Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak wygląda depresja? Jakie są najczęstsze objawy, jak i te bardziej nietypowe?
Jak wygląda depresja?
Anonimowo
Joanna Jałowiec-Tinalt
Depresja może przejawiać się różnorodnie i mieć różne nasilenie. Często objawia się utratą energii, trudnościami w koncentracji, zmianami w apetycie, bezsennością lub nadmiernym snem oraz uczuciem przygnębienia lub beznadziejności, myślami samobójczymi. Może pojawiać się drażliwość, wahania nastroju. Często towarzyszy jej lęk i objawy psychosomatyczne. Jeśli zauważasz u siebie objawy depresji, warto skonsultować się z profesjonalistą. Pozdrawiam Joanna Jałowiec-Tinalt
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
depresja może przybierać różną formę nasilenia danych objawów, które wpływają na sposób myślenia, odczuwania oraz funkcjonowania danej osoby. Do takich najważniejszych objawów depresji możemy zaliczyć: depresyjny nastrój (poczucie smutku, czy też beznadziejności), brak energii, trudności ze snem, zaniżona samoocena, czy też społeczna izolacja. Mogą pojawić się również trudności z koncentracją i pamięcią.
Jeżeli podejrzewasz u siebie depresję najlepiej będzie zgłosić się do specjalisty.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Zofia Kardasz-Parker
Dzień dobry,
nie będę przytaczał objawów, bo myślę, że to bez trudu można znaleźć w internecie i chyba nie o to chodzi. Ważne jest, żeby nie diagnozować siebie, ani innych samodzielnie. Depresja ma wiele twarzy i objawów. Niezdiagnozowana, nieleczona ma tendencję do pogłębiania się i prowadzi do coraz poważniejszych zakłóceń w życiu codziennym.
Jeżeli zadanie powyższego pytania motywowane było stanem zdrowia konkretnej osoby, to proszę skonsultować się lekarzem psychiatrą lub psychoterapeutą celem potwierdzenia bądź wykluczenia depresji.
Pozdrawiam serdecznie
Zofia Kardasz
Justyna Adamczewska-Nowacka
Pytanie: jak wygląda depresja jest bardzo ogólne. Depresja u dzieci, młodzieży i dorosłych może wyglądać bardzo podobnie, ale również bardzo różnie. Podstawowe objawy to smutek, poczucie beznadziejności i zmiany nastroju utrzymujące się dłużej niż 4 tygodnie. Objawy u dzieci czy nastolatków mogą być często traktowane jako normalne zmiany emocjonalne i psychologiczne. Młody człowiek wkraczając w kolejne fazy dorastania może wycofywać się społecznie, czuć rozdrażnienie lub mieć intensywne skoki nastrojowe. Trzeba pamiętać, że każdy człowiek jest inny oraz o tym, że jeśli mamy podejrzenia depresji u siebie lub bliskiej osoby jest to dobry moment, by zasięgnąć porady specjalisty. Depresja jest chorobą, która obniża jakość życia, osoby na nią cierpiącej.
Zobacz podobne
Jak pomóc 8-letniej córce z lękiem przed zwierzętami, zwłaszcza psami i kotami?
Dzień dobry, moja ośmioletnia córka boi się zwierząt wszystkich ale najbardziej psów, kotów. Próbowałam sama coś zadziałać, próbowałam z alpakami, w domu nie możemy mieć zwierząt z kilku powodów ale nie chcę się rozpisywać, poprostu nie ma takiej możliwości na chwilę obecną. Co robić? Gdy podchodzi pies wpada w taką panikę że nie sposób jej uspokoić. Dziękuję za pomoc
Mąż narcyz faworyzuje syna i pomija córkę, dom jak hotel, obawy przed rozwodem
Mąż jest wybuchowy, mściwy dla mnie i ma cechy narcyza. Faworyzuje syna, a młodszą córeczkę pomija w wielu sytuacjach na przykład wyjazdach do miasta. Dom traktuje jak hotel rel i wypomina mi, że nie jest posprzątane, chociaż sam palcem nie kiwnie. Interesuje go tylko motoryzacja. Z ośmioletniego syna chce sobie zrobić męskiego kumpla i wszędzie z nim jeździ, byleby tylko synek nie siedział w domu, ze mną i córeczką. Przez to syn też nie szanuje siostry, wyśmiewa Ją, chociaż to jest cudowna, mała 5-letnia dziewczynka. Mąż pochodzi ze wsi a ja z miasta. Myślę, że jego nadrzędnym celem jest nie być w domu, tylko szukanie przygód poza nim. Jest furiatem, egoistą, który drze się z byle powodu na mnie i dzieci. Ciągnę ten związek, chociaż marzę, żeby odejść. Ale boję się reakcji. Jestem słaba, nie gotowa do walki rozwodowej Proszę o wsparcie.
