Pracoholizm, przemoc i podejrzenia romansu – jak poradzić sobie w toksycznym małżeństwie?

Dzień dobry,

Bardzo przykro mi czytać o sytuacji, w której Pani się znajduje. Pani Kasiu, jeśli Pani mąż Panią bije, dusi i wyzywa, jest to przemoc. Kilkudniowe okresy spokoju i czułości, kiedy wysyła do Pani czułe smsy, czy inicjuje bliskość to tak zwany "miesiąc miodowy" będący fazą cyklu przemocy domowej. Jest to bardzo poważna sytuacja, która Pani zagraża i wymaga działania. Samodzielne wyjście z przemocy domowej jest niezwykle trudne, dlatego chciałabym Panią zachęcić do poszukania pomocy na kilku poziomach:

1. Wsparcie bliskich osób, do których ma Pani zaufanie, które mogłaby Pani poprosić o pomoc, wysłuchanie.

2. Sięgnięcie po wsparcie specjalisty - w całej Polsce, w każdym powiecie istnieje Ośrodek Interwencji Kryzysowej, gdzie całodobowo dyżuruje psycholog. Jest to miejsce, gdzie może Pani otrzymać wsparcie psychologiczne, a także poradę prawną czy dotyczącą możliwości dalszego działania.

3. Może Pani skorzystać z telefonów wsparcia takich jak: 600-07-07-17 Centrum Praw Kobiet, 800 120 002 niebieska linia, 572 108 352 Fundacja non Licet porady, która oferuje prawne i psychologiczne.

Rozumiem, że szukanie wsparcia może być trudne, ale proszę Pamiętać, że zrobiła Pani już pierwszy krok, napisała Pani tu na forum, co bardzo doceniam i dziękuję Pani, że zdecydowała się Pani otworzyć.

Serdecznie pozdrawiam,

Karolina Rak

Psycholożka i psychoterapeutka in spe

Dzień dobry Pani Kasiu,

To, co Pani opisuje, nie jest zwykłym kryzysem w relacji. To jest wielokrotna przemoc fizyczna i psychiczna, która trwa od lat. Mąż Panią bije, dusi, wyzywa, poniża, zastrasza i manipuluje — to absolutnie nie jest normalne ani w żaden sposób usprawiedliwione. To nie jest miłość, tylko przemoc. To, jak on Panią traktuje, nie wynika z braku zrozumienia, braku czasu ani „pracoholizmu”. To świadome i powtarzalne zachowania przemocowe. To również, że jest przez chwilę czuły, a potem znowu agresywny, to typowy cykl przemocy. Nic dziwnego, że czuje się Pani zagubiona, sprawcy przemocy często potrafią tak mieszać w emocjach, że ofiara zaczyna wątpić we własne odczucia. Jeśli mąż reaguje agresją, kiedy wspomina Pani o kierowniczce, to jest bardzo wyraźny sygnał, że coś ukrywa. Ale tak naprawdę to nie jest teraz najważniejsze. Najważniejsze jest Pani bezpieczeństwo.

Proszę pamiętać: człowiek, który Panią bije, dusi i wyzywa, może zrobić to znowu, a nawet mocniej. Przemoc rzadko się „kończy sama”. Najczęściej się nasila. W tej sytuacji proszę poszukać wsparcia poza domem. Może Pani porozmawiać z psychologiem, pracownikiem MOPS-u lub fundacji przeciwdziałających przemocy. To są miejsca, gdzie nikt Pani nie oceni, a Panią wysłucha i pomoże zaplanować, co dalej. Jeśli kiedykolwiek poczuje Pani, że jest zagrożona, proszę natychmiast dzwonić na 112.

Może Pani też skorzystać z całodobowego, bezpłatnego numeru: Niebieska Linia – 800 12 00 02
Anonimowo, bez wyrzutów sumienia. Tam pracują ludzie, którzy wiedzą, jak pomagać w takich sytuacjach.

Proszę pamiętać: Pani zasługuje na życie bez strachu, bez wyzwisk, bez przemocy. Nie musi Pani czekać, aż „on się zmieni”. 

Pozdrawiam,

Weronika Wardzińska

Droga Kasiu1983,

obiecałam sobie, że w sytuacjach, kiedy kogoś nie znam i czytam jedynie fragment czyjejś historii na forum, nie będę wydawać jednoznacznych opinii. Jednak z tego, co opisujesz, mogę napisać tylko jedno: jesteś w związku przemocowym. Bicie, wyzwiska i groźby ze strony męża to przemoc. Bardzo dotkliwa przemoc.

To, czego doświadczasz, to klasyczny cykl przemocy. Okresy agresji przeplatane krótkimi chwilami, kiedy „jest dobrze”. Te momenty potrafią dawać złudne poczucie bezpieczeństwa i nadzieję, że tym razem będzie inaczej. Twój mąż obiecuje poprawę? Przez kilka dni staje się czuły i kochany? Rozumiem, że wtedy pojawia się w Tobie nadzieja, że naprawdę się zmienił? Niestety, po tych krótkich chwilach napięcie znów narasta i pojawia się kolejna fala agresji. 

Słyszę, że żyjesz w tym od 20 lat.  Słyszę Twoje obawy.

Gorąco zachęcam Cię, abyś szukała wsparcia w organizacjach pomagających osobom doświadczającym przemocy domowej. Możesz skontaktować się z Ośrodkiem Interwencji Kryzysowej w Twoim regionie, z fundacją zajmującą się prawami kobiet, albo zadzwonić na Niebieską Linię.  A w sytuacji zagrożenia nie wahaj się dzwonić na policję.

Nie musisz być sama z tym doświadczeniem. Pomoc istnieje. Życzę Ci ogromu siły, by przerwać ten cykl.