Odpowiedz jako specjalista
WsteczJakie badania należy wykonać, np. poziom witamin, by wykluczyć somatyczne podłoże zaburzeń nastroju i lękowych?
Poziom jakich witamin (oprócz witaminy D) warto sobie zbadać, żeby wykluczyć somatyczne podłoże depresji, nerwicy lękowej i fobii społecznej?
Petysana
Marta Kocięda
Dzień dobry,
W przypadku depresji zazwyczaj obserwowany jest niedobór takich składników jak: Witamina D, Witamina B12, Magnez, Kwasy tłuszczowe omega-3, Selen, Cynk.
W stanach lękowych głównie niedobór witaminy B12.
Pozdrawiam,
Marta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Żaneta Płosa
Na samym początku polecałabym D3, B12 oraz dodała do tego TSH, ft3, ft4, poziom żelaza, magnezu i wapnia.
Somatyczne przyczyny depresji mogę być różne, jak choćby udary mózgu, cukrzyca, zaburzenia rytmu serca. Dobrze, że chcesz wykluczyć te najbardziej podstawowe - co do reszty to pokieruje Cię specjalista, jeśli będzie taka potrzeba.
Pozdrawiam i życzę szybkiego powrotu do zdrowia :)
Anna Martyniuk-Białecka
Witam,
Warto sprawdzić równowagę biochemiczną w naszym ciele przed udaniem się na konsultację ze specjalistą: psychologiem bądź psychoterapeutą.
Przesyłam link do artykułu, gdzie znajdziesz interesujące Cię informacje: https://twojpsycholog.pl/blog/badania-krwi-wspierajace-zdrowie-psychiczne-ktore-warto-wykonac
Pozdrawiam serdecznie,
psycholog Anna Martyniuk-Białecka
Dominik Kupczyk
Aby wykluczyć somatyczne podłoże depresji, nerwicy lękowej i fobii społecznej, warto zbadać poziomy nie tylko witaminy D, ale także witamin z grupy B (szczególnie B12, B9, B6), żelaza, magnezu, wapnia, cynku oraz kwasów omega-3. Niedobory tych witamin i składników mineralnych mogą wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego, nastrój oraz objawy lękowe. Konsultacja z lekarzem jest zalecana przed rozpoczęciem badań i suplementacji, aby dostosować podejście do indywidualnych potrzeb i uniknąć potencjalnych szkód związanych z nadmiarem tych substancji.
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
proszę pamiętać, że zaburzenia na tle psychicznym to kompleksowe zaburzenia. Nie da się ograniczyć objawów danej trudności poprzez przyjmowanie wyłącznie witamin. Witaminy można przyjmować, natomiast mają one działanie ogólne na układ nerwowy a nie konkretnie na objawy spowodowane danym zaburzeniem.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Agnieszka Wloka
Tak naprawdę należy zbadać ogólna gospodarkę hormonalną i ewentualne jej zaburzenia, czy tez w związku z powyższym zaburzenia tarczycy. One mogą dawać podobne symptomy do nerwicy. Poza tym, równowaga w organizmie w zakresie witamin i innych mikroelementów warunkuje nasze zdrowie, więc chodzi raczej o poziom wielu elementów zespolonych ze sobą. Witamina D, C, wit z grupy B, K, E, magnez i cynk - stąd najlepiej udać się do lekarza pierwszego kontaktu po skierowanie na kompleksowe badania albo odrazu do endokrynologa
Zobacz podobne
Nawrót choroby po odstawieniu leków – nagłe ataki lęku
Nawiązując do mojego pierwszego pytania, uczestniczyłem w terapii psychologicznej i przez pół roku było wszystko ok, odstawiłem tabletki w porozumieniu z lekarzem. Nawrót choroby był nagły i silny wylądowałem na pogotowiu, bo myślałem, że mam zawał, a to był atak lęku nawet Alprox nie pomagał
9-letnia córka ma prawdopodobnie objawy nerwicowe, lękowe.
9-letnia córka ma prawdopodobnie objawy nerwicowe, lękowe. Nie lubi, unika i robi jej się np. słabo wśród dużej liczby osób np. Kościół, tłoczny McDonald itp. Wszystko bardzo przeżywa, jest wrażliwa, panikuje, gdy się np. spóźni do szkoły. Ostatnio też jest depresyjna, wybucha złością, ma problemy z emocjami, rzuca przedmiotem, trzaska drzwiami. Jest bardzo nieśmiała np. w sklepie. Czy to fobia społeczna, zaburzenia lękowe? Co robić? Jak jej pomóc?
