Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzuję wstyd i lęk przed odsłonięciem się z pomysłem, dobrym planem. Również tam, gdzie mózg blokuje dostęp do ciężkich emocji, nie jestem w stanie być kreatywna.
Mam problem z odsłonięciem swoich pomysłów i inicjatyw. Nie wiem dlaczego, ale czułam do tej pory wielki wstyd z tym związany. Przyszedł mi do głowy pomysł na ciekawy biznes, związany z wydarzeniami. Wymagałby on ode mnie jednak przekonania ludzi, by podjęli ze mną współpracę, a nie mam jeszcze doświadczenia w tym i po prostu sama ta świadomość, że musiałabym odsłonić swoje pomysły, zaprezentować też siebie, aby przekonać ich do siebie, wywołał we mnie duży wstyd, ale w sumie nie wiem dlaczego. Miałam zawsze taki problem, że nie lubiłam nikogo przekonywać, chyba, że czułam się z czymś naprawdę pewnie. Boję się krytyki w tym kontekście, wiem jednak, że to jest nieunikniona część świata zawodowego. Jedna część mnie jest naprawdę pewna siebie, druga nie. Natomiast teraz, gdy piszę właśnie o swoim problemie, ten wstyd ustąpił w jakimś stopniu i dotarło do mnie, że nie ma w sumie powodu do odczuwania tego wstydu. Jak przestać wstydzić się wyrażać swoje pomysły?
Jakie kroki poczynić, by sobie pomóc? Kolejnym problemem jest to, że nieraz przy myśleniu kreatywnym następuje blokada, zauważyłam, że tam gdzie moja głowa jest otwarta, tam ma dostęp do kreatywności, ale też do wielu negatywnych emocji, które się tam kryją. Wiele razy próbowałam je oswajać, jest to jednak trudne i jeszcze mi się nie udało tego przemóc. Wiem, że ta blokada występuje, by mnie chronić przed ich odczuwaniem. Przysłania mi niestety jasność umysłu.
Podobno dobrze jest się wyeksponować na bodziec stresowy, jednak przy wielu próbach, czuję ścisk w gardle, kołatanie serca.
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Eleno
Pamiętaj, że przezwyciężenie wstydu jest procesem stopniowym i wymaga czasu.
Zrozum skąd on się u Ciebie bierze, jakie jest jego zadanie i przed czym ma Ciebie chronić, dzięki przemyśleniu tych wszystkich aspektów znajdziesz punkt nad którym potrzebujesz pracować. Być może jest to doświadczenie z przeszłości , które powoduje u Ciebie wycofanie się oraz zaniechanie jakiegokolwiek działania. Aby zwiększyć pewność siebie skoncentruj się na swoich mocnych stronach i sukcesach, oraz poszukaj wsparcia w rodzinie lub przyjaciołach. Dyskutuj z nimi o Twoim pomyśle , pomoże Ci to oswoić się z faktem ,że ujawniasz swoje pomysły innym osobom. Spojrzenie innych osób pomoże Ci zobaczyć więcej zalet Twojego pomysłu. Pomoże Ci również w pracy nad oswojeniem się z krytyką. Zastanów się co jest dla Ciebie w Twoim pomyśle ważne i dzięki czemu uważasz ,że pomysł jest wyjątkowy. Osoba , która wierzy w powodzenie swojego projektu łatwiej przekona inwestorów.
Pierwszym krokiem aby pokonać to o czym piszesz jest odkrycie jakie emocje powodują taki stan, kiedy uda Ci się to odkryć zrozumiesz Siebie.
Jeśli potrzebujesz pomocy poszukaj wsparcia specjalisty.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog, Coach
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Martyniuk-Białecka
Dzień dobry,
Ja bym najprościej powiedziała: wstydź się i działaj!
Dużo w Twojej wypowiedzi mówi o tym, że chcesz spróbować. Czego najbardziej potrzebujesz, aby zacząć?
Odwaga to tak naprawdę panowanie nad strachem, a nie brak strachu. Jeśli działania są przemyślane to można się odpowiednio przygotować na każdą okoliczność :)
Podejmując wyzwania, odsłaniając się, ryzykując upadek – tak naprawdę się na niego decydujemy. Odwaga nie spowoduje, że unikniemy błędu. Raczej oznacza tyle, że prędzej czy później spotkamy się z porażką i to właśnie świadomie wybieramy.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Anna Martyniuk-Białecka
Katarzyna Ochal
Przykro mi, że doświadcza Pani takich tradości. Mam poczucie, że mowi tu Pani o pewnym konflikcie- swiadomie, poznawczo- że jest Pani pewna siebie, a jakby emocjonalnie pojawiał się wstyd i jakaś blokada z nim związana. Zastanawiam się czy to uczucie wstydu z czymś się Pani kojarzy, z jakimś zdarzeniem, sytuacją z przeszłości. Być może została Pani w jakiś sposób zawstydzona, czy też Pani kreatywność została wystawiona na negatywną ocenę i ta emocja pojawia się w teraźniejszości.
