Odpowiedz jako specjalista
WsteczTW. Zrozpaczony i zagniewany na życie - jak sobie poradzić z negatywnymi emocjami?
Treść wrażliwaJestem zrozpaczony, że muszę żyć i zagniewany, że pojawiłem się na świecie.
Szymon
1 rok temu
TwójPsycholog
Bardzo nam przykro, że zmagasz się z tak trudnymi myślami! Dobrze, że napisałeś tę wiadomość - powiedzienie komuś o problemie to często pierwszy krok do znalezienia pomocy!
Dobrze, jeśli ma się zaufaną osobę w swoim otoczeniu, również jej opowiedzieć o tym, jak się czujemy. Czasami nawet najbliżsi nie mają świadomości, z czym się mierzymy. Dlatego ważne jest mówienie o naszym samopoczuciu czy trudnościach.
Warto korzystać również z telefonów zaufania, gdy tylko czujemy taką potrzebę, na przykład z:
* Telefonu Zaufania dla Osób Dorosłych, numer: 116 123 (https://116sos.pl/),
* Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Emocjonalnym, numer: 800 70 2222 (https://centrumwsparcia.pl/)
* lub innych, które możesz znaleźć na przykład tutaj: https://twojpsycholog.pl/pokonaj-kryzys
Ważne będzie również umówienie się do Specjalisty - psychologa/psychoterapeuty/psychiatry lub lekarza pierwszego kontaktu, który może pomóc w przekierowaniu do innego Specjalisty. Darmową konsultację można umówić na przykład u Fundacji Wysłuchani: https://twojpsycholog.pl/profil-osrodka/fundacja-wysluchani-234
Czytając Twoją wiadomość, mamy poczucie, że może być potrzebne długofalowe wsparcie, jednak czasami już jedna konsultacja może podpowiedzieć, co robić dalej.
Pamiętaj, że pomoc jest dostępna - nie jesteś sam. Zachęcamy do sięgnięcia po nią!
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Jakub Okoczuk
Dzień dobry,
Pana słowa wyrażają ogromny ciężar emocjonalny.
To naturalne, że w obliczu takich uczuć można czuć się zagubionym i samotnym, ale proszę pamiętać, że nie jest Pan sam w tej sytuacji. Są sposoby, by odzyskać nadzieję i wewnętrzny spokój.
Psychoterapia, zwłaszcza w nurcie ericksonowskim, może być pomocna w odkrywaniu Pana wewnętrznych zasobów i odnalezieniu sensu życia. Ten nurt terapii kładzie nacisk na indywidualne potrzeby i możliwości każdej osoby, a terapeuta pracuje w atmosferze szacunku i akceptacji, dostosowując metody pracy do Pana unikalnej sytuacji.
Jeśli czuje Pan gotowość, proszę rozważyć kontakt z terapeutą, który pomoże Panu przejść przez te trudne emocje.
To pierwszy krok w kierunku ulgi i odnalezienia nowych perspektyw na życie.
Z poważaniem
Jakub Okoczuk
1 rok temu
Zobacz podobne
Czuję się ogromnie przeciążona i przytłoczona codziennym życiem. Jak sobie radzić?
Ostatnio czuję się zmęczona, mam wrażenie, że nic mi się nie udaje, nic mi się nie chce, mimo to coś tam robię , chce mi się płakać , szybko tracę cierpliwość i wpadam w złość , szybko się denerwuję i reaguje agresją ,głowę mam nabitą różnymi sprawami. Mam wrażenie, że życie mnie zaczyna przerastać , chodzę do pracy, opiekuje się synem lat 5, mam 40 lat.
Samookaleczenia przez nadmiar niezrozumiałych dla mnie emocji, bardzo dynamicznych.
Nie mogę zapanować nad agresją , cały czas jestem smutna ,mam koszmary ,raz jestem wesoła, ale tylko na chwilę , czuje się niepotrzebna i do niczego , płacze bez powodu , nie umiem rozmawiać z ludźmi , wszystko mi jedno czy żyje czy nie , tnę się do krwi, by ulżyć sobie z nadmiarem emocji . Co mam robić, co mi jest ?
Jak ustabilizować swój nastrój?
Nie mam depresji, mam dni, ze czuje się szczęśliwa ale są dni kiedy nie chce mi żyć. Nie radzę sobie z negatywnymi bodźcami z zewnątrz, nie jestem asertywna, więc biorę na siebie wszystko. Z zewnątrz każdy mi mówi, że jestem silna. Jak mam pomoc sobie ustabilizować nastrój? Nie chciałabym za każdym mini poślizgiem życiowym, jakąś smutna myślą wpadać w te dramatyczne nastroje.
Jak radzić sobie z emocjami po narodzinach dziecka i postporodowymi zaburzeniami nastroju?
Ostatnio czuję się przytłoczony emocjami, z którymi przyszło mi się zmierzyć po narodzinach dziecka. Wydawało mi się, że będę potrafił poradzić sobie z nową rolą i odpowiedzialnością, ale rzeczywistość okazała się znacznie trudniejsza. Czuję się przygnębiony, a moje nastroje zmieniają się jak w kalejdoskopie. Czasem mam wrażenie, że nie jestem w stanie cieszyć się z tego, co powinno przynosić radość. Zdarza mi się odczuwać nieuzasadniony lęk i zmęczenie, które nie mijają nawet po odpoczynku. Zastanawiam się, jak mogę odbudować równowagę emocjonalną i czy są konkretne strategie terapeutyczne, które mogłyby mi pomóc. Czy terapia może skutecznie wspierać w tego typu zaburzeniach nastroju? Jakie są pierwsze kroki, które powinienem podjąć, aby zacząć czuć się lepiej? Chciałbym zrozumieć, jak mogę efektywnie pracować nad swoimi emocjami i jak długo może potrwać proces powrotu do równowagi. Będę wdzięczny za wszelkie wskazówki i porady.
Zarządzanie emocjami w dwubiegunowym zaburzeniu nastroju
Od jakiegoś czasu zmagam się z dwubiegunowym zaburzeniem nastroju i czuję, że moje życie to istny rollercoaster emocjonalny. Gdy jestem w euforii, podejmuję spontaniczne decyzje, które w chwilach depresji wydają się katastrofalne.
Staram się zrozumieć, jak utrzymać równowagę emocjonalną, ale to wydaje się piekielnie trudne. Często czuję się wyczerpana, a zmiany nastroju rzutują na moje relacje z bliskimi.
Co może mi w końcu pomóc?
Unikanie stresu brzmi dobrze, ale życie codzienne nie zawsze na to pozwala. Jak mogę wprowadzić do życia więcej spokoju?
Będę wdzięczna za wszelkie rady
