Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak wspierać 7-latka z lekką niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem atypowym? Problemy z lękami i edukacją
Witam mam pytanie syn ma 7 lat w PPP na teście wychodzi niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim ma autyzm atypowy dużo echolalii stresują go nowe miejsca na teście trzymałam go na kolanach ciągle się przytulał sama zestresowałam się badaniem w przedszkolu Panie wychowawczyni i Pani wspomagająca mówią żeby go nie odraczać radzi sobie dobrze ma problem z zapamiętaniem liter i cyfr odwzorowuje je dobrze i po linii też pisze mówi dużo komunikuje się dobrze boję się o niego i jego edukację wiem że dziecko się jeszcze rozwija ma terapię SI i pedagogiczną jest raczej samotnikiem zaczynam mieć lęki
K.B
3 miesiące temu
Bożena Nagórska
Dzień dobry
Proszę spróbować odsunąć na bok suchy wynik testu, ponieważ u siedmioletniego dziecka z autyzmem badanie wykonane w obcym miejscu i w silnym stresie rzadko pokazuje jego faktyczny potencjał. Skoro syn spędził ten czas na Pani kolanach, szukając bezpieczeństwa, a Pani sama czuła napięcie, to jego układ nerwowy był w trybie przetrwania, co niemal zawsze drastrocznie zaniża punktację w testach inteligencji. Warto w tej sytuacji bardziej zaufać nauczycielkom z przedszkola, które widzą go codziennie w naturalnych warunkach – ich pozytywna opinia jest znacznie ważniejszym wskaźnikiem jego realnych możliwości niż jednorazowe badanie w poradni.
To, że syn dobrze się komunikuje i potrafi precyzyjnie odwzorowywać litery, to bardzo ważne zasoby świadczące o sprawności motorycznej, a trudności z zapamiętywaniem symboli często wynikają z lęku, a nie z braku inteligencji. Dzięki terapii SI i wsparciu pedagogicznemu te funkcje będą się u niego systematycznie rozwijać. Pani lęk jest w pełni zrozumiały, ale proszę pamiętać, że ta diagnoza to tylko aktualny zapis trudności, który nie jest ostateczny i bardzo często ulega zmianie wraz z dalszym rozwojem emocjonalnym dziecka.
Wszystkiego dobrego
Bożena Nagórska
2 miesiące temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Daria Składanowska
Dzień dobry,
rozumiem Pani niepokój. Sytuacja, którą Pani opisuje, może być stresująca, szczególnie gdy pojawiają się wyniki wskazujące na niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim i autyzm atypowy.
Ważne jest jednak, że Pani syn potrafi się komunikować, odwzorowuje litery i cyfry, ma już terapie SI i pedagogiczną, a przedszkole ocenia, że radzi sobie dobrze. To pokazuje, że ma sporo zasobów i potencjału do rozwoju.
Warto skupić się na wsparciu jego mocnych stron, kontynuowaniu terapii i stopniowym wprowadzaniu nowych doświadczeń w tempie, które dla niego jest komfortowe. Warto rozważyć rozmowę z psychologiem, żeby poradzić sobie z własnym stresem i lepiej wspierać syna.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
2 miesiące temu
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Widać, jak bardzo troszczy się Pani o syna i jego przyszłość, to zupełnie naturalne, że pojawia się lęk przy takich diagnozach i decyzjach.Z opisu wynika, że syn ma sporo zasobów: komunikuje się, mówi dużo, radzi sobie w przedszkolu, odwzorowuje : to ważne fundamenty. Trudności, które Pani widzi (pamięć liter, stres w nowych sytuacjach), często mieszczą się w jego profilu rozwojowym i mogą się zmieniać wraz z terapią.Warto pamiętać, że wynik z jednego badania : zwłaszcza w stresie, nie pokazuje całego potencjału dziecka, to, jak funkcjonuje na co dzień, jest równie ważne.Jeśli chodzi o odroczenie, dobrze oprzeć się nie tylko na lęku ale na obserwacji: czy syn, przy wsparciu, ma szansę odnaleźć się w szkole. Można też dopytać specjalistów o konkret: jakie warunki byłyby dla niego najlepsze na start.Dla Pani: proszę nie zostawać z tym sama np. rozmowa z psychologiem dziecięcym może pomóc uporządkować decyzję,warto oddzielać fakty od obaw: Pani widzi realne postępy u syna. To proces, nie jedna decyzja na zawsze a Pani uważność i zaangażowanie są dla syna ogromnym wsparciem.
Wszystkiego dobrego!
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
2 miesiące temu
Karolina Rzeszowska-Świgut
Dzień dobry ,
rozumiem Pani niepokój i widać, że jest Pani bardzo zaangażowaną mamą. Warto pamiętać, że wynik testu przeprowadzonego w warunkach silnego stresu, w nowym miejscu, u dziecka ze spektrum autyzmu, może nie odzwierciedlać rzeczywistych możliwości syna. Opinia wychowawczyń i pani wspomagajacej znających dziecko na co dzień jest bardzo cennym głosem i nie należy jej pomijać.
Kontynuowanie terapii SI i pedagogicznej to dobry kierunek, a fakt, że syn komunikuje się, mówi dużo i dobrze odwzorowuje, to bardzo pozytywne sygnały świadczące o jego potencjale.
