Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Jak radzić sobie z bólem głowy związanym ze stresem i lękiem?

Witam, mam problem z bólem głowy, od dwóch lat borykam się z nim. Ból obejmuje potylicę, jest to raczej rodzaj tępego bólu, czasami mam zawroty głowy. Przeważnie dzieje się tak, gdy mam kontakt z innymi ludźmi tzn, gdy mam wrażenie, że robię się czerwona na twarzy, to moja zmora życiową niestety. Miałam też problemy rodzinne, które napiętniły lęki, za dużo rozmyślałam i za dużo było zmartwień. W zeszłym roku urodziłam zdrowego chłopca i na czas ciąży bóle głowy minęły i czułam się dobrze, lecz kilka dni po porodzie bóle głowy wróciły i miałam skoki ciśnienia. Dodam, że byłam u psychiatry i przepisał mi leki 5 mg, ale w sumie za dużo nie pomogły. Ciężko się z tym żyje, chciałabym wrócić do tych czasów, co nie było żadnych bólów głowy i zawrotów, i chyba mam wrażenie, że będę musiała się z tym borykać do końca życia. A chciałam bym wrócić do pracy, bo nie jestem osobą leniwa, wręcz pracowitą i cieszyć się z macierzyństwa.

Renata Niemczynowicz

Renata Niemczynowicz

Nie jestem lekarzem medycyny, nie jestem w stanie wypowiedzieć się odnośnie fizjologicznych powodów odczuwanego przez siebie bólu. Wspomniałaś, że konsultowałaś się z psychiatrą, choć leki przez niego przypisane nie przyniosły ci ulgi. Ból, także przewlekły,  pełni funkcję alarmową i informuje o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu organizmu, dlatego też moim zdaniem warto by było w pierwszej kolejności zgłosić się do lekarza internisty, aby odkryć lub wykluczyć jakiekolwiek dolegliwości mogące go powodować.

Jeśli okazałoby się, że ból nie jest pochodzenia fizjologicznego (opisałaś, że przeważnie pojawia się w sytuacjach interakcji z innymi osobami, co mogłoby świadczyć o jego psychicznym podłożu, ale raz jeszcze zaznaczam, że nie jestem lekarzem i nie mogę wykluczyć innych powodów), warto byłoby skonsultować się z psychoterapeutą, gdyż psychoterapia oferuje możliwości poznania i pracy z problemami, które mogą powodować tego typu dolegliwości.

Mam nadzieję, że znajdziesz potrzebną Ci pomoc i będziesz mogła cieszyć się z macierzyństwa i wrócić do pracy.

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Agnieszka Dombek

Agnieszka Dombek

Dzień dobry. Proponuje ze swojej strony terapie i włączenie lekkiego leku wyciszającego typu hydroksyzyna. Z pani opisu wynika, ze bole są na tle nerwowym (jeśli neurologicznie nic się nie dzieje)

Katarzyna Raźny

Katarzyna Raźny

Dzień dobry,

 

Do takiej pracy psychosomatycznej dobry jest MBCT - Terapia poznawcza oparta na uważności. Można nią pracować albo indywidualnie albo w grupie.

 

 

Pozdrawiam,

Katarzyna Raźny

Dorota Królewicz-Adamus

Dorota Królewicz-Adamus

Jeśli pod względem medycznym jest Pani zdrowa, a to zawsze trzeba sprawdzić, wiąże Pani ból głowy i zawroty głowy z sytuacjami stresującymi Panią (np. kontakt z ludźmi) to może mieć to związek z regulacją lęku, który czuje Pani w ciele pod postacią takich właśnie dolegliwości. Lęk w tego typu sytuacjach ma związek z emocjami, które nie mogą być swobodnie odczuwane i konstruktywnie komunikowane. Warto w takiej sytuacji skorzystać z konsultacji psychoterapeutycznej u specjalisty, który potrafi łączyć pracę z lękiem, emocjami i ciałem. Np. Intensywna Krótkoterminowa Psychoterapia Psychodynamiczna (ISTDP). 

