Odpowiedz jako specjalista
WsteczMam poczucie, że psychoterapia pogorszyła mój stan, nie umiem poskładać w głowie wielu spraw.
Witam,
Jestem na psychoterapii od 1,5 roku, ale nie czuje się lepiej. Psychoterapeuta jest naprawdę w porządku, ale po większości spotkań czuje się zdołowana (mówiłam mu o tym). I tak jak przed terapią miałam czasem dołowe nastroje, tak teraz po tym 1,5 roku mam po prostu już stany depresyjne. Rozgrzebywanie starych rzeczy, o których w ogóle nie myślałam, bo już nie miałam do nikogo żalu, zamieniły się w użalanie nad sobą i złowrogą postawę do innych. Wydaje mi się, że terapia nie była rozwiązaniem dla mnie, a teraz mam po prostu sieczkę w głowie i nie potrafię funkcjonować normalnie, nie umiem tego poskładać w coś nowego - nie umiem zmienić siebie i nie umiem wrócić do tego stanu sprzed terapii. Ten pośredni stan dołuje mnie, bo może chciałabym pójść dalej, ale nie potrafię, nie mam siły. Nie wiem co o tym wszystkim myśleć.
Eve
2 lata temu
Łukasz Piętal
Witaj!
Ciężko powiedzieć co może być przyczyną. Czasami w procesie terapeutycznym tak bywa, że gdy zaczyna sie wyciągać stare, nieprzepracowane sprawy, stan ogólny wydaje się dużo gorszy, ale z perspektywy czasu przynosi dużą zmianę na lepsze. Jeśli jednak masz głębokie przekonanie, że terapia Ci szkodzi- powiedz o tym wprost terapeucie. Relacja terapeutyczna musi być oparta na absolutnej szczerości. Być może razem ustalicie, gdzie leży problem i uda się go pokonać. Zawsze możesz też rozważyć zmianę terapeuty.
Pozdrawiam
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Wloka
Dzień dobry
jestem psychologiem, nie psychoterapeutą, więc może się mylę, ale myślę że 1,5 roku to już sporo…oczywiście rozgrzebanie pomalutku starych kwestii jest ważne, żeby właśnie pozamykać, podokańczać, wyciągnąć wnioski, a w zasadzie to wystartować od nowa patrząc na siebie innymi oczyma niż oczyma z przeszłości albo ludzi z przeszłości - generalnie, żeby myśleć o sobie po swojemu i na stan “tu i teraz”. Na pewno ma Pani prawo mówić terapeucie, że do powrotu do jakiś wspomnień nie jest Pani gotowa, ma Pani prawo mówić jak się czuje po sesji…być może warto mocniej skupić się na celu tych “powrotów” do trudnych doświadczeń nawet tak samemu - na większej koncentracji na tym, czy nawet z tego, co było trudne, da się wyciągnąć dobro na teraz? Może to dziwne, ale czasem spojrzenie na swoje ciężkie doświadczenia z innej perspektywy - chociażby z perspektywy dorosłego człowieka, który żyje, działa i jest samoświadomy - bo Pani jest - oznacza, że faktycznie jest w Pani moc, że może ma Pani więcej sił niż sie Pani zdaje - gdy patrzy na siebie oczami małej dziewczynki? Ciężko mi pisać, gdy tak mało o Pani wiem, więc jak coś to zapraszam do konsultacji psychologicznej.
2 lata temu
Zobacz podobne
Może to nie ten nurt, może jakoś nie jesteśmy dopasowani psycholog i ja?
Na ostatniej sesji u psycholog poczułem się oceniony, tak jakby jej się wyrwało, że "nie uczestniczyłem w wychowaniu dziecka" i po chwili urwała temat słowami, że teraz to sobie tak wybiegła. Nie dokończyliśmy tematu po to był koniec sesji. Zostałem z tym do kolejnego spotkania, cały czas mam uporczywe myśli o co chodziło, czy to jakieś jej prywatne stwierdzenie? Mam problemy z lękami, niską samooceną, depresją i do tego doszły co jakiś czas myśli samobójcze. Na terapię chodzę już od roku czasu, a zamiast mieć jakąś ulgę to coraz większe napięcie czuję no i te myśli. z reszta często tak jest że z gabinetu wychodzę w gorszym stanie niż przyszedłem, jakiś temat jest rozgrzebywany nie dokończony i zostaję z tym, nie wiem jak sobie radzić. Takie nierozwiązane tematy się nawarstwiają, bo dochodzą kolejne i to takie błędne koło. Mam straszny mętlik w głowie przez to. Sesje są w nurcie psychodynamicznym, strasznie się to wszystko wlecze, efekty mierne, nie mogę funkcjonować w pracy, domu. Może to nie ten nurt, może jakoś nie jesteśmy dopasowani psycholog i ja? czy ciągnąć to dalej?
Kiedy potrzebuję wsparcia? Czy można zmienić swoje odczuwanie, gdy triggerujący bodziec dalej występuje? Czy psychoterapia pomoże na każdą dysfunkcję psychiczną?
Hej, mam kilka pytań.
1. Skąd wiedzieć czy to, jak się czujemy wymaga pomocy drugiej osoby?
2. Czy istnieje szansa na poprawę samopoczucia (smutek, płaczliwość, poczucie bezsensu) bez możliwości ucieczki od bodźca, który ten stan potęguje?
3. Czy każde problemy natury psychicznej (lęk przed czymś i ataki paniki) można wyleczyć psychoterapią?
Jak często odbywa się psychoterapia indywidualna w szpitalu psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży ?
Dzień dobry, Jak często odbywa się psychoterapia indywidualna w szpitalu psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży ? Codziennie ? Raz w tygodniu ?
Niska samoocena przez łysienie. Boję się, że nie znajdę partnerki.
Jak nie martwić się tym, że przez wyłysienie przestałem podobać się kobietom i przez brak atrakcyjności (jak to kobiety mówią, masz za duże deficyty, więc wizualnie mi się nie podobasz) nie będę miał partnerki a zatem i między innymi sexu. No i co zrobić, by z tego powodu nie urodził się kompleks?
Jak znaleźć odpowiedniego terapeutę dla podejrzenia zaburzenia schizoidalnego?
Podejrzewam u siebie zaburzenie schizoidalne. Jak dobrać terapeutę, żeby był odpowiedni do rozpoznania i ewentualnej terapii takiego zaburzenia? Z tego co wyczytałem to jest rzadkie zaburzenie i nie wiem czy każdy psycholog dałby sobie z tym radę. Kolega polecił mi swojego psychologa ale on ma problemy z napadami gniewu, wybuchami złości, agresją i nie wiem czy w moim przypadku osoby skrytej oraz wycofanej też by się to sprawdziło.
