Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak radzić sobie z lękami i samookaleczaniem?
Treść wrażliwa45 lęki bardzo sie denerwuje i robię sobie krzywdę na rękach
Martyna lęki
Piotr Ziomber
Dzień dobry Pani Martyno
Może Pani doprecyzować, co oznacza że robi sobie Pani krzywdy? Drapie Pani skórę czy też kaleczy się ostrym narzędziem? W mojej ocenie wygląda to na próbę regulacji silnych lęków, z jakimi Pani się zmaga. Nie wiem od jak dawna to trwa, gdyż to też jest jakiś sygnał. W Pani przypadku będzie potrzebna diagnoza gdyż takie zachowanie może mieć różne przyczyny, podobnie jak ostateczna diagnoza, która musi być poprzedzona wywiadem oraz być może kwestionariuszami. Proszę udać się do psychologa i wtedy on wskaże dalszą ścieżkę pomocową. Jeżeli takie zachowania są kompulsywne i natarczywe, wtedy proszę udać się na SOR.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
proszę pamiętać, że Pani bezpieczeństwo jest najważniejsze. Jeżeli chęć zrobienia sobie krzywdy jest powracająca proszę zadzwonić po karetkę lub udać się na SOR. W celu interwencji kryzysowej można skorzystać z telefonu zaufania pod numerem 116 123. Proszę pamiętać również, że zgłaszane trudności wymagają opieki specjalisty, np. psychoterapeuty.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta CBT
Dominika Tarnacka
Cześć, Martyna,
jakie jest Twoje pytanie? Piszesz o lękach, zdenerwowaniu i tym, że robisz sobie krzywdę na rękach. Warto sięgnąć po wsparcie specjalisty. W trakcie psychoterapii będziesz mogła zrozumieć przyczynę swojego samopoczucia, złagodzić stany lękowe, odzyskiwać większą kontrolę nad swoim życiem i wracać do równowagi i wewnętrznego bezpieczeństwa. Objawy, o których piszesz, wskazują, między innymi, na ważne potrzeby, których nie mogłaś zaspokoić, a o które warto zadbać.
Pozdrawiam Cię
Dominika Tarnacka
psychoterapia Gestalt
Oliwia Grzemba
Witam,
Potrzebne by były dodatkowe informacje - kiedy zaczęły się pojawiać? Czy spowodowała je jakaś konkretna sytuacja czy ciągłe napięcie? Jak rozumiem, samookaleczanie wynika z napięcia? W takiej sytuacji mogę doradzić umówienie spotkania, ponieważ jest to temat, który trzeba by szerzej omówić.
Joanna Michałek
Dzień dobry Martyno,
czy jesteś zaopiekowana przez specjalistę?
Czy możesz porozmawiać z kimkolwiek, masz wsparcie kogokolwiek, koleżanki?
Wydarzyło się coś trudnego u ciebie stąd regulacja poprzez nacięcia, krzywdzenie siebie.
Najlepiej byłoby porozmawiać ze specjalistą.
Powodzenia!
Sylwia Skibińska
Dzień dobry Pani Martyno,
Bardzo mi przykro, że przeżywa Pani tak silny lęk. To, że robi sobie Pani krzywdę jest sygnałem, że potrzebuje Pani pilnego wsparcia. Zachęcam do jak najszybszego kontaktu z psychologiem lub psychiatrą. Jeżeli ma Pani poczucie, że nie jest w stanie powstrzymać się od zrobienia sobie krzywdy lub obawia się Pani o swoje bezpieczeństwo, proszę nie zostawać z tym sama, warto powiedzieć o tym bliskiej osobie i zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry Pani Martyno,
Czytając Pani kilka zdań, mam poczucie, że jest w Pani bardzo dużo napięcia i cierpienia. Czasami robienie sobie krzywdy nie wynika z chęci zrobienia sobie czegoś złego, ale z próby poradzenia sobie z emocjami, które wydają się nie do udźwignięcia.Nie chciałabym, żeby została Pani z tym sama. Warto jak najszybciej porozmawiać z psychologiem lub psychiatrą, zwłaszcza jeśli lęk i samouszkodzenia się nasilają. Jeśli poczuje Pani, że traci kontrolę nad tym, co się dzieje, proszę zgłosić się po pomoc od razu na SOR lub do najbliższego centrum pomocy kryzysowej.To, że napisała Pani ten post, pokazuje, że jakaś część Pani bardzo chce, aby ten ból w końcu się zmniejszył. I wierzę, że z odpowiednim wsparciem jest to możliwe.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Agnieszka Sokal
Dzień dobry,
opisane zachowanie – robienie sobie krzywdy w chwilach silnego lęku i zdenerwowania – to dramatyczny sygnał, że układ nerwowy jest skrajnie przeciążony i nie radzi sobie z natłokiem emocji. Ból fizyczny staje się wtedy niszczycielskim sposobem na szybkie rozładowanie napięcia psychicznego, którego nie da się opanować w inny sposób. W tak intensywnych stanach lękowych warto sprawdzić Metodę dr. Yagera. Posiada ona specjalne protokoły do pracy z silnymi emocjami i zachowaniami autodestrukcyjnymi. Pozwala ona dotrzeć bezpośrednio do podświadomego źródła tych lęków i „przeprogramować” automatyczną reakcję na stres bez konieczności ponownego przeżywania trudnych wspomnień. Praca z certyfikowanym specjalistą pomaga odnaleźć bezpieczne sposoby na rozładowanie napięcia i wyciszenie organizmu.
