Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak poradzić sobie z nerwicą przełyku?
Jak poradzić sobie z nerwicą przełyku i czy przy takim czymś mogą być objawy, tak jakby, urojone, ale namacalne, np, pieczenie w przełyku czy ból głowy? Z góry bardzo dziękuję.
Marek Dudek
Dzień dobry,
Proszę zgłosić się do lekarza rodzinnego. Najpierw należy wykluczyć przyczyny organiczne. Jeśli potwierdzi się, że przyczyny są natury psychologicznej, proszę skorzystać z psychoterapii.
Pozdrawiam
M.D.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Magdalena Chojnacka
Witam,
Przy psychosomatycznych objawach - dobrze jest pracować w psychoterapii, która również zwraca uwagę na odczucia w ciele i na bycie “tu i teraz”. Budowanie świadomości “co nasze ciało chce nam powiedzieć” i obserwacja emocji w ciele jest bardzo istotna w zdrowieniu.
Z rejonem gardła łączy się wiele blokad np. wyrażanie siebie do świata na zewnątrz (mowa, krzyk, śpiew), jak i przyjmowanie tego, co zewnątrz do wewnątrz nas np. jedzenie (połykanie)…
Ten rejon też znajduje się pomiędzy głową, a sercem - blokady mogą być też związane np. z racjonalnym myśleniem, a pozwolenie sobie na czucie sercem itp.
Sprawdź u sobie może - zagadnienia związanie z dawaniem i braniem informacji od innych w różnych relacjach - czy z łatwością wyrażasz swoje potrzeby? Jak znosisz np. krytykę lub czy pozwalasz, jak ktoś przekracza Twoje granice i np. gdy obraża Cię czy jest agresywny - co wtedy dzieje się z Twoim gardłem i resztą ciała? Czy wyrażasz się asertywnie, agresywnie, ulegle i czy stawiasz granicę lub nie?
Jesteśmy całością - zarówno umysł, jak i ciało to jedno - kultura nauczyła nas odcinać się od ciała i traktować go jak osobny byt. Jednak ból, zacisk i dyskomfort z ciała to sygnał, jakim ciało nas informuje o tym, że coś w naszym życiu już nie działa dla nas i nam szkodzi i warto tego słuchać, zanim dojdzie np.do choroby.
Nie jestem w stanie określić przyczyn Twoich dolegliwości - jedynie wskazuję kilka kierunków pracy - terapia z elementami pracy z ciałem byłaby najbardziej skuteczną metodą w tej sytuacji.
Pozdrawiam,
Magdalena Chojnacka
Klaudia Fila
Różne dolegliwości odczuwane w ciele mogą być psychogenne, tzn. wywołane naszymi konfliktami wewnętrznymi czy tłumionymi emocjami, jednak w pierwszej kolejności należy sprawdzić to od strony czysto fizycznej i medycznej. Ciało i psyche pozostają nierozłączne i wpływają na siebie nawzajem, dlatego tak ważna jest holistyczna (całościowa) diagnoza. Psychoterapię może Pani rozpocząć w każdej chwili, a psychoterapeuta powinien pokierować Panią do odpowiednich lekarzy, którzy będą mogli wykluczyć ewentualne choroby somatyczne.
Pozdrawiam,
Klaudia Fila
Karolina Białajczuk
W przypadku nerwicy przełyku, istotne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu oceny i diagnozy. Objawy takie jak pieczenie w przełyku czy ból głowy mogą być reakcją na stres lub lęk. Często ciało może reagować na nasze emocje. Warto również rozważyć wsparcie psychoterapeutyczne, które może pomóc w radzeniu sobie z lękiem i poprawie ogólnego stanu emocjonalnego.
Pozdrawiam
Karolina Białajczuk
Zobacz podobne
Stwierdzono ze mam zaburzenia depresyjno-lękowe. Aktualnie nie biorę tabletek około miesiąc. Czuje ze mam powroty jeżeli chodzi o panikę, nadmierne myślenie
Witam. Bralam tabletki sertagen 100mg, stwierdzono ze mam zaburzenia depresyjno lekowe. Aktualnie nie biorę tabletek około miesiąc. Czuje ze mam powroty jeżeli chodzi o panikę, nadmierne myślenie, zaczynam się denerwować, ciężko mi sie funkcjonuje w życiu codziennym. Są lepsze i gorsze dni. Denerwuje mnie ta nagła zmiana nastroju. W jaki sposób mogę temu zapobiec jeżeli nie chce brać tabletek, a terapie myśle ze to strata czasu. Czy da się samemu sobie z tym poradzić?
