
- Strona główna
- Forum
- związki i relacje
- Witam Dwa miesiące...
Anonimowo
Ewa Zuzanna Pióro
Witam serdecznie :)
Przede wszystkim powinna Pani zaakceptować myśli i wspomnienia z poprzednich relacji i uważnie się im przyjrzeć. To normalne, że powracają do nas wspomnienia z przeszłości i powodują różne emocje. Ważne jest to, jak często się pojawiają i w jakim stopniu utrudniają codzienne funkcjonowanie. Jeśli będzie Pani próbować je wypierać albo blokować, mogą pojawiać ze zdwojoną siłą. Przede wszystkim ważna jest świadomość, że są to tylko myśli i nie mają one bezpośredniego wpływu na rzeczywistość. Najważniejsze jest to, co Pani z nimi zrobi i na to ma Pani wpływ. Może Pani zacząć zapisywać te myśli oraz wspomnienia i zastanowić się jaka jest przyczyna ich ciągłęgo. pojawiania się. Być może są to nieprzepracowane konflikty, niespełnione potrzeby albo traumatyczne przeżycia. Najlepszym rozwiązaniem byłoby skorzystanie z terapii i przepracowanie tych myśli razem z terapeutą. Dzięki terapii mogłaby Pani dotrzeć do własnych przekonań, które stanowią przyczynę nawracającyh myśli.
Pozdrawiam serdecznie
Ewa Pióro
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
TwójPsycholog
Dzień dobry,
ten dość krótki opis sytuacji może wskazywać na to, że przeżywa Pani jakieś uczucia w związku z poprzednimi relacjami i/lub w związku z pojawieniem się nowej. Być może uczucia, których nie jest Pani świadoma, być może jakieś konflikty, których Pani nie rozwiązała. Fakt pojawiania się wspomnień jest zupełnie normalny, jednak wtedy, kiedy wpływają na nasze życie, utrudniają coś, warto się nad nimi pochylić, zastanowić się czemu uporczywie powracają i próbować je zrozumieć. Często trudno to zrobić samemu, dlatego sugerowałabym skorzystanie z pomocy psychoterapeuty. Terapia może tylko polepszyć Pani samopoczucie i wesprzeć Panią w lepszym rozumieniu siebie i swoich przeżyć. Pozdrawiam Magdalena Bilinska -Zakrzewicz

Zobacz podobne
Witam, w I klasie liceum zalecałem sie do jednej dziewczyny, bardzo mnie to stresowało, kilka rzeczy nie poszło po mojej myśli i ostatecznie owa dziewczyna nie chciała ze mną utrzymywać kontaktu, oskarżyła mnie, ze natarczywie sie do niej przystawiałem. Nie twarzą w twarz, ale powiedziała to swoim kolegom i koleżankom czego dowiedziałem sie od jednego z nich. Wtedy totalnie odciąłem sie od dziewczyn, uznałem siebie za zagrożenie dla nich i już przez całe liceum do żadnych nie zagadywałem (mimo kilku okazji, które mogły skończyć sie pozytywnie) Obecnie jestem na III roku studiów i ta sytuacja nadal mi siedzi w głowie, nadal boję sie zagadać do dziewczyny w wiadomym kontekście, bo zaraz zaczynam panicznie sie bać, że sie jej narzucam i że zaraz dojdzie do powtórki z liceum. Jestem generalnie teraz meeega ostrożny w kontaktach z nimi. Cóz to jest? Jak mogę sobie z tym poradzić?
Mam problemy emocjonalne w związku. Mam 28 lat. Kiedy kłócę się ze swoją żoną, to najczęściej jest tak, że dochodzi u mnie do blokady emocjonalnej, w konsekwencji ona dużo mówi, wyrzuca z siebie emocje, a ja milczę i jestem zdezorientowany.
Powodem tych kłótni jest to, że zamykam się w sobie i odcinam się emocjonalnie od partnerki. Dodam, że pochodzę z rodziny, w której matka prawdopodobnie jest narcystyczna, rodzina była dysfunkcyjna. Moje konflikty z żoną mogą się brać z braku wczucia się w uczucia, emocje drugiej osoby. Moja matka jest osobą, która nie myślała o swoich dzieciach, tylko ciągle o sobie i o swoich problemach.
Proszę o pomoc, udzielenie jakichś rad odnośnie do mojej sytuacji w związku. Czy pochodząc z rodziny dysfunkcyjnej, da się stworzyć trwały i szczęśliwy związek? Co można zrobić w życiu dorosłym, kiedy miało się matkę z zaburzeniem osobowości? Pozdrawiam serdecznie
Mam problem z lękiem przed bliskością i zaangażowaniem, co bardzo utrudnia mi budowanie relacji. Za każdym razem, gdy ktoś się do mnie zbliża, czuję zagrożenie i mam ochotę się wycofać. Wiem, że takie zachowanie blokuje mój rozwój emocjonalny i uniemożliwia tworzenie trwałych więzi. Chciałbym lepiej zrozumieć, skąd bierze się mój lęk?


