Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak przestać się bać pytać mamy?
Jak przestać bać się przed zapytaniem o coś swojej mamy? (moja mama jest miła i ogólnie wyrozumiała, tylko boję się spytać)
Anonimowo
mniej niż godzinę temu
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
wydaje mi się, że na początek warto się zastanowić skąd w ogóle bierze się strach przed zadaniem pytania mamie. Czy jest to strach przed czymś konkretnym, np. niezrozumieniem, odrzuceniem lub konsekwencjami? Czy może jeszcze czymś innym? Bardzo ważna będzie tutaj kwestia zidentyfikowania konkretnej przyczyny oraz objawów strachu.
Mimo wszystko można próbować ten strach przezwyciężyć na własną rękę, np. spróbować się przygotować do rozmowy, zracjonalizować w głowie swój strach, znaleźć odpowiedni moment do nawiązania dialogu.
Bardzo ważne - jeżeli jest w głowie poczucie, że strach zaburza codzienne funkcjonowanie warto poszukać pomocy u psychologa lub psychoterapeuty.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Rosenbajger
Witam,
Nie podaje pan/ pani za dużo informacji, które mogłyby pomóc w odpowiedzi na to pytanie.
Nie pisze pani/pan czy pytania te są zwykłymi pytaniami dnia codziennego, czy są to pytania bardziej osobiste. Czasem wstydzimy sie zapytac o różne ważne dla nas rzeczy, bo wstydzimy czy boimy się reakcji innych i tego co mogą o nas pomyśleć. Proszę spróbować zapytać mamę o rzeczy mniej istotne (może jedno czy 2 pytania dziennie), a z czasem będzie łatwiej przejść do pyta ważniejszych. Czasem jest nam ciężko się czegoś nauczyć, ale robiąc to powoli, powinno stać się to normalnością.
K Rosenbajger
Psycholog
2 lata temu
Daria Kalinka-Gorczyca
Dzień dobry,
w tym przypadku pomocna by była psychoterapia i dotarcie do podłoża problemu: dlaczego się boję? Jakie myśli mi to utrudniają? Co najgorszego może się wydarzyć, kiedy zapytam? Zachęcam do pracy nad problemem.
Pozdrawiam,
Daria Kalinka-Gorczyca
2 lata temu
Zobacz podobne
Jak wspierać córkę w depresji i samouszkodzeniach?
Witam. Córka ma 12lat, ma depresje,zdarzają jej się samookaleczenia. Chodzimy do psychologa. Staram się wspierać córkę, choć czasem jest bardzo ciężko. Jak mogę jej pomóc? Chcę odzyskać moje dziecko...
Córka i diagnoza ADHD.
Moja córka, 13 lat, dostała diagnozę ADHD, a ja jestem w szoku. Zawsze się dobrze uczy, potrafi się zająć czym tam chce (np. polubiła dzierganie włóczką), nie widziałam, żeby była nadpobudliwa. Skierował nas do poradni psycholog szkolny. Niby omówiono ze mną diagnozę, ale w zasadzie to i tak nie umiem zauważyć w córce tego ADHD. No i nie wiem czy mam się inaczej teraz zachowywać, nie wiem czy mam w czymś jej pomóc? Jest raczej ciekawską, wesołą nastolatką, nie widzę problemów.
Dzień dobry, mama 14 lat, depresję lekową, derealizacje i fobię społeczną.
Dzień dobry, mama 14 lat, depresję lekową, derealizacje i fobię społeczną. Od września czeka mnie pójście do liceum i ze względu na moje dolegliwości, bardzo się boję. Moja przyjaciółka idzie do innej szkoły, więc jestem skazana na szukanie nowych koleżanek. Na samą myśl ściska mnie w jelitach, szybko bije mi serce i robi mi się zimno. Są wakacje, a ja nie mam motywacji. Biorę leki i już jest okej, ale często spędzam czas przed telefonem. Niby robię codzienne czynności, lecz mój czas przez telefonem wynosi średnio 5-6 godzin. Staram się go odkładać, ale gdy znowu zaczynam czuć lęk, drżenie ciała i strach przed nową szkołą, to biorę telefon, żeby jakoś przekierować uwagę.
Witam mam 15 lat, od dwóch dni mam uczucie płytkiego oddychania, a gdy prawie zasypiam to "spadam".
Witam mam 15 lat, od dwóch dni mam uczucie płytkiego oddychania, a gdy prawie zasypiam to "spadam".
Problemy z zachowaniem 11-latka: brak szacunku, obowiązki domowe i rola psychologa
Dzień dobry jesteśmy rodzicami 11-latka. Od pewnego czasu nas syn zachowuje się w stosunku do nas bardzo niegrzecznie.
Mówi, że jesteśmy dziwni, że zabieramy mu wszystko, że go gnębimy, że ja jestem głupia, a mąż jest debilem.
Syn nie wywiązuje się z żadnych obowiązków domowych typu. Np. nie robi łóżka, nie chce się pakować do szkoły, rzuca rzeczy gdzie popadnie. Strasznie pyskuje. Nie stosuje się do punktualności, wychodząc na dwór na rower, spóźnia się o pół godziny, godzinę i jak wraca, to jeszcze krzyczy. Uczy się bardzo dobrze. Syn ma schowany telefon , tablet komputer, gdyż tylko by chciał grać. Tv ciągle by oglądał gliniarzy, jak wyłączę tv to wojna, że wszystko mu zabieram. Szczęka do nas np. z banana lub wymachuje ołówkiem przed oczami. Nie ukrywam, że moja cierpliwość się kończy. Czy mamy się udać z synem do psychologa ?
Asertywność – jak ją rozwijać i dlaczego jest ważna?
Asertywność może odmienić Twoje życie. Poznaj techniki, które pomogą Ci budować zdrowe relacje, chronić się przed mobbingiem i wyrażać potrzeby. Dowiedz się, jak stać się bardziej asertywnym i cieszyć się lepszą jakością życia osobistego i zawodowego.