W wakacje miałam okres, w którym widziałam różne zjawy
Witam, w wakacje miałam okres, w którym widziałam różne zjawy. Spałam z zapaloną lampką. Nie widziałam ich kątem oka, ale wprost patrzyłam się na nie, a one na mnie. Potrafiłam dokładnie opisać ich wygląd. Skóra spinała mi się od tej strony, od której przebywały. Co to mogło być?
Moim problemem w wieku 26 lat jest samowykluczenie z życia społecznego.
Moim problemem w wieku 26 lat jest samowykluczenie z życia społecznego. Nie mam przyjaciół, zawieranie jakichkolwiek znajomości jest niemożliwe, wieczny smutek, który 24 g na dobę czuje, załatwienie sprawy u lekarza, w urzędzie wiąże się z dużym stresem i paniką. Nieraz zrobiłem 30 km do specjalisty, np. jak wbiło mi się ciało obce w oko, to siedziałem w samochodzie i ryczałem takie emocje. Zawodowo nigdzie nie mogę się odnaleźć, staram się pracować obecnie Niemcy z rodziną, ale niestety 1 pokój na 3 osoby czuje się źle, nie mogę być sam nawet 1 g, czuje się źle. Wiem, że jak zrezygnuje z pracy, to nie mam dobrych relacji z mamą przeciwieństwa, zawsze byłem nierobem i nic nie pomagałem, nie pije alkoholu od 7 lat z powodu w sumie urodziny mojej siostry byłem bez pracy i rodzina no zaczęła mi docinać, że nic nie robię itp. parę przykrych słów które, nigdy się nie zakochałem, boje się nigdy mi nikt nie powiedział nawet mama, że mnie kocha, myślałem wielokrotnie o samobójstwie, ale się boję, mam w sobie tyle bólu, że mnie rozrywa psychicznie, jestem już zmęczony, nie mogę być sam minuty, telewizor radio na okrągło, a ja się modlę o spokój cisze.
Jestem zawiedziona psychoterapeutką, walczę z lękami i nie dostałam narzędzi. Jest gorzej.
Dzień dobry, co zrobić by powiedzmy przełamać się do terapii na nowo? Od praktycznie 4 miesięcy chodziłam na terapię, wcześniej się poprawiło, a ostatnio jedyne co, to widziałam jak jest coraz gorzej. Mówiłam o tym od paru sesji, nie dostałam ŻADNYCH narzędzi przez cały proces i sama nie wiem jakim cudem lęki się wtedy na jakiś czas poprawiły.
Przed świętami na sesji zostałam skrytykowana, poczułam się okropnie, ale już starałam się to puścić mimo uszu. Lęki miałam raz mniej ,a raz bardziej nasilone, więc oczywiście po przerwie o tym opowiedziałam, bardziej dokładnie podkreślając, że nie wiem jak sobie z tym radzić, licząc, że dostanę jakąś poradę co robić, by do lęku nie dochodziło. A usłyszałam: "Musisz iść do psychiatry, bo tu bez leków raczej nic nie zdziałamy".
Rozumiem, że w niektórych przypadkach jest to potrzebne, ale raczej nie wtedy, gdy nawet nie miałam okazji poradzić sobie z lękiem poprzez jakieś ćwiczenia, jedyne co dawało mi jakieś poczucie, że się poprawia to samo to, że jestem pod opieką specjalisty. Tyle gorzej jak ten specjalista wypytuje jedynie o rzeczy niewygodne dla mnie, nieistotne a ja po miesiącu jedyne co wiem to, że mam lęki. Po tym, jak usłyszałam o psychiatrze to od razu nie mogłam nadal rozmawiać, resztę sesji terapeutka tak ciągnęła to mówiąc nadal o wizycie u lekarza.
Od tego czasu jestem strasznie przygnębiona, czuję się w otoczeniu innych jakbym serio "wariowała". Wiadomo, kłopoty nie wybierają, ale ja zawsze się obwiniałam za taki lęk i uważałam inna od ludzi , a teraz to już w ogóle. Patrzę w lustro i zamiast myśleć o sobie jak zawsze, że jestem bardzo zabawną osobą i mam wokół siebie znajomych, to jedyne co mi przychodzi do głowy to: wariuję, sama się w to wpędziłam.
Mam teraz straszną blokadę, boję się, że nikomu już nie zaufam, bo jedyne co widzi w moich problemach to wariactwo. Wiem, że mimo wszystko nadal potrzebuję do kogoś chodzić, ale już nawet nie wiem do kogo. Po ostatniej sesji lęk mi kompletnie zniknął, ale to chyba reakcja na szok. Co robić? Codziennie od sesji mam ochotę nie wychodzić z domu, bo czuję się źle ze sobą.
