Odpowiedz jako specjalista
WsteczLęk przed teściami.
Boję się swoich teściów, chociaż nic mi nie zrobili i nie byli niemili . Lęk jest na tyle duży, że nie jestem w stanie, np. wypić kawy u nich w domu.
Kawka
1 rok temu
Jakub Redo
Dzień dobry!
Żeby dokładniej odpowiedzieć na to pytanie, potrzebowałabym poznać więcej szczegółów – np. jakie są Pana relacje z partnerem? Jak wyglądają relacje z własnymi rodzicami?
Strach przed kontaktem z teściami to dość częsty problem, który może wynikać z różnych przyczyn. Być może obawiasz się, że nie sprostasz ich oczekiwaniom, że będą Cię oceniać lub krytykować? Może to wynikać z potrzeby akceptacji lub z negatywnych doświadczeń z przeszłości (np. krytycznych rodziców).
Wiem, że rozpoznanie konkretnej przyczyny może być dla Pana trudne (stąd też wynika pytanie tutaj, na forum). W takiej sytuacji proszę skupić się na myślach, które pojawiają się w Pana głowie przed, w trakcie i po spotkaniu z teściami. Dobrym pomysłem może być ich zapisanie po każdym spotkaniu i późniejsza analiza.
Jednocześnie zachęcam do konsultacji z psychologiem. Specjalista pomoże Panu przyjrzeć się tym lękom, zrozumieć ich źródło i znaleźć skuteczne strategie radzenia sobie z nimi.
Wszystkiego dobrego!
Jakub Redo
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Emilia Jędryka
Szanowny Autorze/Szanowna Autorko,
Dziękuję za podzielenie się swoimi odczuciami. Lęk w relacjach rodzinnych, szczególnie z teściami, może wywoływać trudne emocje, nawet gdy obie strony są życzliwe. Warto zastanowić się, co może leżeć u podstaw tych uczuć i jakie czynniki je wzmacniają. Jeśli czujesz, że lęk ten wpływa na Pana/Pani codzienne życie, jest to sygnał, aby rozważyć konsultację z psychologiem, do czego serdecznie zachęcam. Taka rozmowa może pomóc lepiej zrozumieć źródła tego niepokoju i znaleźć drogę do większego komfortu w relacjach.
Pozdrawiam serdecznie
psycholog
Emilia Jędryka
1 rok temu
Martyna Jarosz
W takich sytuacjach może pomóc zrozumienie, skąd ten lęk się bierze.
Proszę zadać sobie kilka pytań:
1. Czy jest coś, czego obawiam się w relacjach z teściami? Może to być lęk przed oceną, niezrozumieniem lub odrzuceniem.
2. Czy mam jakieś negatywne doświadczenia związane z innymi osobami, które mogą wpływać na moje odczucia wobec teściów?
3. Czy istnieją sytuacje, w których lęk jest większy lub mniejszy? Może to pomóc zidentyfikować konkretne wyzwalacze.
Pozdrawiam serdecznie
Martyna Jarosz
psycholog
1 rok temu
Zobacz podobne
Lęk przed wychodzeniem z domu
Jak radzic sobie z wychodzeniam z domu lęk że coś się stanie jak sama idę ..meczące to jest ..
Czuję ogromny lęk przed krzywdą. Boję się najbliższych, dźwięków, przeszłam przez traumatyczne wydarzenia. Co się dzieje?
Dzień dobry, w ostatnim czasie bardzo mocno nasilił się u mnie lęk, do takiego stopnia, że czasami odnoszę wrażenie, jakby najbliżsi mi ludzie (głównie rodzina) chcieli wyrządzić mi krzywdę. Od razu budzę się w nocy, gdy tylko usłyszę jakiś nawet najcichszy dźwięk. Często śpię z nożem w ręce, aby móc się choć drobinę uspokoić pomimo tego, że raczej nic mi nie grozi. Wszędzie doszukuję się drugiego dna i kompletnie nikomu nie ufam. Mam wrażenie, jakby obudziły się we mnie traumy przez to, że czasem jako mniejsze dziecko byłam ofiarą przemocy fizycznej oraz psychicznej ze strony najbliższych. Nie jestem jeszcze osobą pełnoletnią i zastanawiam się czy byłabym w stanie normalnie funkcjonować w przyszłości przez tak mocno nasilony lęk, z którym żyję każdego dnia i każdej nocy. A może jest to oznaka jakiejś choroby psychicznej? Występuje u mnie również wiele innych, niepokojących objawów, natomiast jest ich zbyt wiele, aby się tutaj rozpisywać.
