Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzuję się skrzywdzona przez byłego. Ośmieszał mnie, zmieszał z błotem, okłamywał ze swojej zazdrości.
Zostałam skrzywdzona. Mężczyzna był kilka lat mlodszy i ma ojca alkoholika. Ukrywał depresje, choć przyznał na koniec, że to raczej inne schorzenie (jakieś psychiczne). I na sam koniec dowiedziałam się, że spotykał się z inną kobietą, która imponowała mu w dużej mierze pieniędzmi, była młodsza i miała lepszy dom. Okłamywał mnie na każdym kroku... Nie miałam możliwości nawet konfrontacji! Żyłam jak w bajce, a nagle usłyszałam, że do znajomych swoich mnie oczerniał, robił osobę natrętną, ujmował za wygląd, że mam coś z głową itd. Czuję się jak idiotka. Zawsze lepiej radziłam sobie w życiu i był o to zazdrosny, ale jak zaczął znacznie lepiej zarabiać, stałam się, jak to ujmował, tanim samochodem, że mam gorszą pracę od niego itd. Ludzie mają mnie za nikogo, a to on ukrywa chorobe i sobie nie radził w relacjach. Śmiał się ze mnie i udawał macho, chociaż nigdy nie miał przede mną dziewczyny. Co jakiś czas kojarzę jakieś nowe kłamstwa, w mojej głowie "coś" się odkrywa i zaczynam zdawać sobie z tego sprawę. Nie raz budziłam się spocona, koszmary miałam i ta myśl, że ze mnie zakpił i nikt mi nie wierzy, niszczy mnie. Zaczęłam nienawidzić ludzi. Byłam zawsze w porządku, a zostałam wykorzystana, wyśmiana i poniżona. Bez powodu... żeby się popisać.
Daga
2 lata temu
Sandra Laskowska
Cześć,
To naturalne, że czujesz się zraniona i oszukana. Pozwól sobie przeżywać te emocje, ale nie pozwól im zdominować Twojego życia. Twoje uczucia i emocje są zrozumiałe i ważne. Chcę, żebyś wiedziała, że nie jesteś sama i istnieją osoby, które są gotowe Ci pomóc.
Pamiętaj o swojej wartości: To, jak ktoś Cię traktował, nie definiuje Twojej wartości.
Zastanów się nad profesjonalną pomocą: Terapia lub konsultacja psychologiczna może pomóc Ci zrozumieć i przetworzyć Twoje doświadczenia.
Unikaj izolacji: Chociaż może być pokusą unikać ludzi, izolacja może tylko pogłębić Twoje cierpienie. Znajdź bezpieczne środowiska, które Cię zrozumieją i wesprą - rodzinę, przyjaciół. Wsparcie społeczne jest niezmiernie ważne w takich chwilach.
pozdrawiam
Sandra Laskowska
Psycholog
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
z Pani opisu wynika, że ta sytuacja jest dla Pani bardzo trudna. Ma Pani prawo czuć się oszukana i skrzywdzona. Mogą pojawiać się różne emocje od smutku, złości, poprzez żal, poczucie straty, chęć zemsty. Wszystko to jest jak najbardziej normalne i nie musi się Pani obwiniać za takie myśli. Proszę jednak zastanowić się jak te wspomnienia wpływają na Pani życie teraz, czy nie jest tak, że mimo zakończonego związku nadal “mentalnie” Pani w nim jest i przeżywa powtórnie ten stres. Oczywiście dobrze jest przeżyć “żałobę” po utracie relacji, ale na dłuższą metę takie rozpamiętywanie może przynieść więcej szkody niż pożytku. Proszę spróbować poszukać wsparcia w swoim otoczeniu (rodzina, przyjaciele), jeśli mimo to będzie Pani trudno uwolnić się od wspomnień i przykrych emocji sugeruję konsultację ze specjalistą.
pozdrawiam
2 lata temu
Ewelina Czerny
Czasem tak bywa, że osoby wchodzą w związek dla zaspokojenia chwilowych potrzeb i po ich zaspokojeniu pojawiają się inne, co niekoniecznie jest przeżywane świadomie. Moment kiedy pojawia się nadużywanie drugiej osoby, traktowanie przedmiotowe to czas, aby zwrócić uwagę jak to się dzieje, że już po pierwszej negatywnej sytuacji partner nie dostał od Pani żadnej informacji zwrotnej , nie został w tym zatrzymany? Można przypuszczać, że miał przyzwolenie na to skoro tak daleko się posunął . Kiedy pojawia się przemoc psychiczna w związku to jest to czas by się zatrzymać i sprawdzić czy nie wchodzi się w rolę ofiary z jakiegoś powodu bo to nie Pani ma się obwiniać, ale na pewno Pani powinna podjąć pracę nad tym , żeby nauczyć się sprzeciwiać, stawiać granice i nie przyzwalać na wykorzystywanie, nie tylko dawać ale i wymagać tego co sama Pani daje i oczekuje w relacji.