Zachęcam Panią do pracy z psychologiem lub terapeutą nad odkryciem przyczyn opisanej sytuacji, ale też w znalezieniu sposobu jak sobie z tym uczuciem poradzić.
Trzymam za Panią kciuki :)
Zobacz podobne
Czy osoba z lekką niepełnosprawnością intelektualną może zostać kierowcą zawodowym?
Witam czy osoba z lekką niepełnosprawnością intelektualną byłaby w stanie przejść badania na kierowcę zawodowego? Mój brat posiada taką niepełnosprawność i jego marzeniem od dzieciństwa było zostanie kierowcą zawodowym bardzo proszę o odpowiedź
Niedawno skończyłam 20 lat. Zaczęłam pracować, ale przychodzi mi to z wielkim trudem.
Witam, niedawno skończyłam 20 lat. Zaczęłam pracować, ale przychodzi mi to z wielkim trudem. Duzo rzeczy mnie irytuje albo/i denerwuje. Dlaczego?
Czy przeszłe leczenie z powodu stresu wyklucza z kariery w policji lub straży granicznej?
Dzień dobry, w wieku 19 lat z powodu stresu i pracy ( rozpoznanie F41 ) skorzystałem z pomocy specjalisty ( psychiatra, psycholog) i otrzymałem leki które brałem zgodnie z zaleceniami ( paroxinol, alprox) przez około 2,5 miesiąca. Aktualnie mam 30 lat i od tamtego czasu nie korzystałem z pomocy specjalistów, stąd moje pytanie, czy mam szanse dostać się do służby w policji/ straży granicznej, czy moja przeszłość wyklucza mnie z podjęcia służby?
Silna trema i lęk w relacjach z ludźmi – jak przestać się wycofywać i zacząć walczyć o swoje?
Mam pewien problem w relacjach. Bardzo często czuję tremę w kontaktach z ludźmi. I zauważyłem, że to kładzie cień na każdy element mojego życia. Nie mogę swobodnie wyrażać tego co myślę i co czuję. Przez pewne zachowania innych osób w moim życiu często przy próbie powiedzenia mojego zdania lub przy próbie zawalczenia o swoje jak to się mówi, mam lęk na tyle wysoki, że się wycofuję. Próbowałem to przełamać i czasem efekty były, ale po dłuższym czasie jest gorzej niż lepiej. Często mam pustkę w głowie, gdy trzeba zareagować w jakiś sposób (czy to obrona granic, czy rzucenie czegoś śmiesznego itp.). Kiedyś przynajmniej gdy wypiłem alkohol i byłem np. Na imprezie, to potrafiłem być tzw. Duszą towarzystwa, jednak postanowiłem nie pić alkoholu i nauczyć się być takim na trzeźwo. Nic to nie pomogło. Mam wrażenie, że jest gorzej niż było. Mam często tremę w kluczowych aspektach życia.Relacje z kobietami, praca, rodzina. Często, gdy np. Rozmawiam z kobietą staram się jej nie urazić, myśleć i jak powiedzieć, żeby nie czuła się źle, a nagle podchodzi mój kolega, sypie jakimś tekstem, który jest niby obraźliwy, a efekt jest odwrotny - ja stoję niewidzialny, a ona rozmawia z nim i nawet się nie zastanowi, jak ja się czuję. Ja się wtedy wycofuję i mam poczucie odrzucenia. Nie wiem jak sobie radzić z tym, zwłaszcza, że często słyszę z otoczenia, ze trzeba walczyć o swoje. I tu wchodzimy jeszcze na grunt taki, że są osoby, które mają kogoś (żonę, męża) a idą sobie z kimś poflirtować lub coś więcej i to jest powszechnie akceptowane. Nawet jest ukrywane. Jak ktoś chce kogoś zdradzić, to może być spokojny, że nikt nie powie zdradzanej osobie o tym.
Jak radzić sobie z presją w pracy przy zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych i lękowych?
Cierpię na zaburzenie obsesyjno-kompulsywne i lękowe mieszane. Jak sobie poradzić z wewnętrzną presją dotyczącą wykonywania obowiązków służbowych? Chodzi o to, że muszę swoje obowiązki wykonać jak najlepiej, bo boję się krytyki ze strony przełożonych i innych pracowników. Czasami poświęcam czas przeznaczony na przerwę na dalszą pracę, bo boję się, że czegoś nie zdążę zrobić. Nie potrafię wyluzować. Gdy nie zdążę w danym dniu czegoś wykonać, czuje niedosyt i żal do siebie, że mogłem dać z siebie więcej. Męczy mnie to bo czuję się jak nakręcona zabawka.
Ciągła presja wykańcza mnie bardziej niż sama praca.