Katarzyna Świdzińska

Katarzyna Świdzińska

Dzień dobry,

 

Pani sytuacja brzmi stresująco i boleśnie. Spodziewam się, że nie jest Pani łatwo. Być może warto udać się ponownie do psychiatry bądź zasięgnąć pomocy lekarza rodzinnego/neurologa. Nawracające bóle i zawroty głowy powinno się sprawdzać. Może Pani również rozważyć wizytę u psychologa, który wsparłby Panią od strony psychologicznej. 

 

Pozdrawiam,

Katarzyna Świdzińska, Psycholog okołoporodowy, dzieci i młodzieży

Anna Olechowska

Anna Olechowska

Droga Justo,

Jeśli badania i lekarze wykluczają fizyczne powody bólu głowy (choć to zachęcałabym do pełnej diagnostyki), to jak najbardziej problem może leżeć w trudnościach w radzeniu sobie z lękiem. Zachęcałabym wtedy do psychoterapii, która pomoże nie tylko poradzić sobie z zaburzeniami lękowymi, ale i objawami psychosomatycznymi.

Pozdrawiam ciepło 

Przestrzeń dla Dwojga - Psychoterapia indywidualna i dla Par

Przestrzeń dla Dwojga - Psychoterapia indywidualna i dla Par

Wydaje się, że potrzebuję Pani najpierw wykluczenia przyczyn somatycznych i neurologicznych, wizyta u lekarza (neurolog, ginekolog) mogłaby pomóc, ponieważ widać w nasileniu migren, związek ze zmianami  hormonalnymi, a następnie próby ułożenia życia w w zdrowszy sposób na ile się da spokojniej i mniej stresowo, (przy małym dziecku). Może w tym pomóc terapia i nauczenie się konkretnych sposobów radzenia sobie ze stresem i balansu w życiu. Zwykle zmniejsza to ilość ataków, a czasem nawet je wycisza. Powodzenia. 

Weronika Sowińska

Weronika Sowińska

Dzień dobry,

problem, który Pani opisuje wydaję się być związany z zaburzeniami psychosomatycznymi, tutaj akurat napięciowe bóle głowy. Wiele pacjentów odczuwa objawy somatyczne, które związane mogą być z emocjami, stresem lub napięciem psychicznym. W Pani przypadki rozważałabym udanie się na konsultację psychologiczną i zastosowanie technik relaksacyjnych, które trochę zmniejszą napięcie w ciele. 

Pozdrawiam 

Weronika Sowińska

Psycholog

Izabela Piórkowska

Izabela Piórkowska

Przeczytałam, że przeżywa Pani trudny czas  – uporczywy ból głowy i napięcie w kontaktach z ludźmi mogą obciążać na co dzień. Czasem długotrwały stres, napięcie emocjonalne i lęk mogą nasilać dolegliwości fizyczne, u każdego mogą się objawiać inaczej. W takiej sytuacji pomocna może być rozmowa z psychoterapeutą, który pomoże znaleźć sposoby na lepsze radzenie sobie ze stresem i odzyskanie poczucia wpływu na swój dobrostan oraz poczucie kontroli w sytuacjach społecznych. Warto też skonsultować bóle głowy z lekarzem, wykonać badania diagnostyczne, by wykluczyć przyczyny medyczne.

Klaudia Dynur

Klaudia Dynur

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, brzmi jak bardzo wyczerpujące doświadczenie.

 

Z tego, co Pani napisała, wynika, że dolegliwości fizyczne i emocjonalne mogą się z  sobą łączyć i nawzajem wzmacniać swoje działanie. Tępy ból potylicy i uczucie napięcia, które pojawia się szczególnie w kontaktach z innymi ludźmi, sugerują, że dużą rolę może tu odgrywać napięcie mięśniowe i stres. Często przy silnych emocjach mięśnie karku, barków i głowy pozostają mimowolnie spięte, co powoduje ten charakterystyczny, twardy ból z tyłu głowy.

