Odpowiedz jako specjalista
WsteczMój były partner chce do mnie wrócić - nie wiem co robić
Byłam z partnerem trzy lata. Były różne momenty w naszym życiu. Ja byłam osobą, która go wspierała, troszczyła się o niego. On przeważnie był dla mnie niedostępny, rzadko się ze mną spotykał, porównywał mnie do byłej. Chce do mnie wrócić, mówi ze chodzi na terapię i chce naprawić naszą relację. Ja nie jestem pewna czy coś między nami się zmieni. Jestem osobą dda, mój ojciec był alkoholikiem. Nie wiem co mam robić w tej sytuacji. Lubie z nim spędzać czas, ale boję się, że te zachowania się powtórzą.
Ann
1 rok temu
Paweł Cisowski
Dzień dobry
Z tego co można przeczytać jest w Pani dużo wątpliwości co do tego, czy warto dalej wkładać wysiłek w utrzymanie relacji, która nie zaspokaja Pani potrzeb emocjonalnych. Pisze Pani o niedostępności partnera, o tym, że jest Pani porównywana do byłej partnerki. Być może warto zastanowić się i odpowiedzieć sobie szczerze na pytanie na ile Pani partner jest w stanie zaspokoić Pani podstawowe potrzeby emocjonalne związane z zapewnieniem troski, empatii, czy też ochrony. I czy nie jest też tak, że z racji własnych doświadczeń z dzieciństwa podąża Pani za jakimś schematem, który jest Pani znany i przez to wybiera Pani partnerów, którzy są w jakiś sposób niedostępni emocjonalnie i nie potrafią zaspokoić Pani potrzeb w tym zakresie? W razie potrzeby zachęcam do podjęcia konsultacji psychoterapeutycznej.
Pozdrawiam
Paweł Cisowski
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Usunięty Specjalista
Dzień dobry,
Przede wszystkim chciałbym zaznaczyć, że niestety żaden psycholog nie udzieli (a przynajmniej nie powinien) odpowiedzi, co powinna Pani zrobić.
Kluczowym aspektem, któremu warto się przyjrzeć na terapii jest fakt, że jest Pani osobą DDA oraz wychowała się Pani z ojcem, który nadużywał alkoholu. Osoby z syndromem DDA posiadają charakterystyczne schematy. Należało by więc sprecyzować, jakie schematy występują u Pani. Po przeczytaniu Pani wiadomości, mógłbym podejrzewać, że jest Pani na przykład zdolna do maksymalnej lojalności, nawet wobec osób, które na to nie zasługują. Mimo wszystko było by dobrze skonsultować ten aspekt na terapii indywidualnej. Schematy, które posiadają wszyscy ludzie wynoszą się z domu rodzinnego, kreują się na podstawie obserwacji opiekunów oraz ich wychowania. Osoby uzależnione od alkoholu często zaniedbują swoje obowiązki wychowawcze, co tworzy ogromne cierpienie dzieci. Schematy wytworzone w okresie dzieciństwa mają wpływ na całe pozostałe życie. Dlatego aby było Pani łatwiej odpowiedzieć sobie na dręczące Panią pytania, myślę, że w pierwszej kolejności warto by było omówić Pani relację z ojcem na terapii indywidualnej.
Pracuję również z osobami z syndromem DDA, więc serdecznie zapraszam na konsultację indywidualną.
Pozdrawiam
Dawid Haracz
E-mail: kontakt@dawidharacz.com
1 rok temu
Magdalena Wójtowicz
Droga Ann,
W życiu kierujemy się naszymi przekonaniami, które są ukształtowane przez nasze doświadczenia i wybory. Może warto, aby zastanowiła się Pani nad tym, jakie ma oczekiwania od związku, czy ponoszone koszty nie przewyższają zysków? Jak miałoby wyglądać Pani wspólne życie z partnerem (tym, czy też innym)?
Jeśli czuje Pani ciężar swoich trudnych doświadczeń z dzieciństwa, proszę rozważyć pracę z psychoterapeutą.
Życzę dużo siły i dobrych wyborów.
