikacja z terapeutą jest kluczowa.
Pozdrawiam
Karolina Białajczuk
2 lata temu
Zobacz podobne
Jak znaleźć dobrego specjalistę, który pomoże na problemy związanymi z przeszłością?
Szukam specjalisty zajmującego się osobami dorosłymi z problemami związanymi z przeszłości, która ciągnie się kilkadziesiąt lat i uniemożliwia ułożenie sobie życia osobistego, dobrych relacji z bliskimi, zaczyna wpływać na zdrowie psychiczne. Nie wiem jak określić zakres tematyczny dla specjalisty?
Dzień dobry, zmagam się z depresją, w nikim nie mam wsparcia
Dzień dobry, zmagam się z depresją, w nikim nie mam wsparcia, mam niską samoocenę, nie mogę znaleźć tego 1 i prawdziwej miłości.
Witam, mam problem z samookaleczeniem od ok. 10 lat.
Witam, mam problem z samookaleczeniem od ok. 10 lat. W swojej historii miałam dużo psychiatrów i psychoterapeutów. Nadal do nich uczęszczam.
Przez te lata wykorzystałam wszystkie alternatywy i nadal nic nie pomaga. Wiele razy podejmowałam ten temat, kontrakty coś dają, ale tylko na krótki okres (maksymalnie 2 miesiące).
Chciałabym się dowiedzieć czy jest jeszcze dla mnie jakaś nadzieja.
Od 10 lat się leczę i nie widać progresu w mojej chorobie i zaburzeniach.
Próbny samobójcze też wystąpiły i jestem już tym wszystkim bardzo zmęczona i obawiam się, że nie ma już dla mnie pomocy.
Mam wrażenie, że przez ten cały czas moje pieniądze poszły w błoto, bo leczenie nic nie daje.
Czy to padaczka, czy może jakieś zaburzenie psychiczne?
Dzień dobry,
Czy to padaczka, czy może jakieś zaburzenie psychiczne?
Tężyczka wykluczona, czekam na wynik eeg.
"Atak" zaczyna się silnym uczuciem deja vu, ścisk w gardle, mrowienie nóg, nudności, uczucie omdlewania i przechodzi. Pojawia się podczas zwykłych czynności, a także podczas snu.
Samookaleczanie a związek z morsowaniem- mózg reaguje w ten sam sposób. Czy takie osoby powinny morsować?
Witam, od pewnego czasu nurtuje mnie dosyć nietypowa sprawa związana z samookaleczaniem, ale i całkiem popularnym w tym czasie morsowaniem. Podczas samookaleczania chodzi głównie o to, aby ból fizyczny odwrócił naszą uwagę od bólu psychicznego, podobne działanie możemy zaobserwować w trakcie wchodzenia do zimnej wody, gdy nasz mózg się "wyłącza". Zastanawia mnie zatem fakt czy osoby mające problem z samookaleczaniem powinny morsować? W praktyce występuje co prawda skok endorfin podczas morsowania, lecz z własnego doświadczenia wiem, że jeśli człowiek odpowiednio skupi się na bólu, to nie będzie miał on większego znaczenia.
Wypalenie zawodowe - przyczyny, objawy i jak sobie z nim radzić?
Czy czujesz się ciągle zmęczony i zniechęcony do pracy? Możliwe, że doświadczasz wypalenia zawodowego – stanu wyczerpania, który dotyka coraz więcej osób. To poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne – sprawdź, jak sobie z nim radzić.