dzieci i młodzież odżywianie się związki i relacje

Mam 14 lat i zaburzenia odzywiania po wysmiewaniu w szkole - czuje sie gruba i nienawidze swojego wygladu

Anonimowy

Cześć, mam 14 lat i zmagam się z zaburzeniami odżywiania od roku... Trochę stresuję się o tym mówić ale stwierdziłam, że napiszę tu o tym. Nienawidzę swojego odbicia w lustrze, zaczeło to się przez szkołę... Gram w koszykówkę i jestem wysoka, zawsze byłam wyższa niż chłopacy z mojej klasy przez co też waże więcej niż oni. Gdy było ważenie w szkole jak oni dowiadywali się o tym ile ważę to śmiali się i mówili "co tak dużo?". Słyszałam od nich wiele komentarzy typu "przesuń się zajmujesz całe miejsce ty świnio". Przez to moja samoocena bardzo się obniżyła. Teraz codziennie rano staję przed lustrem i czuję się okropnie, że nie mam idealnie płaskiego brzucha. Gdy zjem coś słodkiego to potem mam wyrzuty sumienia. Był niedawno taki moment gdy jadłam 2 posiłki dziennie, śniadanie i obiad. Nie pozwalałam sobie zjeść ani grama więcej. Schudłam w tedy 3 kilo i mój brzuch wyglądał na bardziej płaski, bardzo się z tego cieszyłam. Wiedziałam, że uprawiam sport więc muszę jeść ale nie umiałam tego kontrolować. W końcu na jednym z treningów strasznie źle się poczułam i prawie zemdlałam, w tedy zdałam sobie sprawę z tego, że muszę jeść więcej. Teraz jem normalnie i przez to czuję się okropnie, z powrotem przytyłam te 3 kg. Wszystkie obcisłe koszulki leżą gdzieś głeboko w szafie bo czuję, że jestem za gruba i że mam za duży brzuch aby je nosić. Czuję się gruba i brzydka... Dziękuję za wysłuchanie.

Odpowiedz jako specjalista

Brak odpowiedzi

To pytanie nie ma jeszcze żadnych odpowiedzi.

Odpowiedz jako specjalista

Zapytaj asystenta AI teraz

Asystent AI - anonimowo, bez logowania

Nie musisz czekać na odpowiedź specjalisty. Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do kogo się zgłosić, jeśli będzie potrzebna pomoc.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

NowośćTylko w aplikacji mobilnejWolisz odpowiedź psychologa tylko dla siebie?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Zobacz podobne

Odkryłam porno w telefonie męża. Nie widzę kłopotów w naszej relacji, a od tego momentu przechodzę kryzys.

Witam. Ostatnio przechodzę przez trudny czas, chciałam sprawdzić męża i w jego telefonie znalazłam porno. było tego dużo, kochamy się raczej regularnie, mamy synka 2 latka. Ostatnio nawet mam problem też, odkąd to odkryłam, trzęsą mi się ręce i serce szybciej bije i cała się trzęsę. Jadłam normalnie posiłki, a teraz nic nie mogę przełknąć. Nie wiem, co mam robić, boję się, że się wykończę.

3 odpowiedzi

Jak rozpoznać różnice między bulimią a anoreksją przy niedowadze?

Jak rozróżnić bulimie od anoreksji, jeśli i tak mam niedowagę, a nie objadam się jakoś bardzo?

10 odpowiedzi

Jak radzić sobie z dysfagią somatyzacyjną i lękiem przed połykaniem?

Dysfagia somatyzacyjna jak leczyć jak uwolnić się od leku przed połykaniem?

1 odpowiedź

Jak pokonać lęk przed jedzeniem po zatruciu pokarmowym?

Niedawno przytrafiło mi się zatrucie pokarmowe, które wywołało u mnie duży lęk przed jedzeniem. Zawsze byłem kimś, kto czerpał radość z jedzenia i chętnie testował nowe smaki, ale teraz już sama myśl o posiłku powoduje u mnie niepokój i strach.

Boję się, że mogłoby się to powtórzyć, więc zacząłem unikać pewnych potraw i miejsc. Widziałem, jak ten strach zaczyna wpływać na moje życie codzienne i tracę przyjemność z jedzenia. Rozmyślam nad tym, jak odbudować zdrową relację z jedzeniem i czy są jakieś sposoby, które pomogłyby mi przezwyciężyć ten lęk. Czuję, że muszę się tym zająć, zanim zacznie to wpływać na moje zdrowie fizyczne i psychiczne.

Dziękuje za pomoc.

1 odpowiedź

Jak radzić sobie z nocnym podjadaniem?

Mam problem, który zaczyna mnie trochę martwić. Coraz częściej budzę się w środku nocy z tak silną chęcią na przekąskę, że nie mogę się powstrzymać, nawet jeśli wiem, że tak naprawdę nie jestem głodna. To uczucie mnie wykańcza – psuje mi sen, a potem cały dzień jest trudniejszy.

Czy takie nocne podjadanie faktycznie może być związane z dietą albo stresem? Może powinnam spróbować jeść inaczej – np. większe śniadania, albo unikać cukru przed snem? A może to bardziej coś w głowie i trzeba ogarnąć stres albo jakieś emocje, które ciągną mnie do jedzenia?

Myślę, czy nie spróbować jakiejś terapii, ale nie wiem, czy to odpowiedni kierunek.

2 odpowiedzi

Nie biorę leków na depresję, a kończąca się już terapia nie pomogła. Jestem na granicy.

Witam, Mam stwierdzoną depresję lękową. Od około 4 lat są mi przepisywane leki ssri. Od dwóch lat chodzę na terapię i w zasadzie za niedługo dobiega końca, a mój stan się pogorszył, wychodzimy z założenia, że jedynym ratunkiem jest w końcu zacząć brać leki... A ja tak bardzo się ich boje, tego, że nie dam rady zajmować się dziećmi i w miarę normalnie funkcjonować ( podobno pierwszy miesiąc może być bardzo ciężki). Do tego coraz więcej myśli samobójczych w mojej głowie. Czuję się po prostu odarta z życia, nic mnie nie cieszy, mam szereg objawów somatycznych i coraz częściej jedną myśl - niech to wszystko się skończy 😭 Do tego objadam się kompulsywnie, w przeciągu 5 lat przytyłam 30 kg. Nawet nie wiem, jakie jest moje pytanie, bo i tak nikt za mnie decyzji nie podejmie... Odnośnie dzieci nie ma możliwości, by ktoś mi pomógł.

3 odpowiedzi