Magdalena Wójtowicz
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry Ann,
proszę zastanowić się nad doraźnymi konsultacjami psychologicznymi, które pomogą rozwiać Pani te wątpliwości. Na takich spotkaniach można wykonać pewien rodzaju test, który jest określeniem tego, jakiego związku Pani oczekuje oraz sprawdzeniem czy aktualny związek faktycznie spełnia Pani oczekiwania.
pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Zobacz podobne
Jak sprawić, by były partner znów mnie pokochał?
Jak sprawić, by były partner znów mnie pokochał?
Zraniłam go bardzo, do tego stopnia, że zrezygnował z bycia ze mną w związku, uważając mnie za toksyczną. Wciąż mamy kontakt, ale nie chce rozmawiać o „nas”.
Co mogę zrobić, żeby do mnie wrócił? Żeby znów mnie pokochał.
Jak sprawić, by były partner znów mnie pokochał?
Jak sprawić, by były partner znów mnie pokochał? Zraniłam go bardzo, do tego stopnia, że zrezygnował z bycia ze mną w związku, uważając mnie za toksyczną. Wciąż mamy kontakt, ale nie chce rozmawiać o „nas”. Spotykamy się co jakiś czas i twierdzi, że miłość może wrócić jeśli zobaczy moją zmianę. Ale co jeśli to nie wystarczy? Co mogę zrobić, żeby do mnie wrócił? Żeby znów mnie pokochał. Jest jakaś szansa, że skoro piszemy, rozmawiamy i czasem się spotykamy, to wrócimy do siebie? Mimo że teraz nie chce o tym rozmawiać.
Rok temu partner skrzywdził mnie emocjonalnie, od tego momentu męczę się z ogromną zazdrością o niego. Mam ogromny lęk przed opuszczeniem.
Rok temu mój partner zdradził mnie emocjonalnie, do tej pory odczuwam lęk, że to znów zrobi, mimo że on naprawdę się stara. Ja ciągle mu o tym przypominam. Nie chcę tego, ale natłok tych myśli jest okropny, nie potrafię zatrzymać tego w sobie i zaraz mu wypominam jego błąd. Popadałam w jakąś paranoję, widzę w każdym zagrożenie. Partnert uczęszcza na terapię i terapeutką jest kobieta w jego wieku( znajoma z oddziału mojej mamy). Nawet o nią jestem zazdrosna. Po każdej sesji jego coś we mnie pęka, zaczynam kłótnie. Zadaje pytania czy mu się podoba. Ostatnio przed sesją się z nim pokłóciłam i on opowiedział to terapeutce... ( ona kazała mu mieć dystans do mnie) czego troszkę nie rozumiem. Czuję się z tym źle, bo zależy mi na nim i doceniam to jak przez ten rok się starał... Ale ja to wszystko ciągle niszczę,... Ale naprawdę nie potrafię zatrzymać tych myśli, tego strachu przed utratą jego.
Dodam, że miałem ciężkie dzieciństwo ( mój ojciec nas zostawił jest alkoholikiem i hazardzistą. Nigdy się mną nie interesował, a wręcz przeciwnie, od dziecka jego rodzina i on znęcał się nad nami psychicznie i fizycznie)
Potem na mojej drodze stanął mój partner, jesteśmy ze sobą 6 lat. I naprawdę bardzo dobrze wspominam te w 6 lat. Tylko ta sytuacja rok temu złamała mnie. Nie chcę być już dłużej taka, chcę do wspierać. Ale ciągle go zawodzę. Czuję, że do niczego się już nie nadaję, że ja już nie jestem tu potrzebna, bo tylko wszystko komplikuję. Proszę o radę, co mam robić w tej sytuacji.
U partnera wydarzyło się ostatnio trochę sytuacji, po których odwrócił się ode mnie, nie zwraca uwagi na moją pracę dla naszej relacji. Czuję się niedoceniona.
