Jak poradzić sobie z różnicami kulturowymi w pracy?

Dzień dobry,

To, co Pan opisuje, to konflikt kultur i różnych norm społecznych, które mogą powodować spore napięcia, zwłaszcza w zamkniętych środowiskach, jak praca na morzu. Często zachowania, które u nas są odbierane jako brak kultury, dla innych są normalne albo mają inne podłoże, np. inny sposób radzenia sobie ze stresem, czy po prostu odmienne zwyczaje.

Ponieważ bezpośrednie zwracanie uwagi nie przynosi efektu, skuteczniejsze może być podejście polegające na minimalizowaniu ekspozycji (np. zmiana miejsca podczas posiłków, korzystanie ze słuchawek w czasie przerw) oraz mentalnym dystansowaniu się, czyli świadome uznanie, że te zachowania są odbiciem ich własnych norm, a nie oceną Pana osoby. Warto też utrzymywać kontakt z osobami, z którymi współpraca jest przyjemniejsza, aby równoważyć nieprzyjemne emocje.

Z pozdrowieniami,

Justyna Bejmert 

Psycholog

Panie Piotrze,

Rozumiem, że to, co Pan opisuje, jest po prostu męczące i zniechęcające. Różnice kulturowe potrafią być spore i to, co dla nas jest brakiem kultury, dla kogoś innego może być zupełnie normalne. Jeśli upomnienia nic nie dają, to raczej nie przekona ich Pan do zmiany zachowania. W takiej sytuacji najlepiej skupić się na tym, żeby chronić swój własny komfort - kiedy się da, odchodzić na bok, robić przerwy w spokojniejszym miejscu, trzymać dystans. Warto też pamiętać, że to ich styl bycia, a nie coś wymierzonego w Pana osobiście:)

Pozdrawiam serdecznie,

Mateusz Świerczek

Psycholog

Panie Piotrze, 

to, co Pan opisuje, to klasyczny przykład szoku kulturowego, potęgowanego przez specyficzne warunki pracy na morzu. Choć w Polsce przywiązujemy dużą wagę do etykiety przy stole i dystansu fizycznego, w pewnych grupach zawodowych w Wielkiej Brytanii, często w środowiskach technicznych czy fizycznych istnieje specyficzna, skrajnie swobodna kultura „męskiego braterstwa”, w której zachowania uznawane przez nas za chamskie są traktowane jako wyraz braku barier i swobody.

Z perspektywy psychologii mamy tu do czynienia z konfliktem norm grupowych. Skoro werbalne upomnienia nie działają, prawdopodobnie są one traktowane przez nich jako dowód na Pana „sztywność”, co paradoksalnie może ich prowokować do jeszcze większej swobody. Psychologia międzykulturowa radzi w takich sytuacjach przyjąć postawę obserwatora-antropologa: zamiast brać te zachowania do siebie jako wyraz braku szacunku do Pana osoby, warto uznać je za prymitywny kod kulturowy danej grupy, na który nie ma Pan wpływu. Skupienie się na profesjonalizmie i zadaniach, pozwoli Panu zaoszczędzić energię. Skoro inne nacje również czują niesmak, warto trzymać się w tej grupie, która podziela Pana standardy, by nie czuć się wyobcowanym w swoim poczuciu estetyki i kultury.

Pomyślności

Bożena Nagórska