Mam 16 lat, myśli samobójcze, samookaleczanie i alkohol - jak poprosić o pomoc psychologa?

Patrycjo, z tego, co napisałaś, bardzo wyraźnie widać, że Ty naprawdę chcesz żyć, ale jednocześnie jesteś już skrajnie przeciążona i potrzebujesz pomocy teraz, a nie dopiero wtedy, kiedy będzie jeszcze gorzej.

Piszesz o alkoholu, myślach samobójczych, narastających scenariuszach odebrania sobie życia, listach pożegnalnych i samookaleczaniu. To nie jest sytuacja, z którą powinnaś zostawać sama. Szczególnie że masz dziś w sobie alkohol – on dodatkowo obniża kontrolę nad impulsem.

Proszę, powiedz o tym dzisiaj dorosłej osobie, której możesz zaufać. Rodzicowi, wychowawcy, pedagogowi, psychologowi szkolnemu albo innemu dorosłemu. Możesz nawet pokazać tej osobie dokładnie ten wpis, jeśli mówienie o tym jest zbyt trudne. Nie musisz wszystkiego tłumaczyć ani mieć gotowego planu leczenia. Wystarczy: „Mam myśli samobójcze, okaleczam się i boję się, że mogę sobie coś zrobić. Potrzebuję pomocy”.

Jeżeli w tej chwili czujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę, nie zostawaj sama. Oddaj komuś alkohol i wszystko, czym mogłabyś się zranić, zostań z dorosłym i w razie bezpośredniego zagrożenia dzwońcie pod 112 albo jedźcie na SOR.

Możesz też zadzwonić pod 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Jest bezpłatny i działa całą dobę.

I jeszcze jedno: to, że wcześniej prosiłaś o pomoc, płakałaś przy wychowawcy i próbowałaś dotrzeć do psychologa, nie było przesadą ani słabością. To były próby ratowania siebie. Teraz zrób kolejny krok i pozwól, żeby ktoś dorosły zrobił go razem z Tobą.

Nie musisz udowadniać, ile jeszcze jesteś w stanie wytrzymać. Naprawdę wystarczy, że zdecydujesz się już nie dźwigać tego sama.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry Patrycjo.

TMasz 16 lat, pojawiają się u Ciebie myśli o odebraniu sobie życia, konkretne scenariusze, samookaleczanie oraz alkohol. W takiej sytuacji nie powinnaś zostawać z tym sama ani czekać, aż poczujesz się jeszcze gorzej.

Proszę, powiedz jeszcze dzisiaj zaufanej osobie dorosłej dokładnie to, co napisałaś tutaj, rodzicowi, wychowawcy, pedagogowi, psychologowi szkolnemu lub innej osobie, przy której czujesz się bezpiecznie. Jeżeli trudno Ci o tym powiedzieć, możesz po prostu pokazać jej ten wpis. Potrzebujesz również pilnego kontaktu z psychologiem oraz psychiatrą dzieci i młodzieży.

Jeśli w tej chwili masz zamiar zrobić sobie krzywdę, masz przygotowany sposób albo obawiasz się, że możesz nie zapanować nad impulsem, nie zostawaj sama. Poproś dorosłą osobę, żeby została przy Tobie i usuńcie z Twojego otoczenia rzeczy, którymi mogłabyś zrobić sobie krzywdę. Zadzwoń pod 112 albo pojedź z dorosłym na najbliższy SOR/izbę przyjęć psychiatryczną.

To, że część Ciebie nadal bardzo chce żyć i szuka pomocy, jest niezwykle ważne. Sam wpis jednak nie może zastąpić pomocy, której teraz potrzebujesz. Nie musisz najpierw „poradzić sobie sama”, żeby zasługiwać na spotkanie ze specjalistą. W tym momencie najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo i przekazanie odpowiedzialności za tę sytuację również dorosłym.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Witaj Patrycjo,

Bardzo poruszyło mnie to, że piszesz jednocześnie o ogromnym cierpieniu i o tym, że chcesz żyć. Ta część Ciebie, która wciąż szuka pomocy, jest teraz bardzo ważna.Mam jednak wrażenie, że zbyt długo próbujesz być sama odpowiedzialna za coś, co jest po prostu za ciężkie dla jednej osoby. Masz 16 lat...nie powinnaś sama decydować, czy Twój ból jest już „wystarczająco duży”, żeby poprosić dorosłego o pomoc. On już jest wystarczająco duży.

Skoro napisanie tego tutaj było możliwe, spróbuj zrobić z tego następny krok: pokaż ten wpis dorosłemu, któremu choć trochę ufasz. Nie musisz niczego dodatkowo wyjaśniać. Możesz po prostu powiedzieć: „Nie daję już rady sama i boję się swoich myśli.” Ponieważ dziś jesteś po alkoholu i piszesz o narastających scenariuszach odebrania sobie życia, proszę, nie zostawaj teraz sama..... Jeśli poczujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę, natychmiast powiedz o tym dorosłemu i skorzystajcie z pomocy ratunkowej dzwoniac pod nr alarmowy 112. Patrycjo, nie musisz kolejny raz udowadniać, ile jesteś w stanie wytrzymać. Teraz ktoś powinien pomóc unieść ten ciężar razem z Tobą.

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Witaj.

To, przez co przechodzisz, wymaga interwencji medycznej i psychiatrycznej, dlatego proszę, nie zostawiaj tego tylko na forum. Twój organizm po alkoholu i w tak silnym kryzysie potrzebuje profesjonalnego wsparcia, więc powiadom kogoś dorosłego w swoim otoczeniu lub wezwij pogotowie. Masz w sobie ogromną siłę, ale nie musisz i nie powinnaś dźwigać tego cierpienia w samotności. Zrób to dla siebie i pozwól specjalistom przejąć ten ciężar, żebyś mogła bezpiecznie poczuć ulgę.

Trzymam kciuki!

Bożena Nagórska

Witaj Patrycjo

   Twoje cierpienie wymaga pilnej konsultacji na oddziale, abyś poczuła się lepiej i wróciła do pełnego, zdrowego funkcjonowania. To co napisałaś, jest wysoce niepokojące, ale ja dziękuję Tobie za szczerość. Jesteś w kryzysie psychicznym i dobrze, ze napisałaś tutaj. Nie masz na nic siły, jesteś zmęczona wszystkim. jesteś u progu dorosłości i zobaczysz, ze życie jest piękne, chociaż teraz widzisz ciemność. Domyślam się, że obawiasz się zgłosić do szpitala ale pokaż sobie i światu że jesteś bohaterką. Pamiętaj, że możesz także skontaktować się telefonicznie , anonimowo i porozmawiać z dorosłym specjalistą pod numerem 116 111.  Ale zaufaj też dorosłemu w swoim otoczeniu i poproś o pomoc.