 

W tym momencie warto zadbać o dobrą diagnozę medyczną (np. z udziałem neurologa czy fizjoterapeuty). Warto wykluczyć najpierw choroby i urazy somatycznie, a następnie przejść do diagnozy psychologicznej problemu.

 

Na ten moment innym wsparciem może być także kontakt psychologiczny lub terapeutyczny, gdzie wraz ze specjalistą przyjrzy się Pani swoim stresowym reakcją i znajdziemy skuteczne sposoby regulowania napięcia.

 

Myśl, że "tak już będzie zawsze" jest częstą przy przewlekłych dolegliwościach, jednak warto pamiętać, że ciało i układ nerwowy mają zdolność do regeneracji, szczególnie jeśli dostaną odpowiednie wsparcie i nauczą się reagować inaczej na stres.

 

Pozdrawiam serdecznie

Klaudia Dynur 

Psycholog, seksuolog w trakcie szkolenia 

Anna Szweda

Anna Szweda

Dzień dobry! Najprawdopodobniej jest w Pani dużo emocji, które skumulowały się w ciele w postaci objawów psychosomatycznych. Praca z psychologiem mogłaby być bardzo pomocna. Dodatkowo warto rozważyć wizyty u fizjoterapeuty-osteopaty, który byłby wsparciem w leczeniu psychoterapeutycznym. 


Anna Szweda 

psycholog, seksuolog, przyszły psychoterapeuta CBT 

Linnea Rasmusson

Linnea Rasmusson

Dzień dobry,

 

Warto w Pani w sytuacji powrócić wstecz i zobaczyć, od kiedy zaczęły się bóle głowy i czy była to konkretna sytuacja lub wydarzenie, które mogło to wywołać. Także okres ciąży może być dobrą wskazówką, jako że wtedy objawy zniknęły. Tutaj rozmowa i  wywiad z psychologiem może pomóc przyjrzeć się Pani sytuacji i historii i możliwe, że będzie można coś wyłuskać z Pani sytuacji. Druga para oczu może zobaczyć coś, co Pani nie widzi lub unika na poziomie emocjonalnym.  

 

Pozdrawiam serdecznie,

Linnea Rasmusson

Psycholog

Urszula Żachowska

Urszula Żachowska

Dzień dobry, 

 

przede wszystkim ważnym jest, by wykluczyć wszelkie możliwe przyczyny somatyczne - proszę skonsultować się w pierwszej kolejności z lekarzem rodzinnym, który wskaże specjalistów do dalszej diagnostyki. 

 

Rozumiem, że była już Pani u psychiatry, nie jest jasnym, jakie rozpoznanie postawił lekarz. Jeśli lekarz wskazał, że możliwym podłożem odczuwanych objawów jest psychosomatyka bądź zaburzenia lękowe, warto wraz z farmakoterapią wprowadzić zaopiekowanie psychoterapeutyczne. Na wstępnych konsultacjach u psychoterapeuty/ki będzie możliwe przyjrzenie się doświadczanym objawom w kontekście całości Pani życia - zarówno historii, jak i funkcjonowania w różnych obszarach. 

 

Nierzadko, to, co nie może zostać wyrażone w inny sposób, objawia się w ciele.  Psychoterapia może dać przestrzeń, by ponazywać doświadczane cierpienie, a z czasem, wraz z opracowywaniem doświadczanych trudności, lęku, nieznośnych myśli i uczuć (o ile nie mają podłoża chorobowego somatycznego), objawy somatyczne mogą ustępować.

 

Zachęcam do dalszego poszukiwania. 

