Odpowiedz jako specjalista
WsteczOd dużego czasu nie mam ochoty na nic. Spałabym całymi dniami, ale niestety nie mogę, ponieważ mam dziecko.
Witam. Od dużego czasu nie mam ochoty na nic. Spałabym całymi dniami, ale niestety nie mogę, ponieważ mam dziecko. Brak ochoty na seks. Brak zainteresowania. Nie potrafię się skupić, myślę tylko co trzeba jeszcze w domu zrobić.
M. K
3 lata temu
TwójPsycholog
Dzień dobry. Ogromnie nam przykro, że odczuwa Pani takie emocje. Może to być wynik długotrwałego przeciążenia ilością obowiązków (w tym domowych). Czy ma Pani możliwość wydzielenia w tygodniu lub najlepiej w ciągu dnia czasu wyłącznie dla siebie, aby odpocząć, poświęcić chwilę na hobby lub zrobienie czegoś przyjemnego? Bez tego łatwo o permanentne poczucie przeciążenia, a w efekcie obniżenia nastroju lub nawet zaburzeń depresyjnych. Jeśli jest w Pani otoczeniu jakaś osoba (partner, rodzice, rodzeństwo, przyjaciele), z którymi może Pani podzielić choć część obowiązków lub poprosić o pomoc, to warto się do nich zwrócić, aby dać sobie przestrzeń na odpoczynek. Nikt nie jest w stanie funkcjonować ciągle na najwyższych obrotach. To normalne, że wtedy nie mamy ochoty na seks i trudno nam zmotywować się do codziennych obowiązków. Jeśli zauważa Pani, że obniżenie nastroju utrzymuje się od długiego czasu i stan ten nie poprawia się, warto zwrócić się do psychoterapeuty lub psychiatry.
3 lata temu
Zobacz podobne
TW. Kryzys samobójczy, epizod depresyjny. Nic nie ma sensu.
Mam 40 lat i nie widzę sensu życia. Ja nie żyje, ja po prostu funkcjonuje. Praca, dom, praca. Nie mam partnera, znajomych, przyjaciół. Rodzina ma mnie w dupie. Gdy zwierzyłam się siostrze pół roku temu z myśli samobójczych, odcięła się ode mnie. Zamiast pomóc, przestała się odzywać. Pewnie dostanę odpowiedzi, żebym poszła do terapeuty tylko po co ? Biorę seronil, trochę mnie wyciszył , zmniejszył intensywność myśli samobójczych. Żadne leki, terapia nie zmienią mojego życia, może skoro i tak kiedyś umrę to po co to ciągnąć i się męczyć
Niedawno zostały odebrane mi dzieci ze względu na nasiloną depresję przez którą nie byłam w stanie zająć się nimi.
Niedawno zostały odebrane mi dzieci ze względu na nasiloną depresję przez którą nie byłam w stanie zająć się nimi, przed zabraniem dzieci nachodziły mnie panie z mopsu jak i asystent rodziny, pukali zawsze głośno, a ja się bałam tego bardzo. Po odebraniu mi dzieci nadal boję się jak ktoś puka w drzwi, zaczynam się trząść i szybciej bije mi serce, nie wiem kto jest za drzwiami a ja się boję że to znowu oni, czy to przejdzie ? Co powinnam zrobić?
Problemy emocjonalne córki, brak motywacji i sensu życia po szkole średniej
Dzień dobry, mam problem, córka ma obecnie 20 lat. Problemy zaczęły się w szkole średniej, zauważyłam, że często ma wahania nastrojów, w szkole miała problem z matematyką, często unikała tej lekcji, w końcu stwierdziła, ze nie podchodzi do matury. Po wielu rozmowach zapisała się do szkoły policealnej, ale stwierdziła, ze nie ma sensu i chyba ja rzuci, zapisała się na prawo jazdy, przerwała, nie pracuje, ciągle siedzi w domu, bo nie ma znajomych. Teraz twierdzi, ze życie nie ma sensu, mówi mi ze się zabije, a potem, że się boi.
Jak radzić sobie z ciągłym smutkiem?
Jak radzić sobie z ciągłym smutkiem?
TW. Wycofanie, niska samoocena, ideacja samobójcza
Witam mam pytanie mianowicie zmagam się z problemami:
Niska samoocena,
Kompleksy
Wycofanie i izolacja
Robienie tylko tego, co się musi
Samotność
Do tego fantazje na temat samobójstwa, nasilające się od 1,5 miesiąca. Gdzie szukać pomocy psychiatra, psycholog, co zrobić?
