Odpowiedz jako specjalista
WsteczIntymność i seks u osób w spektrum autyzmu – spontaniczność i "ostry seks"
DZIEN DOBRY, Jak wygladaja zblizenia intymne u osób w spectrum autyzmu- czy można liczyć na spontaniczność ? i tzn "ostry sex"
Tomasz Pisula
Dzień dobry Pani Beato,
Nie ma badań odpowiadających bezpośrednio na te pytanie. Myślę, że potrzeby seksualne, libido oraz temperament u osób w spektrum autyzmu jest zbliżony do populacji ogólnej, jest mocno zróżnicowany i indywidualny. Dlatego, to czy ktoś lubi "ostry seks" będzie zależał od danej osoby i jej preferencji:)
Pozdrawiam,
Tomasz
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Patrycja Wójcik
Dzień dobry,
Temat ten dotyka styku biologii, sensoryki i bardzo indywidualnych potrzeb emocjonalnych. W przypadku osób w spektrum autyzmu (ASD) sfera intymna jest tak samo zróżnicowana jak u osób neurotypowych, jednak często opiera się na nieco innej dynamice komunikacji i odczuwania bodźców.
Dla osób w spektrum świat doznań fizycznych jest często bardzo intensywny. Może to oznaczać zarówno nadwrażliwość(gdzie delikatny dotyk sprawia ból lub dyskomfort), jak i podwrażliwość (gdzie potrzebne są bardzo silne bodźce, by poczuć przyjemność).
To, co nazywane jest „ostrym seksem”, dla osoby w spektrum może być formą dostarczania sobie niezbędnej stymulacji proprioceptywnej (głębokiego nacisku), która pomaga jej poczuć własne ciało i paradoksalnie – zrelaksować się.
Z drugiej strony, pewne zapachy, dźwięki czy rodzaje oświetlenia mogą być dystraktorami, które natychmiast wyłączają podniecenie.
Pytanie o spontaniczność dotyka jednej z kluczowych cech spektrum: potrzeby struktury i bezpieczeństwa.
Dla wielu osób neurotypowych spontaniczność jest synonimem namiętności. Dla osoby w spektrum niespodziewany dotyk lub nagła zmiana planów może wywołać reakcję stresową zamiast podniecenia.
Czy można liczyć na spontaniczność? Tak, ale często jest ona „wypracowana” na fundamencie zaufania. Gdy osoba w spektrum czuje się w relacji bezpiecznie i zna zasady panujące między partnerami, może pozwolić sobie na więcej swobody. Często jednak „planowana spontaniczność” (np. ustalenie, że wieczór należy do nas) tworzy ramy, w których taka osoba czuje się wystarczająco komfortowo, by być kreatywną i responsywną.
W sferze BDSM lub mocniejszych doznań osoby w spektrum często odnajdują się bardzo dobrze. Dlaczego? Ponieważ te formy aktywności opierają się na bardzo jasnych zasadach, kontraktowaniu potrzeb i wyraźnych komunikatach (np. słowa bezpieczeństwa).
Jasność tego, co się wydarzy, paradoksalnie pozwala osobie w spektrum „puścić kontrolę”.
Brak konieczności domyślania się subtelnych sygnałów (które w spektrum bywają trudne do odczytania) sprawia, że taka osoba może w pełni skupić się na doznaniach fizycznych.
W zbliżeniach intymnych u osób z ASD wyzwaniem bywa czasem tzw. aleksytymia (trudność w rozpoznawaniu i nazywaniu własnych emocji) oraz trudność w odczytywaniu mowy ciała partnera. Może to sprawiać wrażenie braku empatii lub mechaniczności, podczas gdy w rzeczywistości osoba ta po prostu potrzebuje jasnego komunikatu: „to mi się podoba” lub „zrób to mocniej”.
Ważne jest zrozumienie, że bliskość z osobą w spektrum często wymaga przedłożenia autentyczności nad społeczne konwenanse dotyczące tego, jak seks „powinien” wyglądać.
Dużo dobrego!
Patrycja Wójcik
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Sądzę, że w spektrum autyzmu nie ma jednej „normy” w seksie. Według mojej opini spontaniczność może być mniejsza u części osób, ale u innych jest normalna. „Ostry seks” też jest możliwy zależy od osoby, nie od diagnozy.Kluczowe są rozmowa, granice i poczucie bezpieczeństwa.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Kinga Osmulska
Dzień dobry,
intymność u osób w spektrum autyzmu może wyglądać bardzo różnie – tak samo jak u osób neurotypowych. Nie ma jednego „wzoru”, ale są pewne tendencje, które czasem się pojawiają.
U części osób w spektrum:
- spontaniczność bywa mniejsza, a większe znaczenie ma przewidywalność i poczucie bezpieczeństwa,
- ważna jest jasna komunikacja - co jest ok, a co nie,
- mogą występować różnice w odczuwaniu bodźców (np. dotyku), co wpływa na preferencje w bliskości,
- emocjonalne „wejście” w sytuację może potrzebować więcej czasu.
To nie oznacza braku potrzeby bliskości czy namiętności. Raczej to, że sposób jej wyrażania może być inny - czasem bardziej świadomy, mniej impulsywny, bardziej oparty na zaufaniu niż na spontanicznym działaniu.
Jeśli chodzi o intensywność czy tzw. „ostrość”, to nie jest kwestia samego spektrum, tylko indywidualnych preferencji danej osoby i dynamiki relacji.
Kluczowe jest dopasowanie między partnerami i poczucie komfortu po obu stronach.