 

Pozdrawiam
Urszula Żachowska 

Marta Lotysh

Marta Lotysh

Dzień dobry

Jest rodzaj bólu głowy nazywany psychogennym. Często pojawia się lub nasila w/po sytuacjach stresujących/lękowych. Jest związany z aktywacja naszego układu współczulnego i napięciem mięśni i/lub podniesieniem ciśnienia w naczyniach. Polecam protokół CBT pracy z zaburzeniami lękowymi/związanymi ze stresem z nlokiem poświęconym pracą z ciałem i zastosowaniem praktyk relaksacyjnych.

Paulina Kowalczyk

Paulina Kowalczyk

Opisany przez Panią problem może mieć różne podłoża; neurologiczne, fizyczne lub psychosomatyczne. W pierwszej kolejności warto wykluczyć przyczyny neurologiczne, konsultując się z odpowiednim specjalistą. Istotne byłoby również ponowne spotkanie z psychiatrą w celu omówienia obecnego leczenia i ewentualnej modyfikacji farmakoterapii.

Jeśli chodzi o dalszą pracę terapeutyczną, rekomenduję konsultację z psychologiem lub rozpoczęcie psychoterapii. W Pani przypadku szczególnie pomocny może okazać się nurt poznawczo-behawioralny (CBT) lub terapia akceptacji i zaangażowania (ACT), które skutecznie wspierają pracę z lękiem i przewlekłym stresem.

Usunięty Specjalista_tka

Usunięty Specjalista_tka

Witam serdecznie

Odpowiem jako psycholog i przy okazji lekarz medycyny. Bardzo dobrze, że szuka Pani pomocy i opisuje sytuację tak szczegółowo – to pokazuje, że zależy Pani na powrocie do zdrowia i normalnego funkcjonowania. Z Pani opisu wynika, że ból głowy może mieć charakter napięciowy lub psychogenny, czyli być związany z przewlekłym stresem, napięciem emocjonalnym i lękiem. Dokładnie nie jestem w stanie postawić diagnozy bez kontaktu z Panią. Teraz odpowiem po kolei na ile mogę:

1. bóle głowy w okolicy potylicy, biorąc pod uwagę resztę objawów, występują raczej jako napięciowy ból. Występuje on w wyniku napięcia mięśni karku zupełnie nieświadomego.  Stąd mogą nastąpić zawroty głowy, bo mózg jest zaopatrywany w krew również z tętnic kręgowych, zespalających się w tętnicę podstawną mózgu, która zaopatruje te rejony, które są odpowiedzialne m. in. za zawroty głowy. 

2. robię się czerwona na twarzy - to reakcja układu nerwowego autonomicznego, czyli tego, na którego nie mamy wpływu. Tutaj jest problem, bo pewnie jest to zupełnie naturalna i fizjologiczna reakcja Pani ciała. Co z tym zrobić? Proponuję, że nic. Terapia psychologiczna może pomóc, żeby nauczyła się Pani spokojnie wchodzić w relacje z innymi ludźmi. Bez wątpienia sprawa jest przykra, ale tak na szybko nie da się jej rozwiązać.

3. Fajnie, że urodziła Pani zdrowe dziecko. Być może jednak ma Pani depresję poporodową, ale na pewno nienasiloną. Stąd moje pytanie: jakie leki zalecił psychiatra. Przypuszczam, że coś z grupy inhibitorów wychwytu  zwrotnego serotoniny, czyli lek antydepresyjny. Strzelam: Fluoxetyna, Paroksetyna, Oroes. Proszę napisać który lek i w jakiej dawce został zalecony. Od razu zaznaczam, że na działanie któregokolwiek z nich trzeba odczekać ok 3-4 tygodnie, a niekiedy dłużej. To nie są leki, które zadziałają od razu. Trzeba je przyjmować regularnie najlepiej o tej samej porze czyi rano i nie zrażać się, że nie działają. Po czasie będzie lepiej.