Powodzenia Ewelina Czerny
2 lata temu
Zobacz podobne
Jaką psychoterapię wybrać przy CHAD i depresji po traumie samobójczej męża?
Dzień dobry. Od tego roku mierzę się z Chad. Mam pytanie, jaka psychoterapia by mi pomogła? Powoli pokonuje mnie depresja, nie radzę sobie. Przeszłam ogromną traumę, mój mąż popełnił samobójstwo. Proszę o odpowiedź.
Czy jeżeli leczę się na depresję, jestem na lekach, ale zaczynam zauważać myśli samobójcze, ale czuje ze nie są to myśli że bym to dala rade zrobić, to czy mam przesawiac wizytę u psychiatry na szybszy termin ( termin mam na początek grudnia) Czy poczekać i obserwować jak się to będzie rozwijało?
Witam. Mam problem z kolegą, z którym kiedyś pracowałam. Ja jestem w stałym związku od 10 lat. Jednak czuje coś w rodzaju słabości do tego kolegi.
Witam. Mam problem z kolegą, z którym kiedyś pracowałam. Ja jestem w stałym związku od 10 lat. Jednak czuje coś w rodzaju słabości do tego kolegi. Nigdy między nami do niczego nie doszło, nigdy nie okazywaliśmy sobie zainteresowania większego, nie flirtowaliśmy. Ale podobał mi się fizycznie i pod względem charakteru. Ale kiedy zastanowię się, czy chciałabym z nim czegokolwiek więcej, to odpowiedź brzmi nie, nie chciałabym z nim bliskości fizycznej, ani relacji partnerskiej. Ale chciałabym, żeby on uważał, że jestem atrakcyjna. Nie potrafię tego wytłumaczyć. Ostatnio spotkaliśmy się na imprezie firmowej. Rozmawiałam z nim, może trochę flirtowałam, chyba na skutek wypicia alkoholu. Potem gadałam z koleżankami z pracy i wychwalałam, jaki to on nie był fajny i kompetentny. Teraz mi wstyd, boję się, że one pomyślą, że ja na niego lecę. Nie wiem, czemu tak mówiłam, trochę za dużo wypiłam i byłam za szczera. Okropnie mi głupio, że tak go chwaliłam. Boję się, że te dziewczyny sobie coś pomyślą, a przecież wiedzą, że mam męża. Ja często po alkoholu powtarzam jedną rzecz po kilka razy. Boję się, że i tym razem tak się skupiłam na mówieniu o tym facecie, że one nabiorą jakichś podejrzeń. A nie jestem z nimi na tyle blisko, żeby zapytać je wprost lub wyprowadzić z błędu. Nie umiem sobie z tym poradzić. A z tym kolegą… rozmawialiśmy dużo, powiedział, jestem idealna, że nie muszę nic zmieniać. Obwiniam się za to, że ma to dla mnie znaczenie, że on mi to powiedział. Że wracam do tego myślami. Że jestem w związku, kocham mojego męża, niczego mi nie brakuje, a jednak cieszę się, że podobam się koledze. Nie chce, żeby ktokolwiek wiedział lub myślał, że mam takie myśli. Jest mi wstyd. Nie wiem, z jakiego powodu właśnie ten facet mi tak utkwił w głowie. Nie jest ani zbyt przystojny, po prostu zawsze się dogadywaliśmy i był mi przyjazny. Ale ja naprawdę nie chciałabym z nim nic, nawet gdybym była wolna. Nie rozumiem swoich emocji.
Nie mam ochoty na poprzednie aktywności, jestem ciągle zmęczona - czy to wypalenie?
Witam! W ciągu tego roku podjęłam się 24 h nauczania w szkole, to mój pierwszy rok, kończę studia, piszę pracę magisterską, doświadczałam też podcięcia skrzydeł w ważnych dla mnie sytuacjach. Do tego dochodzą obowiązki domowe. Czuję się zniechęcona do nauki na kolejny egzamin, czuję presję napisania mgr. Towarzyszy mi zmęczenie. Spędzam coraz więcej czasu przeglądając socjal media. Jestem zmęczenia. Czuję, że nie mam ochoty wracać do poprzednich aktywności (sprzed tego roku) Czy to wypalenie? Mam też subiektywne wrażenie, że czas urlopu nie naprawi sprawy. Co najlepiej zrobić?
Kryzys suicydalny- proszę o pomoc
Miewam myśli samobójcze, jako jedyne wyjście z trudnej sytuacji ,walczę z tym, ale nieraz pocieszam się, że jak będzie tak ciężko dalej to mogę to zakończyć.
