Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak pokonać silny lęk przed porażką?
Czasami mam wrażenie, że mój strach przed porażką dosłownie rządzi moim życiem. Nawet proste rzeczy, które nie powinny być wielkim wyzwaniem, wywołują we mnie taki lęk, że najchętniej bym się w ogóle za nie nie zabierał. Zamiast działać, analizuję wszystko sto razy, wyobrażając sobie, co może pójść nie tak.
I często kończy się na tym, że w ogóle nie próbuję, bo lepiej się wycofać, niż poczuć tę porażkę na własnej skórze.
To jest naprawdę męczące, bo czuję, że przez ten lęk stoję w miejscu, a nawet cofam się w życiu. Nie tylko w pracy, gdzie boję się podejmować decyzje czy zgłaszać pomysły, ale też w codziennych sytuacjach – relacje z ludźmi, próbowanie nowych rzeczy, wszystko wydaje się jakimś wielkim ryzykiem. I to mnie totalnie wykańcza, bo wiem, że tak nie da się żyć, a jednak ciężko mi to zmienić.
Nie wiem, czy to normalne, że takie myśli potrafią aż tak przejąć kontrolę, ale czuję, że potrzebuję jakiegoś narzędzia, żeby to ogarnąć. Jak zacząć działać, nawet jeśli coś nie jest idealne albo może się nie udać? Chciałbym odzyskać pewność siebie, poczuć, że mam wpływ na swoje życie i mogę coś osiągnąć, zamiast ciągle uciekać przed wyzwaniami.
Andrzej
1 rok temu
Grzegorz Burghardt
Panie Andrzeju, wyobrażam sobie, że codzienność przynosi Panu liczne napięcia, ciągłe próby opanowania lęku muszą pochłaniać bardzo dużo energii. To na pewno dla Pana bardzo trudne.
Pyta Pan czy myśli mogą przejąć kontrolę. Tak, jak najbardziej, niektóre osoby mierzą się z nimi nonstop co znaczne ogranicza ich funkcjonowanie.
Opisuje Pan kilka aspektów, a mianowicie: lęk, unikanie i zamartwianie się. Lęk jest emocją. Natomiast unikanie i zamartwianie się, to zachowania, które ludzie często stosują, aby poradzić sobie z trudnymi emocjami. Niestety zachowania te podtrzymują zaburzenie lękowe. Dzieje się tak dlatego, że kiedy np. czegoś unikamy, przez chwilę czujemy ulgę, że nie musieliśmy się z tym zmierzyć. Ulga ta staje się dla nas nagrodą.
Wiadomo, że kiedy dostajemy nagrodę za jakieś zachowanie, to jest bardziej prawdopodobne, że będziemy chcieli to zachowanie powtórzyć i tak też powtarzamy zachowania unikowe, za każdym razem, kiedy poczujemy lęk. Sprawia to, że nie jesteśmy w stanie sfalsyfikować naszych negatywnych myśli np. jeśli ktoś boi się, że poniesie porażkę, zgłaszając się do projektu, który może mieć pozytywny wpływ na jego karierę i unika zgłoszenia się, nie przekona się, czy myśl "poniosę porażkę" okazałaby się prawdziwa. Badania wskazują, że nasze katastroficzne myśli zazwyczaj nie spełniają się.
Z drugiej strony unikanie może powodować nasilenie się lęku, bo jeśli ciągle czegoś unikamy, zaczynamy gorzej o sobie myśleć np. "z niczym nie daję rady", takie myślenie powoduje, że porażka w naszych umysłach staje się bardziej realna, co wzmaga odczucia lęku. Z zamartwianiem jest podobnie - zamartwiamy się często po to, by przygotować się na jakąś wyobrażoną katastrofę, uczymy się zatem tego, że tylko dzięki zamartwianiu się nie ponieśliśmy porażki.
Warto też wiedzieć, że lęk nie rośnie w nieskończoność, a więc jeśli nie będziemy chcieli się go pozbyć lub mówiąc inaczej, będziemy narażać się na lęk, nie stosując zamartwiania i unikania, to będzie on coraz niższy.
Teraz, krótko co można z tym zrobić, mając powyższą wiedzę.
