Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak radzić sobie z odrzuceniem i konfliktem w szkole - Przykłady z piątej klasy
Mam 12 lat i trudno mi jest w szkole! Koledzy i koleżanki są nie mili Koleżanki są nie fajne nie miłe i przeklinają oraz nie mam najlepszego przyjaciela. Koledzy są dziwni jest przykro zwłaszcza że od 2 Klasy ( teraz chodzę do 5 klasy ) mam przykrość zwalają na mnie winy śmieją się Nie umiem sobie poradzić chodziłem na zajęcia Tus do Pani pedagog w mojej szkole ale to nie pomoglo bo wszyscy byli tacy sami! Później było lepiej ale się skończyło znowu mi jest smutno nie chcę wracać do szkoły chcę się przepisać płakałem w szkole kilka razy. Teraz w 5 klasie stworzyłem konkurs wygrana jakas niespodzianka nazywał się "Postaw na Ciacho" Chciałem żeby mnie lubili było super. Mój kolega ( ale prawie nie bo jest nie fajny kiedyś mnie kopnął w pupę na Wf tylko dla tego że byłem od niego lepszy a później zawsze przeprasza i znowu tak robi ) wygrał Ciastko napisałem mu że wygrałeś wygrasz Ciastko lub coś specjalnego kupiłem mu breloczek LEGO za 24,99 zł dałem mu ale on pyta gdzie jest Ciastko ja powiedziałam mu że nie miałem czasu że proszę breloczek to twoja nagroda a on jest teraz na mnie zły bo mu nie dałem ciastka i znowu mam problem ☹️ Jestem odrzucany jest mi smutno traktują mnie jak mogę powiedzieć ( śmiecia ) nie miło się czuje w mojej klasie ☹️ Mam fajną Panią od j.Polskiego bardzo ją lubię to jest jedyna osoba w szkole która mnie wspiera oraz jest miła. Ale mam duży problem bardzo chcę się przepisać ( nienawidzę mojej klasy nie znoszę) Nie mówię im tego ale nie cierpię ich!!!! Zawsze chciałem aby każdy był dla siebie życzliwy ale to chyba była moja bajka ponieważ nigdy tak nie będzie
Mati
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry Mati,
myślę, że warto o tym wszystkim porozmawiać z mamą i tatą oraz jeśli masz zaufanie do wychowawcy klasy to również jemu opowiedzieć całą historię z prośbą o dochowanie tajemnicy przez niego. Domyślam się, że jest Ci bardzo ciężko. Może rodzice będą chcieli i Ty sam również, zapisać Cię do psychologa poza szkołą, abyś wiedział jak radzić sobie z takimi sytuacjami i wspólnie znaleźć rozwiązanie. Jeśli chcesz zmienić szkołę - to o tym również porozmawiaj z rodzicami.
Ściskam Cię mocno i trzymam kciuki :)
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Usunięty Specjalista
Cześć,
Rozumiem, że sytuacja w szkole, gdzie czujesz się niezrozumiany i odrzucony przez rówieśników, jest dla Ciebie bardzo trudna. To, że Twoi koledzy i koleżanki używają nieprzyjemnych słów i zachowują się w sposób, który sprawia, że czujesz się źle, jest naprawdę bolesne i może wpływać na Twoje samopoczucie oraz chęć chodzenia do szkoły. Pamiętaj, że nie jesteś winny temu, jak inni się zachowują, i zasługujesz na szacunek.
Jeśli czujesz się smutny i samotny, ważne jest, abyś porozmawiał o tym z kimś, komu ufasz – może to być nauczyciel, wychowawca, pedagog szkolny lub rodzic. Warto im opowiedzieć o swoich uczuciach i doświadczeniach, ponieważ dorosłym zależy na tym, żeby uczniowie czuli się bezpiecznie i byli wspierani w szkole. Twoja pani od języka polskiego, która Cię wspiera, może być również pomocna przy przekazaniu Twoich trudności odpowiednim osobom w szkole.
Być może warto też zastanowić się nad udziałem w zajęciach lub kółkach zainteresowań, gdzie mógłbyś poznać nowych przyjaciół, którzy podzielają Twoje pasje. Takie działania mogą pomóc Ci poczuć się bardziej akceptowanym i znaleźć ludzi, którzy będą Cię wspierać.
Pamiętaj, że Twoje uczucia są ważne i zasługujesz na to, aby czuć się dobrze w szkole. Nie jesteś sam – są ludzie, którzy chcą Ci pomóc. Mam nadzieję, że uda Ci się znaleźć wsparcie, którego potrzebujesz, i że sytuacja w szkole się poprawi.
Trzymaj się ciepło.
1 rok temu
Piotr Wesołowski
Mati sytuacja, którą opisujesz jest z pewnością bardzo stresujacą i zrozumiałym jest, że masz niechęć do chodzenia do szkoły. Fakt, że jako osoba nieletnia, nie możesz podejmować decyzji, które będą miały skutki prawne (np. zmiana klasy/szkoły). Decyzje jakie są w twojej gestii to zwrócenie się do wychowawcy klasy, pedagoga i psychologa szkolnego a w ostateczności do dyrektora szkoły (jest to forma szukania pomocy). Grono pedagogiczne powinno zareagować i zacząć podejmować działania aby rozwiązać tą sytuację (choć może trochę to potrwać). Myślę, że warto również porozmawiać z rodzicami (opiekunami) jak się czujesz w szkole (klasie) i aby oni również poruszyli temat z wychowawcą.
Życzę wytrwałości i sukcesu w rozwiązaniu twoich trudności.
Piotr Wesołowski
Psycholog / Psycholog szkolny
1 rok temu
Zobacz podobne
W liceum czuję się zagubiona w przyjaźniach. Podczas jednych lekcji wybieram inną osobę do ławki, a w trakcie innych - jeszcze jedną. Głupio mi tak zmieniać znajomych.