Pozdrawiam
Agnieszka Sokal
Magdalena Dawiec
Dzień dobry Pani Martyno,
Wyobrażam sobie, że to czego Pani obecnie doświadcza, musi być ogromnie ciężkie i wycieńczające. Silna dysregulacja emocjonalna i zachowania autodestrukcyjne to stany, w których nikt nie powinien zostawać sam. Warto byłoby przyjrzeć się Pani sytuacji i poszukać sposobów na zmianę tej rzeczywistości, aby codzienne funkcjonowanie stało się dla Pani bezpieczniejsze i łatwiejsze.
Podczas pierwszego spotkania konsultacyjnego u psychologa będzie Pani mogła wspólnie zastanowić się nad planem działania i dobrać skuteczne metody radzenia sobie z obecnym kryzysem - oczywiście w Pani tempie, z poszanowaniem Pani granic i wyłącznie za Pani zgodą. Temu właśnie służy terapia dialektyczno-behawioralna DBT, która skupia się na nauce bezpiecznych umiejętności radzenia sobie z silnymi emocjami i stresem.
Z ogromnym wsparciem,
Magdalena Dawiec
Zobacz podobne
Czy i jak nie romantyzować zaburzeń psychicznych, szczególnie studiując psychologię? Czy ludzie tak mają?
Zaczęłam studiować psychologię i czytać, interesować się szczególnie depresją czy to może wpływać na moje samopoczucie i co zrobić, żeby nie wpływało? Albo może przez romantyzmowanie chorób psychicznych niektórzy ludzie chcieliby je mieć?
Czy zaburzenia lękowe można całkowicie wyleczyć?
Dzień dobry Państwu, niedawno zdiagnozowano u mnie zaburzenia lękowe (zaczęły się około miesiąca temu), ale takie lekkie bez jakiś silnych napadów paniki czy czegoś podobnego. Są jednak na tyle uciążliwe, np. obecnie wieczorem czuję ścisk w gardle, nieraz przeszkodę w gardle mimo, że nic tam nie ma. Nieraz odczuwam także wewnętrzny niepokój, lekki, ale wyraźnie jest (nie wiem z jakiego powodu). Psychiatra przepisał mi Trazodone neuraxpharm. Mam pytanie, czy takie zaburzenia lękowe można wyleczyć w pełni lub przynajmniej na długie lata się go pozbyć? Podejrzewam, że będę miał oprócz farmakologii także sesje psychoterapii (pani doktor wysłała mnie na diagnostykę psychologiczną do psychologa). Bardzo proszę o szczerą odpowiedź, ponieważ nie ukrywam, że mnie to nieco niepokoi i dokucza :(
Czy unikanie miejsc po zakończeniu toksycznego związku jest normalne?
Około 2 lata temu byłem w związku z chłopakiem, przez pierwszy miesiąc było super ale z czasem zaczął wykorzystywać to, że byłem w słabej kondycji psychicznej, zaczął krytykować, a wręcz wyśmiewać w podtekstach mój wygląd, od włosów do sylwetki, wyśmiewać moje zainteresowania i chęci zmian, np. chciałem zmienić kolor włosów i to wyśmiał i odciągnął mnie od tej myśli a po jakimś czasie sam zmienił kolor włosów. Jak wychodziliśmy razem na miasto to traktował mnie bardziej jak bankomat który zapłaci mu za jedzenie albo używki za każdym razem, przeglądał mój telefon a sam nie pozwalał swojego za bardzo dotknąć. Potem zaczynał mnie ignorować, nic nie pisać ani nie chciał się spotykać przez prawie miesiąc, prawie codziennie do niego pisałem itp ale po jakimś czasie zdecydowałem że to bez sensu i odpuściłem, wtedy się na mnie zdenerwował i obraził bo niby o niego nie dbałem. A więc zerwałem z nim i zablokowałem kontakty ale po paru dniach z konta swojego przyjaciela wysłał mi wiadomość głosową że jestem szmatą i mam sobie zrobić wiadomo co. Po tym nie miałem już z nim za bardzo kontaktu ale pomimo tego że było to 2 lata temu stale unikam miejsc, w których mógłbym go spotkać a jak już jestem w tych miejscach to czuję napięcie i oglądam się ciągle czy czasem on nie idzie. Nie boję się jego, w sensie jako osoby ale z jakiegoś powodu czuję lęk na myśl, że mogę się z nim spotkać. Czy to normalne? A może tylko przesadzam i nadmiernie myślę?
Nie potrafię utrzymać pracy. Choruję na depresję.
Witam. Moim problem jest to, że nie potrafię utrzymać żadnej pracy. Najdłużej udało mi się przepracować 4 miesiące, po tym czasie trafiałam do psychiatry z powodu depresji i zaburzeń lękowych, poszłam na zwolnienie i już z niego nie wróciłam. W każdej innej pracy powtarza się ten sam scenariusz. Raz nawet zwolniłam się po 2 dniach. 3 miesiące temu dostałam kolejną pracę i myślałam, że tym razem będzie inaczej. Niestety ok. 2 tygodni temu wróciły lęki i depresja. Przebywam na zwolnieniu lekarskim i boję się powrotu do pracy. Chyba już do niej nie wrócę. Dodam, że w każdej pracy według opinii przełożonych radziłam sobie bardzo dobrze. Odchodziłam z dnia na dzień, bo „coś pękło”. Mam wyższe wykształcenie, wszystkie moje dotychczasowe prace były biurowe, urzędowe. Zaczynam myśleć, że może lepiej bym się w prostej pracy fizycznej, np. sprzątaniu.
Boję się, że nie poradzę sobie na psychoterapii przez zaburzenia funkcji poznawczych.
Boję się, że przez pustkę w głowie w sytuacjach społecznych i zaburzenia funkcji poznawczych, mogę sobie nie dać rady w psychoterapii. Czy moje obawy są uzasadnione?
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.