Emilia Jędryka
Pani Olu,
To, co Pani opisuje, jest bardzo ludzkie i częstsze, niż mogłoby się wydawać. Nie sądzę, aby była Pani "toksyczna" — brzmi to bardziej jak mechanizm obronny, który chroni Panią przed czymś, co może budzić lęk lub niepewność, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wydaje się to nielogiczne.
Zmuszanie się do relacji wbrew sobie raczej nie przyniesie spokoju ani szczęścia. Zamiast tego warto spróbować zrozumieć, co dokładnie dzieje się w tych momentach, gdy zaczyna Pani odsuwać się od drugiej osoby.
Czy to może obawa przed utratą niezależności?
Strach przed zranieniem? A może wątpliwość, czy zasługuje Pani na tę bliskość?
Proszę spojrzeć na swoje emocje z ciekawością, a nie krytyką. Może pomocne będzie zadanie sobie pytania: co najgorszego mogłoby się stać, gdyby dała Pani sobie czas na lepsze poznanie kogoś, nawet jeśli początkowo nie jest Pani w pełni przekonana?
Jeśli czuje Pani, że trudno samodzielnie znaleźć odpowiedzi, rozmowa z psychologiem mogłaby pomóc zrozumieć, skąd bierze się ten schemat, i wskazać sposoby, jak budować relacje w zgodzie ze sobą.
To, że chce Pani coś zmienić, to już bardzo duży krok. 😊
Życzę wszystkiego dobrego.