Proszę też zadbać o siebie i swoje lęki, bo wsparte przez specjalistę Pani samo poczucie spokoju jest dla syna bezcenne. Zachęcam do rozmowy z psychologiem lub grupy wsparcia dla rodziców dzieci ze spektrum.
Proszę pamiętać, że dzieci wciąż się rozwijają, a troskliwa mama to jego największy skarb.
z poważaniem Karolina Rzeszowska-Świgut
psycholog, psychotraumatolog
3 miesiące temu
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Rozumiem, ze diagnoza jest trudna do akceptacji, ale to nie koniec świata. Robi Pani co się da, aby polepszyć dziecku warunki, ale gdzie jest miejsce dla Pani potrzeb? W mojej ocenie trzeba za jakiś czas powtórzyć test na inteligencję, ale w warunkach bezpiecznych dla dziecka. Bardzo proszę zadbać o swój dobrostan i robić też coś dla siebie. W żadnym przypadku nie lekceważyć pojawiających się lęków. Warto skonsultować się z psychologiem.
2 miesiące temu
Zobacz podobne
Witam. Otóż mam problem z moim 5-letnim synkiem.
Witam. Otóż mam problem z moim 5-letnim synkiem. Dostaje ataków złości. Nie potrafii okazać szacunku do nikogo. Mnie traktuje, jak służącą, jak nie dostanie i nie zrobię, co chce to pluje i język wytyka. Z czasem po ataku przychodzi i się przytula i mówi moja mama. Nie wiem czy to ma wpływ, że mój mąż jest alkoholikiem i przemocowcem. Teraz go nie ma, bo ma zakaz zbliżania. Nie wiem, co mam zrobić. Proszę o pomoc.
Czuję nienawiść, wyobrażam sobie morderstwa, pozbycie się osób, których nie cierpię. Coś jest ze mną nie tak? Boję się.
Dobry wieczór. Tak naprawdę sama nie wiem czy moja "przypadłość", czy jakkolwiek można to nazwać w ogóle, jest warta analizowania, ale inni uważają, że to nienormalne. W każdym razie. Mam 16 lat i w zeszłym miesiącu poszłam do szkoły średniej. Darzę nową klasę ogromną nienawiścią, czuję się odrzucona i samotna. Przeżywałam nawet załamanie z tego powodu. Mój problem może być dziwny, ale czytałam o tym na forach i ludzie twierdzą, że to znak, że coś jest ze mną nie tak. Wyobrażam sobie, że jestem morderczynią i zabijam ludzi. Bardzo często takie myśli przychodzą do mnie w przypadkowych momentach, jak np. kąpiel, czytanie książki, słuchanie muzyki, kiedy robię coś, nie skupiając się na tym. Scenariusze same mi się układają, a ja nieświadomie o tym myślę. Wyobrażam sobie, że zabiłam moją klasę w brutalny sposób, każdego inaczej. Nie brzydzę się tym, ale nie sprawia mi to też przyjemności. To raczej jak pozbycie się nienawiści. Wyobrażam sobie to bardzo dokładnie, lubię wczuwać się w tę rolę. Wyobrażam sobie, że powstają o tym filmy, jestem znana. Towarzyszy mi to od bardzo niedawna. Dodam, że oglądam sporo seriali i filmów kryminalnych i o mordercach, czy to może mieć wpływ na moje myślenie? Boję się, że coś ze mną nie tak. Nie chcę wyjść na kogoś, kto postradał zmysły, chociaż zapewne tak to wygląda.
Metody relaksacyjne do szkoły. Proszę o pomysły.
Jakie metody relaksacyjne stosować w szkole, aby się uspokoić. Podczas lekcji często nie mogę usiedzieć w miejscu i muszę wyjść z sali, aby się uspokoić.
Chciałbym zapytać i dowiedzieć się, w jaki sposób mogę nauczyć się panować i rozumieć moje emocje.
Witam! Chciałbym zapytać i dowiedzieć się, w jaki sposób mogę nauczyć się panować i rozumieć moje emocje. Mam aktualnie 14 lat i wiem, że jestem w stanie dorastania, jednak chciałabym dowiedzieć się, jak mogę je opanować, by wiedzieć co czuję, jak je opanowywać i jak je przede wszystkim rozumieć.
Zmaganie z niską samooceną i samotnością w zespole Aspergera - utrata wsparcia online
Nienawidzę samego siebie mam Aspergera i nigdy nie byłem w związku, dzisiaj urwałem kontakty ze znajomymi z discorda który miałem kontakt przez 8 lat, ponieważ chciałem być zaakceptowany z całej swojej przeszłości, ponieważ byłem zmęczony i nie spałem 2 dni pod rząd oraz mętlik myśli w głowie
Dysleksja - przyczyny, objawy, diagnostyka i wsparcie
Dysleksja to zaburzenie wpływające na czytanie i pisanie, ale nie na inteligencję. Jeśli Ty lub ktoś bliski ma trudności w nauce, warto poznać objawy dysleksji, jej przyczyny i metody wsparcia. Odpowiednia pomoc może znacząco poprawić jakość życia i nauki.