3. skoki ciśnienia - nie wiem jakie.  Musi mi Pani podać wartości i jak się one mają w czasie. Dodatkowo proszę o informację, czy używa Pani leki; na nadciśnienie. To jest bardzo ważne dla Pani przyszłego stanu zdrowie, bo może mieć Pani nadciśnienie, które trzeba leczyć farmakologicznie. Skoki ciśnienia są szczególnie niebezpieczne i należy im się przyjrzeć. Dla pocieszenia - potrafimy farmakologicznie takie stany opanować prawie w każdym przypadku.

Po porodzie koki ciśnienia się zdarzają dość powszechnie ze względu na zmiany hormonalne w organizmie kobiety.

 

Rozumiem Panią, że chciałaby Pani wrócić do prawidłowego stanu zdrowia, który umożliwi Pani realizację celów życiowych, czego Pani serdecznie życzę, Na pocieszenie dopiszę, że Pani obecny stan jest przejściowy i pozwala na pełen powrót do zdrowia, lecz wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego i psychologicznego. Proszę nie pomijać żadnego z nich. 

 

 

Pozdrawiam serdecznie

Piotr Jeliński

psycholog i lekarz medycyny 

Usunięty Specjalista_tka

Urszula Małek

Urszula Małek

To, co Pani opisuje, pokazuje, że ból głowy i zawroty nie pojawiają się „bez powodu”. Wydają się być związane z napięciem, stresem i poczuciem presji w kontaktach z innymi. W Gestalcie zwracamy uwagę na to, co ciało sygnalizuje: te bóle mogą być formą komunikatu organizmu, że jest Pani przemęczona, zestresowana, przeżywa dużo napięcia emocjonalnego.

Warto przyjrzeć się temu, co dzieje się w Pani ciele, kiedy ból się pojawia -gdzie się zbiera napięcie, jakie emocje mu towarzyszą. Czasem już samo zauważenie i nazwanie tych sygnałów pomaga je rozładować.

Równie ważne jest wsparcie medyczne -skoki ciśnienia i przewlekłe bóle głowy warto monitorować i konsultować z neurologiem, żeby upewnić się, że nie ma przyczyn fizjologicznych wymagających leczenia.

Może też pomóc znalezienie małych codziennych przestrzeni dla siebie, chwil oddechu, ruchu czy prostych rytuałów relaksacyjnych -tak, aby ciało mogło „odpuścić” napięcie. Czasem niewielkie zmiany w codziennym funkcjonowaniu dają poczucie kontroli i ulgi.

Pani pragnienie powrotu do pracy i cieszenia się macierzyństwem jest ważne -warto traktować to jako cel, który można realizować krok po kroku, dbając o siebie i o sygnały, które wysyła ciało.