Witam. Mam ciężką sytuację, ponieważ jestem z chłopakiem, który w tym roku bardzo mnie skrzywdził. Mianowicie poznał mnie, będąc z kimś innym i nie powiedział mi o tym. Po wielu przykrych sytuacjach i zdecydowaniu się na cokolwiek zerwał z tamtą i zrobił wszystko, żeby być ze mną. Bardzo sie kochamy i postanowiliśmy naprawić naszą relacje. Byliśmy razem u terapeuty. Wszystko zaczęło sie układać. Jednak po dwóch miesiącach coś sie wydarzyło. On nie jest z mojej miejscowości. Rodzice, którzy nie patrzą na jego uczucia i zaangażowanie, robią tak, żeby nie był tu ze mną, bo twierdzą, że sobie sam bez nich nie poradzi. Praca go tutaj zaczęła dobijać i jeszcze wyszło, że prawdopodobnie nie może mieć dzieci. Teraz się ode mnie odciął po tym wszystkim, wyjechał do rodziców i twierdzi, że potrzebuje czasu dla siebie. Okej. Każdy go potrzebuje. Ale myślałam, że skoro tyle przeszliśmy i mieliśmy już wspólne plany to jest zdecydowany na przyszłość ze mną. Ja mam 36 a on 28, ale nie przeszkadzała mi różnica wieku. Poświęciłam dla niego moje zdrowie psychiczne, namowy mojej rodziny, że wszystko nam się ułoży i straciłam nadzieje, że zasługuję na jakiekolwiek szczęście. Jestem zawiedziona jego decyzjami i odcięciem się ode mnie, bo poczułam się niepotrzebna i mało znacząca dla niego w trudnej sytuacji. Ciężko mi myśleć, że będzie dobrze, bo wiadomo, że dwie strony muszą chcieć. Nie rozumiem dlaczego mężczyźni nie doceniają tego dobrego co ich spotyka. A może daje od siebie za dużo i za dużo oczekuje od kogoś
Przeszliśmy z partnerem przez trudny okres, zachowywaliśmy się wobec siebie jak przeciwieństwa. Teraz pracuję nad polepszeniem relacji, ale on chyba boi się i się odsunął?
Witam.
Z moim partnerem byliśmy razem dwa lata. To był burzliwy związek. Mój partner był bardzo mocno zaangażowany emocjonalnie, pewny, budował plany, codziennie mówił do mnie czułe słowa, całował, mówił, że mnie kocha, podkreślał ile znaczę dla niego, itp. Niestety ja byłam odwrotnością, ciągle afery i zakazy, sprawdzanie, brak zaufania, humory, dużo negatywów, ale ostatnie pół roku to on przeszedł w moją motywację a ja w jego. Niestety, jak mi powiedział, on już miał dość a ja zaczęłam się starać za późno. Po tym czasie (równo 2 lata) on mnie zostawił. Ja starałam się utrzymywać z nim kontakt i takim sposobem znów po 2 miesiącach nie bycia razem i nie spotykania się, zaczęliśmy się znów spotykać. Spotykamy się tak już 2,5 miesiąca i stwierdziliśmy, że znów jesteśmy razem, nazywamy siebie parą, chłopak i dziewczyna. Niestety on ciągle miewa różne dni, przez 1,5 miesiąca mówił do mnie kochanie, słońce nie tak często, ale czasami, nawet potrafił powiedzieć, że mnie kocha. Natomiast od 2 tygodni znów zaczął się „odsuwać emocjonalnie” nie mówi kochanie, już prawie wcale, tylko ja mówię kocham cię, on oczywiście odpowiada mi tym samym, ale nie mówi tego pierwszy. Jak pytam czemu, dlaczego odpowiada mi „daj temu czas”, ale nawet sam nie pisze do mnie, tylko ja codziennie zaczynam rozmowę. Podkreślę, że mieszkamy razem. Nie wiem za bardzo, co mam zrobić, żeby wydobyć z niego tę stronę, którą miał przed zerwaniem, żeby pomóc mu wydobyć większe chęci do zbudowania naszego lepszego związku razem. Nie chcę tutaj niczego wymuszać, ale widzę, że on po prostu żyje ze mną, zasypia ze mną przytulając mnie codziennie, ale chyba jakby się boi? Że znów zostanie zraniony i przez to ten „dystans”? Nie wiem jak to rozumieć i jak wrócić do tego, jaki był? Jak mu pomóc znów się tak bardzo zaangażować? Coś mogę zrobić? Bo nie chcę go stracić.
