Jak przekonać rodziców do psychologa jako nastolatka z zespołem Aspergera?

Witaj Toniu,

Czytając Twoją wiadomość czuć, jak bardzo jesteś już zmęczona dźwiganiem tego wszystkiego sama. Jest w Tobie dużo wrażliwości, samotności i chyba też potrzeby, żeby ktoś w końcu spokojnie Cię wysłuchał i spróbował naprawdę zrozumieć i wiesz co? Dobrze, że chcesz porozmawiać z psychologiem i to jest czymś całkowicie w porządku. Psycholog nie ma zastąpić mamy. Czasem po prostu łatwiej powiedzieć pewne rzeczy komuś „z zewnątrz”, kto umie słuchać i pomagać porządkować emocje.

Może spróbuj powiedzieć mamie: „Mamo, ja nie odrzucam Ciebie. Ja po prostu potrzebuję jeszcze jednego bezpiecznego miejsca do rozmowy.” Bardzo poruszyło mnie też to, że mimo tylu trudnych doświadczeń nadal szukasz kontaktu i próbujesz o siebie zawalczyć, moim zdaniem to o pokazuje dużą siłę.

Zastanawiam się także: jak byś chciała się czuć po rozmowie z psychologiem?
i czego najbardziej brakuje Ci dziś od dorosłych wokół Ciebie...zrozumienia, spokoju czy poczucia bezpieczeństwa?

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry.

To, że chce Pani porozmawiać z psychologiem, nie oznacza, że mama jest „gorsza” albo że jej Pani nie ufa. Z rodzicem rozmawia się inaczej niż ze specjalistą. Psycholog jest osobą neutralną, może zadawać pytania, pomóc uporządkować emocje i poszukać sposobów radzenia sobie w szkole.

Można powiedzieć mamie bardzo konkretnie:

„Mamo, ja wiem, że mogę z Tobą rozmawiać, ale są rzeczy, o których łatwiej byłoby mi powiedzieć obcej, neutralnej osobie. Często płaczę w klasie, jestem przeciążona, boję się szkoły i potrzebuję pomocy psychologa. To nie jest przeciwko Tobie. Chcę po prostu dostać wsparcie”.

Warto też dodać, że psycholog nie jest tylko dla osób w „najgorszym stanie”. Można iść po to, żeby lepiej rozumieć siebie, radzić sobie z przeciążeniem, prześladowaniem, lękiem przed szkołą i trudnościami związanymi ze spektrum autyzmu.

Jeśli mama dalej nie zgadza się na psychologa, proszę porozmawiać z pedagogiem, psychologiem szkolnym, wychowawcą albo innym zaufanym dorosłym w szkole. Można powiedzieć: „Prosiłam mamę o psychologa, ale się nie zgadza. Potrzebuję pomocy, bo jestem przeciążona i boję się szkoły”. Szkoła powinna potraktować to poważnie, szczególnie jeśli była Pani obrażana, wyśmiewana lub prześladowana.

Można też skorzystać z telefonu 116 111 dla dzieci i młodzieży. Tam można porozmawiać anonimowo z osobą dorosłą, która jest przygotowana do takich rozmów.

Najważniejsze: Pani potrzeba rozmowy z psychologiem jest uzasadniona. To nie jest fanaberia ani odrzucenie mamy. To jest próba zadbania o siebie.

Pozdrawiam
Łukasz Dyłka, pedagog, psycholog

Dzień dobry, Tonia, 

Dziekuję za Twoją wiadomość. Warto porozmawiać o tym z pedagogiem w szkole aby znaleść rozwiązanie. 

Mamie można powiedzieć wprost o swoich potrzebach. 

Można też skorzystać z telefonu 116 111 dla dzieci i młodzieży.  Można porozmawiać anonimowo z osobą dorosłą, która jest przygotowana do takich rozmów.

Bardzo ważne: Pani potrzeba rozmowy z psychologiem jest uzasadniona. To bardzo ważny element zadbania o siebie oraz swoje potrzeby.

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria

Witaj Toniu.

Przede wszystkim Twoja potrzeba porozmawiania z psychologiem jest całkowicie naturalna i masz do niej pełne prawo – szukanie pomocy to przejaw ogromnej dojrzałości, a nie słabości. Zespół Aspergera sprawia, że przetwarzasz emocje i bodźce znacznie intensywniej, a doświadczenie prześladowania w szkole to ogromny ciężar, którego nie musisz dźwigać sama. Reakcja Twojej mamy wynika najpewniej z jej własnego lęku lub niezrozumienia, ponieważ rodzice często błędnie myślą, że chęć pójścia do specjalisty to znak, że sami zawiedli. Aby ją przekonać, możesz napisać do niej list, skoro spisywanie myśli jest Twoją mocną stroną. Wyjaśnij w nim, że rola mamy i rola psychologa to dwie zupełnie różne rzeczy i tak jak z chorym zębem idzie się do dentysty, tak z przeciążeniem układu nerwowego potrzebujesz specjalisty, który da Ci konkretne narzędzia do radzenia sobie ze stresem w nowej szkole. Ponadto, gdy tylko zacznie się rok szkolny, możesz udać się do psychologa szkolnego, który ma obowiązek Cię wysłuchać i może sam zadzwonić do Twojej mamy, by jako autorytet wyjaśnić jej powagę sytuacji. Pamiętaj też, że w każdej chwili możesz bezpłatnie zadzwonić pod numer 116 111, gdzie profesjonaliści chętnie Cię wysłuchają i zadadzą pytania, których tak bardzo potrzebujesz.

Życzę Ci wszystkiego dobrego.

Bożena Nagórska

Dzień dobry,
Możesz spróbować powiedzieć mamie spokojnie, że psycholog nie ma na celu jej „zastąpić”, tylko dać Ci inne miejsce do rozmowy. Czasem łatwiej powiedzieć obcej osobie o rzeczach trudnych, wstydliwych albo takich, których nie chce się dokładać rodzicom.  Możesz użyć prostych słów, np.: „Mamo, ja nie chcę iść do psychologa dlatego, że Tobie nie ufam. Po prostu potrzebuję też kogoś neutralnego, kto zna się na takich problemach i pomoże mi lepiej sobie radzić.” Przeciążenie, płacz, lęk przed szkołą, odrzucenie przez rówieśników i nauczycieli, to wystarczający powód, żeby otrzymać wsparcie. Jeśli rozmowy w domu nie działają, możesz też spróbować porozmawiać z pedagogiem lub psychologiem szkolnym albo napisać rodzicom list czy wiadomość (tak jak robiłaś to w formie dzienników), czasem na piśmie łatwiej wyrazić to, co siedzi w środku. Jeśli to nie poskutkuje możesz też skorzystać z telefonu wsparcia dla dzieci i młodzieży 116 111.
Powodzenia,
Joanna Cichosz