Pozdrawiam
Kinga Osmulska
Psycholog, Psychoterapeutka
Jagoda Jek
W skrócie: spektrum autyzmu samo w sobie nie określa tego, czy ktoś jest spontaniczny, namiętny albo lubi intensywny seks. Osoby w spektrum mogą mieć bardzo różne potrzeby, fantazje i style przeżywania seksualności — tak samo jak osoby neurotypowe.
U części osób w spektrum mogą jednak pojawiać się pewne cechy, które wpływają na intymność, np. większa potrzeba przewidywalności, trudność w odczytywaniu niewerbalnych sygnałów albo większa wrażliwość sensoryczna (na dotyk, zapach, dźwięki). Dla niektórych oznacza to, że łatwiej jest im czuć się swobodnie, gdy wiedzą, czego się spodziewać i mogą wcześniej ustalić granice. Dla innych wręcz przeciwnie — seksualność może być bardzo spontaniczna i intensywna.
Jeśli chodzi o „ostry seks”, również nie ma jednej odpowiedzi. Niektóre osoby w spektrum lubią mocne doznania, eksperymentowanie, intensywność czy określone formy seksualności. Inne mogą tego nie lubić ze względu na nadwrażliwość sensoryczną albo potrzebę większego poczucia bezpieczeństwa. Kluczowe są zawsze: zgoda, komunikacja, komfort obu osób i znajomość własnych granic.
Warto też pamiętać, że stereotyp, że osoby w spektrum są „chłodne” albo pozbawione potrzeby bliskości, jest nieprawdziwy. Wiele osób w spektrum bardzo mocno potrzebuje więzi, czułości i głębokiej relacji — czasem po prostu okazuje to w inny sposób.
Jeśli pytanie dotyczy konkretnej relacji, pomocne może być przyjrzenie się nie samemu spektrum, ale temu, jak dana osoba komunikuje potrzeby, jak reaguje na dotyk, jak rozmawia o seksie i czy potrafi wspólnie budować intymność.
~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka
Zobacz podobne
Dzień dobry, czy to normalne, że nastolatek w wieku 14 lat ma fantazje seksualne?
Dzień dobry, czy to normalne, że nastolatek w wieku 14 lat ma fantazje seksualne? Na przykład z kolegami z klasy itp. Albo, że czyta książki 16+, w których jest opisane wszystko.
Brak doświadczeń w związkach - jak to wpływa na samoocenę i przyszłe relacje?
Mam 18 lat i nie mam żadnych doświadczeń związanych z byciem w związku, całowaniem się i seksem. Źle to wpływa na moją samoocenę, że nikt się mną nie interesuje w sensie romantycznych, mam dość ciągłego słuchania gadania moich koleżanek jaki to ich chłopak nie jest wspaniały. Boję się, że jak już kogoś poznam to odrzuci go mój brak doświadczenia w tych kwestiach.
Dlaczego moja dziewczyna chce uczestniczyć w wydarzeniach organizowanych przez osobę, która ją kiedyś skrzywdziła?
Dzień dobry. Mam dylemat i chciałbym się zapytać o coś co dotyczy gwałtu. Moja dziewczyna, w młodości (12-13 lat), była co jakiś czas gwałcona przez swojego o rok starszego kuzyna. Wtedy nie rozumiała co się dzieje, a on ją trzymał tak, że nie mogła się wyrwać.Nie zgłosiła tego nigdzie, nikomu wtedy nie powiedziała. Po jakimś czasie (ok. rok) to się skończyło. Podobno mieli bardzo dobre relacje później. Do tej pory utrzymują sporadyczny kontakt. Tłumaczy to tym, że przecież to było dawno, a oni byli dziećmi. Nie rozumiem już samego utrzymywania tego kontaktu, nawet sporadycznego. Teraz ten kuzyn organizuje ważne wydarzenie i moja dziewczyna, mimo moich obaw i obiekcji, chciałaby, żebyśmy razem się na tym wydarzeniu pojawili. Czy mógłby mi ktoś wytłumaczyć to z psychologicznego punktu widzenia? Dlaczego nadal utrzymują kontakt? Dlaczego chce uczestniczyć w jego życiu i w ważnych dla tego kuzyna wydarzeniach?
Brak seksu i poczucie „mamusowania” partnera w związku – co robić?
Problem w związku. Jestem w 2 letnimi związku z partnerem. Mieszkamy razem, on pracuje bardzoo dużo, co się przekłada na brak energetii i chęci do zbliżenia. Kiedy do zbliżeniu dochodzi to jest to takie nijakie.. Kochamy się, świetnie się dogadujemy, ale ten seks to ciężki temat. Przez miesiące potrafimy się nie kochać vo nie wyjdzie z inicjatywa, nie chce mu się kupić gumek itp. Również kwestia że czasem mam wrażenie że mamusiuje mu za bardzo. Dbam o dom, staram się robić mu kanapki do pracy itp. On nie orientuje się co gdzie jest w domu, jest mało zorganizowany, czasem postrzegam go jak duże rozpieszczone dziecko. Nie wiem, co już myśleć. Były rozmowy.
Czy to normalne, że dziewczyna rozmawia z kolegą o naszych problemach seksualnych i życiu intymnym?
Moja dziewczyna nie ma koleżanek. Ma za to kolegów z ktorymi rozmawia o wszystkim. Ostatnio powiedziała mi ze rozmawiała z jednym z nich na temat tego jaka pozycja nie wychodzi nam w łóżku. Czy jest to normalne? Nie wiem jak odniesc sie do tego. Z jednej strony nie chce jen ograniczacz zwlaszcza ze ich zna dłużej niz mnie, ale z drugiej dziwnie sie czuje ze moja dziewczyna rozmawia o naszych sprawach z osobami trzecimi. Czy ktos mial taką sytuacje, czy jest to cos czym powinienem sie martwic?