W przypadku unikania będą to zachowania odwrotne, czyli eksponowanie się na sytuacje, których się boimy.
Ekspozycje te powinny być poprzedzone nauką rozpoznawania swoich negatywnych myśli i emocji. Dzięki temu, zanim wejdziemy w sytuację lękorodną, będziemy mogli podyskutować z myślami, co może nam pomóc zmierzyć się z sytuacją.
Po zmierzeniu się z sytuacją warto wyciągnąć pozytywne wnioski. W przypadku zamartwiania się przydatne będą techniki uważności. Można np. odkładać zamartwianie się na zaplanowaną godzinę i w momentach, kiedy zauważamy, że znów się zamartwiamy ponowne odłożenie na zaplanowaną godzinę.
Wszystkie te techniki znajdzie Pan opisane w każdym poradniku dotyczącym zaburzeń lękowych i terapii poznawczo-behawioralnej. Samodzielna praca z lękiem może być wyzwaniem dlatego warto zastanowić się, aby udać się do specjalisty, który dokładnie zdiagnozuje problem i pomoże przejść przez proces leczenia. Można zastanowić się nad podjęciem terapii poznawczo-behawioralnej, która ma udowodnioną skuteczność leczenia zaburzeń lękowych i daje wiele narzędzi radzenia sobie.
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Nowak
Dzień dobry Panie Andrzeju,
niepokój przed nowym (nieznanym) do pewnego stopnia towarzyszy każdemu z nas, jednak w Pana wypowiedzi wybrzmiewa, że jest to bardzo silne odczucie, które wpływa na Pana różne sfery Pana życia. Pisze Pan o "odzyskaniu pewności siebie" - czy obecnie dzieje się coś w Pana życiu, co sprawia, że ta obawa jest większa?
Nie zawsze wysiłek, jaki wkładamy, będzie przynosił oczekiwane efekty i to nie dlatego, że się za mało staramy a dlatego, że niektóre rzeczy dzieją się poza naszą kontrolą i nie mamy na nie wpływu. Może bierze Pan na siebie odpowiedzialność za sytuacje, na które mimo starań nie ma Pan wpływu i wzmacnia Pan tym samym w sobie lęk.
Proszę spróbować sobie przypomnieć, kiedy odniósł Pan zamierzony cel mimo trudności - jak Pan sobie wtedy poradził z przeszkodami, jakie Pan napotkał, czy nagrodził Pan siebie odpowiednio?
Zachęcam do zastanowienia się powyższymi wątkami i rozważenie wizyty u psychologa lub psychoterapeuty (zwłaszcza pracującego w nurcie CBT).
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Nowak
1 rok temu
Katarzyna Rynkiewicz
Dzień dobry,
jeśli uczucie lęku zdominowało większość myśli i jego intensywność przekłada się na codzienne funkcjonowanie, zachęcałabym do konsultacji z psychologiem-psychoterapeutą. Jest to bardzo złożony temat wymagający dogłębnego przyjrzenia się. Z tego, co Pan pisze, rozumiem, że sytuacja jest już na tyle przeciążająca, że potrzebuje Pan zmiany. Myślę, że wsparcie specjalisty pomogłoby Panu poznać przyczyny tego lęku, ale i sprawdzić jego funkcję oraz jak ten lęk zmienia się na przestrzeni czasu. Odpowiednie wsparcie może pomóc funkcjonować na wielu płaszczyznach i tak jak Pan pisze ,,zacząć działać".
Pozdrawiam serdecznie
Katarzyna Rynkiewicz
psycholog, psychoterapeuta systemowy w trakcie certyfikacji
1 rok temu
Zobacz podobne
Jak radzić sobie ze stresem i lękiem przed rozmowami z innymi ludźmi?
Dzień dobry,
jak radzić sobie ze stresem i lękiem przed kontaktem z ludźmi? Jestem osobą zamkniętą w sobie i nie potrafię swobodnie rozmawiać z ludźmi. Bardzo się stresuje, gdy mam z kimś porozmawiać paraliżuje mnie lęk. Często jest tak, że mam taką blokadę, że nie wiem co powiedzieć. Czuję lęk, że powiem coś nie tak i z reguły tak się dzieje, wtedy przychodzą myśli, że jestem beznadziejna. Myślałam o tym, żeby pójść na terapię, ale wtedy jest dokładnie tak samo, gdy myślę o tym, żeby się zapisać, paraliżuje mnie taki lęk, że nie jestem w stanie nic zrobić i odpuszczam. Jest mi ciężko tak normalnie rozmawiać z ludźmi, a co dopiero rozmawiać o moich problemach.