Zobacz podobne

Wyrzuty sumienia i lęk po psychoterapii - jak radzić sobie z emocjami
Po spotkaniach z psychoterapeutką mam wyrzuty sumienia, odczuwam lęk i rozdrażnienie. Czuję, że zawodzę siebie, dlatego bo jestem chora. Odczuwam niepokój i złość w stosunku do siebie. Czuję, że psychoterapeutka oczekując odemnie jakiejkolwiek aktywności, żąda zby wiele. Czuję jakbym mogła albo nie robić nic w ciągu dnia, albo robić tak wiele, by siebie wykończyć. Czuję jakby istniały tylko te dwie skrajności, a psychoterapeutka namawiając mnie do aktywności, namawiała mnie również do robienia sobie krzywdy. Czasami sobie myślę, że wolałabym popełnić samobójstwo niż zmusić się do jakiejś aktywności w ciągu dnia. Czuję się niezrozumiana i jakby psychoterapeutka była przeciwko mnie, mimo że tak nie jest. Przez to wszystko odechciewa mi się chodzić na psychoterapie. Co powinnam zrobić ?
Anoreksja - czy decyzja o podjęciu leczenia jest dobra?
Wychodzę z anoreksji. Jestem na etapie szybkiego przybierania na wadze. Coraz częściej pojawiają się silne napady lęku, uczucie wyobcowania, uczucie zagrożenia, coś w stylu"odrealnienia", co powoduje jeszcze większy lęk. Podjęłam decyzję, że faktycznie chcę wyjść z anoreksji, a ta decyzja spowodowała pogorszenie stanu psychicznego. Ciężko chwilami się w tym odnaleźć. Jakby mózg nie współpracował z emocjami, ciałem, które jest coraz cięższe. Ciężej się chodzi, schyla... Dużo sprzeczności. Czy to normalne? Czy decyzją z przybieraniem na wadze była błędną decyzją na ten moment?
Strach przed pracą i wyjściem z domu po narodzinach dziecka i urlopie macierzyńskim
Witam, pracuje już 11 lat w tej samej firmie, po powrocie z macierzyńskiego, ze względu na dziecko musiałam się przenieść do innego oddziału bliżej miejsca zamieszkania. Odkąd tu pracuje, tak jak lubiłam to co robię teraz nie mam chęci przychodzić i stresuję się gdy wiem że na drugi dzień rano ma być Kierowniczka Sklepu. Tak jak we wcześniejszym oddziale czułam się super, i chciało się przychodzić do pracy tutaj mam zawroty głowy, ból brzucha i wymioty że stresu że muszę się tam pojawić. Odkąd mam dziecko muszę zmuszać się na wyjście z domu na dwór, wcześniej wyglądało to tak że szłam do pracy i do domu i na szybkie siku kupę z psem, a odkąd mam dziecko wychodzę na spacery lecz gdy jest na placu zabaw, więcej ludzi niż ja z dzieckiem zaczynam się stresować, i bać że coś ktoś mi zrobi, bezpiecznie czuje się tylko w domu. Co mam zrobić by przestać się stresować, i bać. Bo zaczęło mi to utrudniać życie.
Wstyd, że nie mam prawa jazdy w wieku 23 lat – poczucie niezaradności i lęk przed związkami
Czuję wstyd że nie mam prawa jazdy wiem że dla kobiet już jestem skreślony. Do tej pory boję się jeździć mknęły 4 lata i dalej nke mogę się przełamać i obawiam się że nigdy to się nie stanie. Wiem że jako mężczyzna jest to po prostu oznaka niezaradności. Czuje tylko ogromnym wstyd że mając 23 lata jestem po prostu zwykłym nieudacznikiem miezkajcym z rodzicami pracujący w tej samej pracy od 4 lat. A te prawo jazdy tylko mnie najbardziej zmartwiło szczególnie że dla kobiet jest to bardzo ważne więc o związkach mogę zapomnieć bo żadna kobieta i tak mnie nie zechce.
Często mam wahania nastroju, takie jak zrobię coś źle i ze szczęścia zmienia się w smutek i obwinianie się.
Witam, mam 16 lat, od 4 klasy podstawówki zmagam się z samookaleczaniem. Często mam wahania nastroju, takie jak zrobię coś źle i ze szczęścia zmienia się w smutek i obwinianie się. Najmniejsze sytuacje doprowadzają mnie do płaczu i braku chęci do życia. Zdarzają się też zmiany osobowości np. z nieśmiałej i pomocnej zmieniam się we wredną i niepomocną. Czasem tracę też chęci do życia, tak po prostu, myślę sobie, że to wszystko nie ma sensu i nic mi się nie uda. Nawet niewielkie słowa prowadzą do zmiany mojej własnej samooceny, także żarty. Co to może być, czy ktoś może mi pomóc?
nerwica hero

Nerwica – przyczyny, objawy i metody leczenia

Nerwica stanowi powszechne zaburzenie psychiczne, które potrafi znacznie zakłócić normalny rytm życia. Dowiedz się czym jest, jakie są objawy, jak można ją leczyć i wspierać siebie!