TW. Mąż ma założoną niebieską kartę. Tak samo chłopak córki. Nie mam siły, planuję samobójstwo.

Niepokoi mnie sytuacja która miała miejsce niecały miesiąc temu. Jestem na edukacji domowej i system oceniania wygląda inaczej niż w normalnej szkole. W moim przypadku muszę z każdego przedmiotu zdać podsumowujący egzamin. Już jeden zdałam i o nim chcę opowiedzieć. To był angielski, język który siła wyższa znam w jakimś stopniu i potrafię się nim posługiwać - dlatego wzięłam go jako pierwszy do zaliczenia. Jak zwykle zaczęłam przygotowania dość późno, bo nie czułam upływającego czasu. Nie umiem powiedzieć czy czułam się przygotowana, natomiast jak zwykle byłam bardzo zestresowana (tylko tym razem inaczej). Po zakończonym egzaminie z oceną 6 powinnam chyba poczuć ulgę, oraz satysfakcję, tym bardziej że to jest najwyższa ocena jaką mogłam dostać. Po zakończonym egzaminie chciało mi się płakać, poczułam ciężar na całym ciele, przy czym pojawiła się taka bezsilność w mięśniach. Przez resztę dnia czułam się fatalnie, ciężko mi się oddychało, byłam bardzo zmęczona i trochę nieobecna. Ten ciężar bardzo mnie zaniepokoił, tym bardziej że czułam go jeszcze przez bardzo długi czas. Dużo dłużej niż zwykle jak to bywa przy stresie związanym z egzaminem. Jestem dość podatna na stres natomiast ta reakcja organizmu zapadła mi w pamięci, ponieważ mimo pozytywnego wyniku na egzaminie, byłam bardzo przybita. Co to mogło być? I dlaczego tak źle się zaczęłam czuć? Nie wiem czy podałam wystarczająco dużo informacji, ale jak już wspomniałam - to było prawie miesiąc temu i tyle pamiętam, a najbardziej właśnie ten ciężar w całym ciele.

Dzień dobry, co zrobić w sytuacji, kiedy partner od jakiegoś czasu jest całkowicie bez humoru, ciągle smutny , bez chęci do niczego , nie pomaga w domowych obowiązkach , mamy dziecko nie interesuje się co ma w szkole, co się dzieje u nas. Postanowił mnie zostawić, nie chce podjąć jakiejkolwiek próby rozmowy, ani pomocy, nie chce iść do psychologa. Mówi, że nie ma powodów do radości. Że jest mu dobrze w ciszy i samotności. Nie poznaję swojego partnera. Nie wiem co robić. Proszę o jakąś radę.

mój mąż znęca się nade mną psychicznie już nie daje rady co mam zrobic

Witam. Z partnerem wróciliśmy do siebie po rozstaniu. Niestety mimo, że jesteśmy razem i mieszkamy razem, on wciąż nie wie czy chce ze mną być. Gdy pytam go o uczucia o pewność (wiadomo że chce wiedzieć, że nikt nas nie rozdzieli i nagle nie zostawi mnie dla nowej, ciekawszej „opcji” - bo po co żyć w związku „aby być”) to nic nie odpowiada albo mówi, że potrzebuje czasu i żebym na niego nie naciskała. Cały czas mi podkreśla, że teraz to już on musi sobie przemyśleć czy chce ze mną być i żebym dała mu czas. To trwa już 2 miesiące, pierwszy od ponownego wejścia w związek był bez rozmów na takie i poważniejsze tandety, drugi mieszkaliśmy juz razem, zaczęłam rozmawiać z nim na takie tematy i cały czas słyszę nie wiem czy chce z tobą być. A w przyszłym miesiącu minie już 3 miesiąc i ja się zastanawiam ile można tak być w niepewności? Jak można tak długo nie wiedzieć czy się chce z kimś być czy nie? I po co mnie trzyma skoro nie wie? Ja nie umiem odejść, a chyba powinnam. Sama nie wiem co robić czy czekać na dzień, w którym powie nie chce, czy jednak czekać dalej i być z nim dalej tak jak jest? I dać temu czas?

Od bardzo dłuższego czasu odkryłam że mąż wyszukuje ogłoszenia typu pani szuka pana albo dyskretne spotkania na cały tydzień wyjechał do pracy ale przed wyjazdem w historii odkryłam seks w aucie bez zobowiązań w danej miejscowości co będzie nie mam pojęcia czy doszło do jakiego kolwiek spotkania czy sexu. On o tym nie wie że dowiedziałam się o jego zainteresowaniach dobrego dochodzą konta na różnych portalach randkowych i wypisywanie do kobiet sprośnych wiadomości a nawet było wysłane jego nagie zdjęcie. Nie potrafię sobie z tym poradzić nie potrafię z nim o tym porozmawiać i zapytać po co to robi i dlaczego. Boli mnie to strasznie w środku mam strasznie pustkę i rozpadlam się na miliony kawałków ale na codzien jest jak by nic się nie stało nie pokazałam nic podobnie poznać że coś wiem jest mi ogromnie ciężko nie razem sobie z tym. Nie potrafię się przed nim otworzyć i powiedzie że wiem o wszystkim mimo że to potwornie boli. Co radzicie jak się za to zabrać