Prowadzę psychoterapię dorosłych, młodzieży i dzieci doświadczających trudności emocjonalnych, takich jak lęk, napięcie, smutek, poczucie przytłoczenia czy trudności w radzeniu sobie z codziennymi wyzwaniami. Pomagam również osobom zmagającym się z obniżonym poczuciem własnej wartości i problemami w relacjach.
Dużą uwagę poświęcam wyzwaniom okresu dorastania, w tym presji szkolnej i rówieśniczej, poczuciu osamotnienia, wycofaniu oraz poszukiwaniu własnej drogi. Wspieram także rodziców w lepszym rozumieniu potrzeb dzieci i nastolatków oraz w poszukiwaniu sposobów radzenia sobie z trudnościami wychowawczymi.
Prowadzę terapię rodzinną, pomagając bliskim lepiej rozumieć źródła napięć i konfliktów, trudności w komunikacji oraz nieporozumień międzypokoleniowych. Wspólnie przyglądamy się utrwalonym sposobom reagowania, które mogą utrudniać wzajemne porozumienie. Wspieram również rodziny w wyzwaniach związanych z rozwojem i edukacją dzieci, takich jak trudności w zachowaniu, konflikty dotyczące zasad, problemy w relacjach rówieśniczych czy adaptacja do nowego środowiska.
Jestem pedagożką i psychoterapeutką w trakcie szkolenia II stopnia (zaawansowany) Terapii Systemowej Indywidualnej i Rodzinnej w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej, po ukończeniu I stopnia (podstawowego). Ukończyłam studia magisterskie na kierunku Edukacja Elementarna i Terapia Pedagogiczna na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Swoje kompetencje w obszarze pomocy psychologicznej rozwijałam również w Instytucie Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w Warszawie, gdzie ukończyłam Studium Pomocy Psychologicznej, przygotowujące do pracy z osobami zmagającymi się z uzależnieniem od alkoholu oraz z członkami ich rodzin.
Jestem członkiem nadzwyczajnym Wielkopolskiego Towarzystwa Terapii Systemowej. Swoją pracę poddaję regularnej superwizji, dbając o jej jakość, etyczny wymiar oraz stały rozwój kompetencji zawodowych.
Od wielu lat wspieram rodziny doświadczające trudności wychowawczych. Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. w świetlicy socjoterapeutycznej oraz w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie, gdzie prowadziłam warsztaty dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Przez sześć lat wspierałam osoby uzależnione i współuzależnione na oddziale detoksykacyjnym Zespołu Opieki Zdrowotnej w Poznaniu. Pracując z rodzinami, prowadziłam również warsztaty przygotowujące dzieci i rodziców do rozpoczęcia edukacji przedszkolnej. Wieloletnia praca w charakterze nauczyciela edukacji przedszkolnej przyniosła mi Nagrodę Prezydenta Miasta Poznania za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze. Stale poszerzam swoją wiedzę i rozwijam kompetencje zawodowe, uczestnicząc w szkoleniach oraz wydarzeniach poświęconych rozwojowi i doskonaleniu praktyki terapeutycznej, m.in.:
· Konferencja warsztatowo – szkoleniowa „Relacja terapeutyczna – fundament leczenia i zmiany” z okazji 25 – lecia Oddziału Dziennego Psychiatrycznego Rehabilitacyjnego w Śremie – również w roli prelegentki
· Systemowa Terapia Relacyjna w zaburzeniach odżywiania: praca z anoreksją i bulimią w różnych formach pracy i różnych grupach wiekowych – dr L. Chiara Fellin (EIST), Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej
· Systemowa Interwencja wobec rodzin i rodziców podczas rozwodów – dr J. Sequeira (WTTS)
· Techniki pracy z dziećmi zagrożonymi uzależnieniem od smartfonów, gier i telewizji – UnniQskills
· Wprowadzenie do psychoterapii traumy. Podejście systemowo – integracyjne – M. Kasprowicz (WTTS), Katarzyna Małkowicz (PSSETT, EASE)
· Terapia rodzin – Stephan Trossen, WTTS
· Autyzm (w tym Zespół Aspergera) w pracy nauczyciela – Empa Plus Akademia Wsparcia i Komunikacji
· II Kongres Somatic Experiencing PSSE - Terapia dziecka z doświadczeniem traumy
W pracy koncentruję się na zasobach osób, z którymi pracuję, budując relacje oparte na zrozumieniu, akceptacji i empatii.
W podejściu systemowym nikt nie jest „problemem” sam w sobie. Trudności, z którymi się mierzymy, często nabierają znaczenia w kontekście relacji – rodzinnych, szkolnych i społecznych. Zamiast szukać winnych, przyglądam się wzorcom komunikacji, rolom, jakie przyjmujemy, oraz mechanizmom, które sprawiają, że trudna sytuacja się utrzymuje. Taka perspektywa pomaga lepiej zrozumieć siebie i innych, przynosi ulgę oraz otwiera przestrzeń do zmiany. Wspólnie poszukujemy zasobów, które już są obecne – mocnych stron, wartości i umiejętności, mogących pomóc w przejściu przez trudny czas.