Czuję mgłę mózgową, nie mam myśli, czarną pustkę.
Nie mam myśli, tylko oczy i nic więcej w głowie ,z nikim nie umiem porozmawiać, bo nie mam w głowie żadnych tematów do rozmów, nie mam ich przepływu, zawsze przychodziły samoistnie, teraz nic.
11 kwietnia miałam pierwszą wizytę u psychiatry
11 kwietnia miałam pierwszą wizytę u psychiatry (prywatnie), zostały stwierdzone stany lękowo depresyjne i na tej samej wizycie otrzymałam lek Asentra (50mg) i Trazodone Neuraxpharm (50mg) i zalecenie pójścia na psychoterapię. Nie rozpoczęłam farmakoterapii ze względu na obawy, ponieważ lekarka zaznaczyła, że na początku farmakoterapii będzie gorzej, ponadto trochę przeraziło mnie to, że na pierwszej wizycie zostały przepisane leki.
Ze względu na sytuację życiową (strata pracy, brak wsparcia ze strony bliskich) nie jestem w stanie podjąć psychoterapii (kwestie finansowe) ani chodzić na wizyty kontrolne do psychiatry. Czy przepisanie leków na pierwszej wizycie jest normalne? Co w takiej sytuacji życiowej powinnam i mogę zrobić?
Zmagam się z zaburzeniami odżywiania, toksycznym związkiem, wahaniami nastroju i stresem - boję się jednak, że przed psychologiem się nie otworzę.
Cześć, chciałabym zaznaczyć na początku, że nigdy nie byłam ze swoimi problemami u specjalisty, ponieważ nie umiem rozmawiać o swoich problemach i boję się, że gdy do niego pójdę to nie powiem o tym wszystkim, co dziś tu napiszę.
Posiadam ich sporo. Przede wszystkim stres i nadmierne myślenie. Nie umiem nie myśleć o stresujących mnie sytuacjach, przez co jest to dla mnie bardzo męczące i wyczerpujące. Od najmłodszych lat zmagam się również z zaburzeniami odżywiania, które bardzo utrudniają mi funkcjonowanie, a także normalne postrzeganie swojego ciała. Pomimo komplementów, w mojej głowie ciągle siedzą głupie myśli na temat mojego wyglądu oraz wracają do mnie wspomnienia z dzieciństwa, które są okropne. Posiadam również ogromne wahania nastroju, mogę być szczęśliwa, a za chwilę kompletnie stracić humor. Nie mam także ochoty na żadne czułości. Chłopak również jest dla mnie swego rodzaju przytłoczeniem, choć chciałabym, żeby tak nie było. Zabranianie wyjść, a bardziej szantażowanie „zerwaniem”, psucie każdego wyjazdu, ponieważ odbywa się bez niego, chorobliwa zazdrość czy ogromne wybuchy gniewu w trakcie kłótni to tylko pare rzeczy, które dzieją się w związku. Przez wszystkie kłótnie pojawiły się również u mnie bardzo złe myśli, mianowicie, że życie tak naprawdę jest bez sensu, czym ja sobie na nie zasłużyłam, co ja takiego zrobiłam źle, że życie mnie tak karze i że lepiej gdyby na nim mnie wcale nie było, bo po co się męczyć. Zaczęłam jeszcze bardziej izolować się również od bliskich, najchętniej po powrocie do domu siedziałabym w pokoju sama ze sobą. Czy ktoś ma jakiekolwiek rady na takie zachowania u mnie, bo nie powiem wszystko to na raz jest okropnie męczące..
Boję się o swoje życie przy braniu leków antydepresyjnych.
Boje się brać leki antydepresyjne, ponieważ codziennie boję się, że umrę.
