Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy zaświadczenie o zaburzeniu schizoidalnym wpływa na służbę wojskową?
Podejrzewam u siebie zaburzenie schizoidalne. Czy zaświadczenie o tym zaburzeniu może mi pomóc albo zaszkodzić? Podobno z takim zaburzeniem nie biorą do wojska w czasie pokoju.
Anonimowo
Patrycja Andryszczyk
Dziękuję, że o tym piszesz. To bardzo ważne, że zauważasz u siebie pewne trudności i chcesz to lepiej zrozumieć.
Zaświadczenie o zaburzeniu osobowości (np. schizoidalnym) może mieć wpływ na ocenę zdolności do służby wojskowej – w czasie pokoju może to oznaczać niepowołanie, ale każda sytuacja jest oceniana indywidualnie przez komisję lekarską.
Zanim pomyślisz o zaświadczeniu, warto najpierw skonsultować się z psychiatrą lub psychologiem, by uzyskać profesjonalną diagnozę i porozmawiać o tym, czy i w jakim celu takie zaświadczenie może być potrzebne.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Orlik
Tak, w praktyce osoby z rozpoznaniem zaburzenia osobowości schizoidalnej zwykle nie są powoływane do służby wojskowej w czasie pokoju. Zaburzenia osobowości (w tym schizoidalne) są wskazaniem do uznania za czasowo lub trwale niezdolnego.
Pozdrawiam,
Justyna Orlik, psychoterapeutka Gestalt
Ewa Konieczna
Jeśli podejrzewasz u siebie zaburzenie osobowości schizoidalnej, warto przede wszystkim skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą, aby uzyskać rzetelną diagnozę. Czasami objawy mogą przypominać różne zaburzenia lub wynikać z innych doświadczeń (np. depresji, przebytych traum), dlatego profesjonalna ocena kliniczna to podstawa. Zaświadczenie o rozpoznaniu zaburzenia osobowości może pomóc, jeśli szukasz zrozumienia dla swoich trudności w pracy, relacjach lub funkcjonowaniu społecznym, może być punktem wyjścia do terapii i wsparcia. Jeśli chodzi o kwalifikację do służby wojskowej, to w czasie pokoju osoby z rozpoznaniem zaburzenia osobowości (w tym schizoidalnego) są zwykle uznawane za niezdolne do służby, lecz ostateczną decyzję wydaje komisja lekarska na podstawie dokumentacji i opinii specjalistów. Samo podejrzenie nie wystarczy, potrzebna jest diagnoza postawiona przez psychiatrę.
Pozdrawiam serdecznie,
mgr Ewa Konieczna
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
tak, taka informacja jest istotna dla osób rekrutujących do wojska. W celu diagnozy trzeba udać się do lekarza psychiatry.
pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
Zobacz podobne
Nie umiem sobie poradzić z nerwami, wszystko mnie przytłacza.
Mam 30 lat, od ponad roku mam uczucie guli w gardle, zrobiłam wszystkie badania tarczyca, laryngolog itp. Wszystko jest ok. Nie umiem sobie poradzić z nerwami, wszystko mnie przytłacza. Jeśli się trochę zdenerwuję, to całe moje ciało się trzęsie, mała "pierdoła" wyprowadza mnie z równowagi. Rano nie mam czasami siły wstać. Chodzę do pracy, ale raz się zdenerwowałam i chciałam po prostu z niej wyjść. W trudnych dla mnie sytuacjach mam myśli samobójcze.
Zaburzenia nastroju, lęk, problemy ze snem. Biorę leki, ale nie wystarczają. Proszę o wsparcie
Leczę się na nerwicę od kilku lat.od 3 tygodni miałem bardzo duże natężenie stresu w pracy i jedynie propranolol wspomagał mnie, żebym sobie jakoś radził. Niestety organizm nie wytrzymał stresu i z wtorku na środę dostałem padaczki nerwicowej. Obecnie jestem na terapii diazepamem 9 dni. Mam również zaburzenia nastroju z jednej strony lgnę do ludzi a z drugiej wolę być sam. Mam również ostatnio problem ze spaniem, mimo że biorę wieczorem trittico cr 100 mg. Nie mam pomysłu, jak sobie pomóc. Od urodzenia mam mózgowe porażenie dziecięce.
Uważam, że psycholog, który zdiagnozował u mnie po kwestionariuszach zaburzenie osobowości, bardzo się pomylił i postawił tezę powierzchownie.
Nie zgadzam się z postawioną diagnozą - czy to możliwe, aby psycholog mógł się pomylić?
Wykonywałam Test MMPI, kwestionariusz inteligencji emocjonalnej i kwestionariusz umiejętności społecznych. Nie zgadzam się z diagnozą, którą postawił psycholog, który interpretował test. Jest to diagnoza jednego z zaburzeń osobowości. Nie odnajduję siebie w opisie tego zaburzenia i uważam, że psycholog ocenił mnie bardzo powierzchownie.
Jak radzić sobie z funkcjonowaniem w dwóch skrajnych trybach emocjonalnych?
Dlaczego funkcjonuję głównie w 2 trybach - albo chce mi się wiele na raz, jestem bardzo narwana, głodna życia i mam ciągłe napięcie, ze coś mnie omija, ciężko mnie zadowolić do końca, nie wiem nawet, jak zrealizować to, co chcę, a drugi tryb to taki, który następuje, gdy ten pierwszy się wypala i spotykają mnie niepowodzenia - mam niechęć, czuję ciężkość i brak energii, niewiele mi się chce, problemy z koncentracją, spadek nastroju. Ta pierwsza część mnie jest tak chciwa, że ciężko mi ją poskromić i dojść z nią do ładu. Są one skrajnie różne, a nie chcę marnować mojego potencjału. Niestety od paru miesięcy funkcjonuję w tej drugiej. Jest to bardzo trudne, ponieważ często w ciągu jednego dnia walczę między jedną a drugą i kosztuje mnie to mnóstwo energii.
Poczucie pustki i zmęczenie po 3 latach terapii - jak sobie radzić?
Witam Mam problem ze sobą. Cały czas czuje uczucie pustki/kulki w gardle. Dodatkowo jestem nerwowy przez to. Mało mam siły i nic mi sie nie chce, zauważyłem zwiększone zapotrzebowanie na sen. Uczęszczam na hipnoterapie i sie poprawiało ale z czasem to powróciło. Nie wiem co mam robić. Już ten temat od 3 lat drążę a poprzednie 5 tak żyłem i robiłem wszystko na siłę. Już ciezko mi ze terapia której poświęcam czas i pieniądze idzie w piach i niewiele sie zmienia. To nie ma sensu, caly czas sie szarpać sam ze sobą i z innymi przy okazji...
Uzależnienie – przyczyny, objawy i metody leczenia
Uzależnienie to poważny problem zdrowotny, który może dotknąć każdego. Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak rozpoznać jego objawy i gdzie szukać pomocy? W tym artykule znajdziesz kompleksowe informacje na temat uzależnień, ich przyczyn i metod leczenia.