Nie wiem czego się boję, ale w życiu towarzyszy mi ogromny lęk, szczególnie wśród towarzystwa.
Cześć.
Nie potrafię poradzić sobie z nieuzasadnionym lękiem. Nie potrafię powiedzieć czego się boje. Kilka razy miałem sytuacje, że mojej dziewczynie mama zrobiła obiad. Moja dziewczyna poprosiła mnie, żebym poszedł na górę z nią zjeść, ale niestety strach był tak duży, że nie dałem rady. Chociaż wiedziałem, że wyjdę na dziwaka, jeśli pójdzie sama, wolałem zostać w jej pokoju niż iść i zjeść lub odmówić. To nie jest jedyna sytuacja. Również boje się chodzić u niej do toalety, bo trzeba przejść obok salonu. Tak samo boję się okazywać miłość do niej przy mojej rodzinie lub jej. Nawet w miejscach publicznych. Miałem też problemy z tym, że nie wiedziałem jak się zachować, np. po skończonym posiłku trzeba podziękować i wynieść po sobie, ale nie potrafiłem tego zrobić. Po prostu się bałem. Zrezygnowałem ze studiów, wytrzymałem całe półtora miesiąca przez stres związany z tym, że nie potrafiłem się zaadoptować do towarzystwa. Mógłbym wymieniać mnóstwo innych przykładów takich jak, np. strach przed wysiadaniem z autobusu na moim przystanku, ponieważ nikt inny nie wysiadał lub strach przed zapraszaniem mojej dziewczyny na imprezy rodzinne. Mam wrażenie, że moje życie toczy się, żeby toczyć. Żyje, żeby to życie przeżyć. Nie mam żadnych celów, do niczego nie dążę, nic mnie nie interesuje, nie mam potrzeby wychodzić do restauracji, zwiedzać nowych miejsc, wyjeżdżać gdzieś a nawet jeśli wyjadę to potrafię siedzieć i nic nie robić, dlatego też moja dziewczyna któregoś dnia ze mną po prostu zerwała z powodu mojej nieporadności życiowej i tego, że nic mi się nigdy nie chciało - bardzo żałuję, że tak wyszło i że nie widziałem tego, co teraz wcześniej, ale niestety zostaje mi myśleć o niej i cieszyć się jej szczęściem, że będzie z kimś innym, kto ją uszczęśliwi. Jest jakaś szansa, że na coś choruję? Jakiś lęk społeczny czy to po prostu zwykła nieśmiałość. Z góry dzięki za odpowiedzi, bo nie wiem już co robić…
Lęk przed sytuacjami społecznymi, trudności z pamięcią - co to jest, gdzie szukać pomocy?
Witam, Nie radzę sobie z problemami życia codziennego, bo odczuwam strach przed każdą sytuacją, której mam stawić czoła. Boje się o cokolwiek zapytać, czy wyrazić swoje zdanie lub powiedzieć prawde, bo nie chce sie narażać. Strach przed czyjąś ocena i to że nie chce zawieść innych powoduje, że jedno mówię i się umawiam na coś, a drugie robię. Wielu rzeczy i faktów nie pamiętam, ale nie chce tego pokazać i udaję, że pamiętam, bo się boję, że ktoś pomyśli, że nie poświęcam wystarczająco uwagi sytuacji, która jest ważna. Widzę, że mam problem w głowie, bo kłamię, ale nie potrafię tego zmienić i zobaczyć, że żle robię dla innych. Czy to jest jakieś zaburzenie psychiczne i da sie je wyleczyć lub zaleczyć, gdzie szukać pomocy lub wsparcia?
Lęk i obsesyjne myśli w oczekiwaniu na wyniki badań: jak znaleźć spokój?
Dzień dobry,
mam lęki związane z wizytą u lekarza i czekaniem na wyniki, nawet podczas badań okresowych. Nakręcam się, czytając w internecie — mam czarnowidztwo. Nie radzę sobie z tym stresem. Moje myśli krążą wokół jednego, nawet jak teoretycznie się czymś zajmę, to i tak moje myśli błądzą.
