Odpowiedz jako specjalista
WsteczŻona przeżyła ogromną traumę po doznanej przemocy wobec niej i innych. Miesiąc temu wyprowadziła się ode mnie, obwiniając mnie o znęcanie się. Co mam robić?
Żona została wykorzystana 15 lat temu, 13 lat temu jej oprawca zabił 12-letnią dziewczynkę. Ponad 2 lata temu zaczęła się leczyć, ale leczenie łączyła z alkoholem. Pisała, że po tym zdarzeniu prowadziła ryzykowny tryb życia. Reumatyzowała się. Miesiąc temu wyprowadziła się do koleżanki poznanej w psychiatryku i obwina mnie o znecanie się. Ktoś może pomóc, mamy 3 dzieci?
Anonimowo
Katarzyna Rosenbajger
Witam,
Bardzo mi przykro z powodu pana żony. Wygląda to na nieprzepracowane traumy z przeszłości, które wróciły. Często nadużywanie alkoholu także wiąże się z traumą i chęcią zagłuszenia nieprzyjemnych odczuć czy emocji. Żona potrzebuje pomocy specjalisty (z pana listu wynika, że już otrzymuje taką pomoc), ale pan powinien skoncentrować się na sobie i dzieciach. Na pewno jest wam bardzo trudno i najważniejsze by czuły się bezpieczne i zaopiekowane.
Jeśli chodzi o to ,że żona wyprowadziła się z domu, to niestety nic pan na to nie poradzi, bo jest dorosła i może decydować sama o sobie. Wiem, że dla pana to niezmiernie trudna sytuacja i oczywiscie dla dzieci, ale to one teraz pana potrzebują najbardziej, wiec prosze skoncentrowac sie na nich. Sugerowałabym poszukać pomocy w postaci terapii dla pana, aby terapeuta czy psycholog pomógł panu w tak trudnej dla pana i pana rodziny sytuacji.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
z tego co Pan pisze wynika, że żona przeżywa bardzo trudne chwile, dla Pana również jest to ciężki czas. W tej sytuacji przede wszystkim ważna jest kontynuacja lub rozpoczęcie ponowne psychoterapii i konsultacji psychiatrycznej aby nie następował dalszy progres zaburzeń u żony. Jeśli chodzi o Pana również sugerowałabym konsultacje ze specjalistą aby wiedział Pan jak postępować w tej sytuacji. Oprócz wsparcia specjalistycznego równie ważne jest wsparcie osób najbliższych, także jeśli jest taka możliwość proszę o tym pomyśleć dla siebie i dla zony.
pozdrawiam
Zobacz podobne
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat.
Dzień dobry.
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Mam 36 lat. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat. To było traumatyczne wydarzenie z udziałem nieżyjącego już członka mojej rodziny.
Wyjawienie tej tajemnicy bardzo wiele mnie kosztowało. Po sesji upiłam się i pocięłam nożem całą rękę. Jakbym chciała się ukarać. Każde cięcie sprawiało mi ulgę. Nie mogę sobie teraz z tym poradzić. Dodatkowo moje rany zobaczył mąż. Czuję się teraz maksymalnie przez niego kontrolowana, co tylko zwiększa moją frustrację i poczucie winy. Nie wiem co robić,czuję się strasznie. Myślę tylko o tym,żeby się napić,a potem znów okaleczyć. Żałuję,że wyjawiłam terapeucie tajemnicę, dopóki była moja,jakoś nad tym panowałam.
pracuję za granicą, mam 20 lat. Czy mogę zjechać na chwilę do Polski, pójść na wizytę do psychiatry i rozpocząć lekoterapię depresji?
Dzień dobry, pracuję za granicą, mam 20 lat. Czy mogę zjechać na chwilę do Polski, pójść na wizytę do psychiatry i rozpocząć lekoterapię depresji (borderline), chociaż zaraz znów wyjadę za granicę na kilka miesięcy? Czy nie mogę, bo psychiatra powinien mieć ze mną regularny kontakt?
Terapia na NFZ - jakie kroki należy podjąć?
Jak mam się zapisać na psychoterapię na NFZ? Muszę udać się do lekarza rodzinnego czy zadzwonic bezpośrednio do centrum zdrowia psychicznego?
Dlaczego, gdy zaczynam czuć się dobrze, to zawsze musi coś się wydarzyć, co to zepsuje?
Dlaczego, gdy zaczynam czuć się dobrze, to zawsze musi coś się wydarzyć, co to zepsuje?
Stresuję się podczas spotkań u psychologa, psychiatry. Teraz mam iść na psychoterapię i boję się, że będzie tak samo...
Mam tak że jak mam iść do psycholożki to się boję, stresuję i najchętniej bym nie szła, a podczas wizyty chcę żeby jak najszybciej dobiegła końca. I mam tak też z psychiatrką. Jest tak przez moją fobię społeczną. I teraz obawiam się że będzie tak też z psychoterapeutką z którą zacznę się spotykać od marca, martwię się że przez to nie zdołam zbudować z nią relacji terapeutycznej... Czy moje lęki są uzasadnione?