Czy psychoterapeuta może zgłosić na policję moją dawną relację seksualną ze starszym mężczyzną?
Gdy byłam małoletnia(później wieku zgody na współżycie)weszłam w relacje seksualną z dużo starczym mężczyzną, nie radzę sobie z tym, mimo że to przeszłość. Czy psychoterapeuta może zgłosić takie rzeczy na policję, mimo że nie mam z tą osobą kontaktu?
Moja córka bardzo emocjonalnie reaguje na błahe (z perspektywy rodzica) problemy
Witam Mam problem córka. Moja córka ma 8 lat, chodzi do szkoły, jest radosnym dzieckiem, intelektualnie bardzo rozwinięte, nigdy nauczyciele nie zgłaszali problemów. Jest uczynna, raczej spokojna. Mamy ze sobą dobry kontakt. Jednakże są sytuacje które mnie niepokoją. W sytuacji gdy stanie się coś złego/stresującego córka kuli się, płacze i nie chce powiedzieć co się stało. To najczęściej są błahe problemy, przynajmniej ja to tak odbieram. Gdy płacze pytam się jej czemu płacze, ona nie odpowiada tylko przytula się mocno. Gdy się przytula wtedy się uspokaja. Ale i tak rzadko kiedy uzyskuje odpowiedz. Generalnie ja zgaduje o co chodzi a ona kiwa głową. Sytuację nie zdarzają się często, Ale jednak są i trochę mnie to niepokoi. Nie wiem czy są to jakieś stany lękowe czy napady strachu. Dodam że córka bardzo nie lubi gdy się na nią krzyczy. Unikamy tego bo wtedy wpada w płacz wręcz taki lekowy. Gdy zrobi coś źle to po prostu jej tłumacze i rozmawiam. Nie wiem czy przesadzam czy mam się o do martwić. Czy wybrac się z córką na jakieś zdjęcia radzenia sobie z emocjami ....
Nauczycielka zaczęła przejawiać stresujące nas zachowania, mszczące się, żartuje o chorobach czy śmierci.
Dzień dobry, w gronie kilkunastu osób zauważyliśmy, że zachowanie naszej nauczycielki stopniowo się pogarsza. Co mam przez to na myśli? Otóż w 1 klasie liceum była bardzo sympatyczna, dużo z nami rozmawiała, dobrze uczyła i ciągle przekonywała o tym jaką ona jest wspaniałą nauczycielką i jak dobrze nas przygotuje do matury - wszyscy ją uwielbiali. W drugiej klasie jej stosunek do nas zaczął się pogarszać. Coraz częściej zaczęła nas straszyć trudnymi testami, śmiać się z tego, że są one nie do przejścia. Zaczęły się żarty o śmierci i chorobach. Coraz częściej robiła kartkówki, ale niczego nie oddawała w terminie. Zaczęło jej sprawiać przyjemność to, że się jej boimy. Aktualnie prawie nikt nie ma odwagi zapytać o możliwość przełożenia sprawdzianu. W obecnym roku szkolnym zrobiła test na pierwszej lekcji w pierwszym dniu szkoły i oczywiście sprawiło jej to przyjemność. Wyselekcjonowała sobie grupę osób z klasy, które faworyzuje i darzy sympatią, ale reszta jest u niej na straconej pozycji. Teraz zaczęła robić kartkówki z książek uniwersyteckich wykraczających poza nasz materiał. Co jakiś czas rzuca tekstami w stylu: jutro idę na pogrzeb, ale będzie super impreza! Moje pytanie brzmi: czy to mogą być jakieś zaburzenia psychiczne? Jest osobą skłonną do mszczenia się na osobach, które chcą zgłosić ten problemem innym opiekunom. Powtarza nam, że to nic nie da. Jej zachowanie jest dla nas wyniszczające i prowadzi do problemów zdrowotnych związanych z przewlekłym stresem. Z góry dziękuję za odpowiedź.
Okres dojrzewania - co warto wiedzieć o zmianach i wyzwaniach
Okres dojrzewania to wyjątkowy i wymagający etap zmian fizycznych, emocjonalnych i społecznych. Zrozumienie tych procesów jest kluczowe dla nastolatków, ich rodziców i opiekunów, by lepiej radzić sobie z wyzwaniami i wspierać rozwój młodego człowieka.