Jestem w pierwszej klasie szkoły średniej i na początku wszystko było dobrze, siedziałam z taką jedną dziewczyną przez 2 tygodnie i poznawałam taką jedną dziewczynę, która do mnie zagadała i tam później zaproponowała siedzenie razem, bo chodzimy do tej samej klasy, tylko najbardziej mnie to boli, że teraz nie mam jednej osoby, bo mamy łączoną klasę z innym kierunkiem i jak mamy razem z tym drugim kierunkiem, to ona siedzi z inną dziewczyną, którą nazywa przyjaciółką i tak najwięcej z nią przebywa. Siedzę z nią tylko, gdy mamy razem, czuję się odrzucona, bo mam wrażenie, że jestem jej drugą opcją, wszystko to mnie przytłacza, ale teraz mam niezmierny żal, że z taką xyz dziewczyną nie siedzą, ale xyz, z którą siedzę jest fajna i lubię ją, tylko nieraz mam takie, że czuję się źle z tym, że wystawiłam tą xyz. Ja, jak i inne dziewczyny z klasy lubię, a najbardziej przykre jest dla mnie to, że lubię klasę, ale ciągle zmieniam osobę z klasy, żeby siedzieć, bo nie lubię siedzieć sama. Jak myślicie, co mogę zrobić, bo to wszystko mnie przerasta?Pozdrawiam.
Jak radzić sobie z poczuciem izolacji i brakiem wsparcia w relacjach społecznych?
Witam. Moim problemem jestem ja sama. Od dziecka byłam obiektem żartów (w szkole, wśród rówieśników), nigdy nie miałam prawdziwej koleżanki czy przyjaciółki, zawsze były to po prostu znajomości. Zawsze byłam porównywana, bo ktoś się uczył a ja nie, bo ktoś się ładniej ubrał a ja nie itd. Szukając miłości też źle trafiałam bo albo chłopacy/mężczyźni mnie wykorzystywali do tego by żyło im się wygodniej bądź najzwyczajniej ranili. Taka sytuacja ciągnie się do dziś. W miejscu pracy mało kto ze mną rozmawia, prędzej jestem obiektem żartów niż brania mojej osoby na poważnie. Partnera i rodziny też nie mam bo nie udało mi się tego stworzyć. Wiem, że popełniam wiele błędów, wiedząc jak jest sama często izoluje się od ludzi bo najzwyczajniej tak mi dobrze. Ale bierze się to z podanych przykładów i podejścia do mojej osoby. Często żałuję że tak to wygląda a później wmawiam sobie, że wszystko jest ok. Czy jest dla mnie jakiś ratunek?
Jak radzić sobie ze strachem po doświadczeniu przemocy w szkole?
Ogólnie to mam prawie 15 lat. Przez długi czas w szkole mnie wyzywali (i dalej to robią) pewnego dnia miałam dosyć tego i chciałam się postawić, ale powiedziałam o słowo za dużo, chociaż nie jest mi przykro z tego powodu, po prostu, gdybym tego nie powiedziała, prawdopodobnie nie zaczęliby mi grozić, że pobiją mnie po szkole. Oczywiście następnego dnia po tym, po szkole naprawdę mnie napadli, trzech chłopaków patrzyło (jeden to był ten, co mi groził) a dziewczyna, która z nimi była mnie zaatakowała. Jako osoba, która trenuje Teakwondo już długo, obroniłam się i poprosiłam przechodzącego o pomoc, który mnie zignorował. Sprawa wylądowała na policji, dalej nie wiem.
Po tym, co się stało, trochę boję się chodzić do szkoły lub gdziekolwiek. Zawsze strasznie się rozglądam, tym bardziej za siebie, by upewnić się, że nikt za mną nie idzie, a gdy przechodzę obok kogokolwiek, głównie osób, których nie znam, strasznie się im przyglądam na wszelki wypadek, gdyby chcieli mi coś zrobić tak jak wtedy. Już nie wiem, co z tym zrobić, bo boję się, że coś mi zrobią. Czy da się jakoś pozbyć tego strachu?
Dziecko odrzucane w szkole, jak pomóc dziecku w takiej sytuacji?
Jak pomóc dziecku w sytuacji ,w której jest odrzucane przez rówieśników w klasie, tylko sporadyczne osoby się z nią bawią ( tak mówi) koleżanki ja odpychają, odganiają od siebie. Powiedziała, że jak ma coś słodkiego to ustawia się do niej kolejka, a tak nie jest mile widziana.
Jak poprawić życie towarzyskie nastolatki?
Witam, jestem Ania i mam 15 lat. Od jakiegoś czasu zwlekałam z tym pytaniem, i wstydziłam się je zadać. Jak poprawić moje życie towarzyskie? Wyjaśnię wam moją sytuację. W szkolę mam jedną bliską przyjaciółkę, z którą mogę rozmawiać ze wszystkim, ale nie robię tego. Gdy mam zły humor kłamię że jest dobry. Zawsze gdy ktoś nieznajomy (lub nauczyciel w klasie) zada pytanie, nie podnoszę ręki i odpowiadam jak normalna osoba, zawsze odpowiadam na te pytania w myślach. Nie porozmawiam od razu z nieznajomym, żeby z nim normalnie porozmawiać (zwykle w pierwszych miesiącach znajomości jest niezręcznie) muszę mieć z nim częste rozmowy/interakcje z nim. Boję się zadać to pytanie innym, więc zadałam je tutaj. Mam nadzieje że nikomu nie przeszkadzam. Moja rodzina jest bardzo towarzyszka i nie wiem dlaczego jestem taka jaką jestem.