Nie wiem, co mam robić jak to przezwyciężyć.
Strach przed odrzuceniem, cierpieniem i poczucie winy - jak sobie radzić?
Zauważyłem, że moje kontakty z bliskimi stają się coraz cięższe do zniesienia. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że nie daje mi się podejmować samodzielnych decyzji... i każda próba postawienia na swoim kończy się poczuciem winy i strachem przed odrzuceniem. Myślę, że może być to związane z moim zaburzeniem osobowości, ale nie wiem, jak sobie z tym radzić. Czuję się często przytłoczony, jakby moje poczucie własnej wartości gdzieś się gubiło w obawie przed utratą bliskości z innymi. To negatywnie wpływa na moje związki, bo przecież w zdrowych relacjach powinna być jakaś równowaga i wzajemne wsparcie, a nie ciągłe uzależnienie od kogoś.
Boję się, że jeśli nie znajdę rozwiązania, moje relacje staną się coraz bardziej toksyczne. Boję się przez to wchodzić w jakąkolwiek relację, boję się, że ktoś mnie zrani, albo ja zranię tę osobę. Ciągle.
Lęk przed otwartymi przestrzeniami - jak sobie pomóc?
Hej, mam pewien problem.
Od jakiegoś czasu zmagam się z takim lękiem przed przestrzeniami otwartymi, że każda próba wyjścia z domu to dla mnie ogromny stres. Gdy tylko pomyślę, że muszę wyjść na zakupy albo spotkać się z przyjaciółmi w parku, ogarnia mnie panika. Czuję, jakby mój świat się kurczył, zamykając mnie tylko w czterech ścianach. Ten strach zaczyna coraz bardziej kontrolować moje życie i utrudnia normalne funkcjonowanie. Jak najlepiej zacząć ten proces leczenia, żeby stopniowo przełamywać ten lęk? Będę naprawdę wdzięczna za każdą poradę na temat tego, jak zapanować nad lękiem i odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Chciałabym zrozumieć, jak długo może trwać ewentualna terapia i jakie są szanse na trwałe pokonanie tego problemu. Naprawdę potrzebuję wskazówek, które pozwolą mi cieszyć się życiem...
Jak pokonać lęk przed przytyciem?
Czuję, że strach przed przytyciem zaczyna codziennie mnie zamęczać. Każdego dnia boję się dodatkowych kilogramów, a jedzenie, które kiedyś było przyjemnością, teraz tylko mnie stresuje. Zaczynam unikać niektórych produktów, bo wydają mi się „złe” albo „groźne”, i zauważyłam, że coraz bardziej krytycznie patrzę na swoje ciało. Nie ma szans, żebym zjadła cokolwiek z McDonalda czy nawet kostkę czekolady. Jem tylko warzywa, czasem lekkie mięso, już mam tego dość.
Naprawdę chciałabym odbudować zdrową relację z jedzeniem i nauczyć się akceptować siebie. Tylko nie wiem, od czego zacząć.
Lęk przed starością - jak sobie radzić?
Zaczynam coraz częściej odczuwać wielki lęk związany z myśleniem o starości, który mnie paraliżuje.
Gdy tylko pojawia się temat przemijania, czuję się bezsilny i zaniepokojony. Ten bezpośredni strach przed starzeniem się zaczyna naprawdę wpływać na moje codzienne życie.
Unikam rozmów o przyszłości i staram się ignorować wszelkie oznaki zmian w moim ciele. Czasem wydaje mi się, że boję się nie tylko tych fizycznych przemian, ale i utraty kontroli nad swoim życiem. Czy takie uczucia są normalne?
Rozważam terapię, ale nie jestem pewien.
Naprawdę pragnę odzyskać spokój ducha i cieszyć się życiem bez wiecznego lęku przed tym, co przyniesie przyszłość.
Będę bardzo wdzięczny za wszelkie rady i wskazówki.
