Odpowiedz jako specjalista
WsteczCo kształtuje orientację seksualną? Homoseksualizm a chrześcijaństwo
Witam serdecznie. Mam pytanie, które od dłuższego czasu mnie bardzo Interesuje. Otóż, od czego zależy czy ktoś jest homoseksualny albo biseksualny? Co kształtuje naszą orientację seksualną? Chciałbym jeszcze spytać, co myślcie o religii a konkretnie o Chrześcijaństwie i jego stosunków do homoseksualności. W zasadzie wszystkie religie potępiają homoseksualizm, czym się absolutnie nie zgadzam. Z góry dziękuję i pozdrawiam serdecznie.
Anonimowo
1 rok temu
Aleksandra Siwek
Orientacja seksualna to złożone zjawisko, które kształtuje się w wyniku wielu czynników – biologicznych, psychologicznych i społecznych. Wpływ mogą mieć geny, hormony działające na rozwijający się mózg w okresie prenatalnym, ale też środowisko wychowawcze i indywidualne doświadczenia. Nie ma jednej, uniwersalnej przyczyny. Przynajmniej nie znamy takiej jednej odpowiadającej na to pytanie w 100% na dzień dzisiejszy. Jeśli chodzi o religię, rzeczywiście wiele tradycyjnych interpretacji chrześcijaństwa odrzuca homoseksualność. Jednak istnieją wspólnoty chrześcijańskie bardziej otwarte i akceptujące osoby LGBTQ+. Warto być może odróżnić duchowość od instytucji religijnej.
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Dorota Mucha
Dzień dobry,
Orientacja seksualna to złożona sprawa, kształtuje się pod wpływem biologii (geny, hormony w ciąży) i w mniejszym stopniu środowiska w dzieciństwie. To nie jest wybór i nie da się jej zmienić.
Co do religii, wiele tradycyjnie interpretuje homoseksualność negatywnie, ale istnieją też inne, bardziej akceptujące podejścia. Ważne jest pamiętać o kontekście historycznym tych tekstów i o tym, jak negatywne traktowanie wpływa na zdrowie psychiczne osób LGBTQ+.
Pozdrawiam serdecznie,
Dorota Mucha - psycholog
1 rok temu
Joanna Lida
Myślę, że niezależnie od genezy orientacji nieheteroseksualnej oraz podejścia grup religijnych, każdy ma prawo do realizowania swojego życia i relacji związkowych według własnych potrzeb (oczywiście zakładając, że nikogo nie krzywdzi). Lepiej by się nam wszystkim żyło, gdybyśmy byli wobec siebie życzliwi i akceptujący, ale niestety różnie z tym bywa, wielu rzeczy nie jesteśmy w stanie zmienić w skali świata, ale możemy mieć wpływ na nasz mały mikro-świat, np możemy otaczać się ludźmi przyjaznymi, którzy nas rozumieją i są nam przychylni, przy których czujemy się dobrze. Takich ludzi Panu życzę.
1 rok temu
Zobacz podobne
Noszę damską bieliznę i pończochy, czuję się kobietą – czy to jest złe?
Czy to że noszę damską bielizne i pończochy i czuje się kobietą jest zle
Zastanawiam się czy jestem aseksualna. Dziwnie się czuję z taką myślą, ale nie mam szczególnych przeżyć.
Zastanawiam się czy mogę być aseksualna.
Miałam jedno doświadczenie seksualne, było to dla mnie czysto eksperymentalne, bez uczuć i stwierdziłam, że zupełnie bez sensu, nie czułam z tego żadnej przyjemności, pożądania, to było takie mechaniczne.
Miewam fantazje, czasami sama sobie sprawiam przyjemność, bardziej z nudów niż z potrzeby. Jestem pewna, że jakbym postanowiła nigdy nic takiego nie robić to nie brakowałoby mi tego.
Wiem, że seks jest ważny dla par, i że jest naturalną potrzebą, ale tak naprawdę nie potrafię tego zrozumieć.
Ważną kwestią jest, że mam 27 lat, a nigdy nie byłam w związku i tak naprawdę nie mam okazji do seksu. Nie wiem jakie odczucia miałabym w związku, ale zastanawia mnie czy ten brak zrozumienia i kompletny brak potrzeb jako singielka może świadczyć o aseksualności? (Co do braku zrozumienia podejrzewam u siebie ASD, zakładam że taka diagnoza mogłaby to też wyjaśnić) To tego czuję się jak dziecko i wręcz czuję się dziwnie z myślą, że ludzie młodsi ode mnie uprawiają seks, bo to jest coś dla dorosłych.
jestem-facetem-ktory-chce-zostac-kobieta
Jestem facetem, który chce zostać kobieta
Czy orientacja seksualna może zmieniać się w czasie?
Czy orientacja seksualna jest stała w ciągu życia, czy może zmieniać się w czasie?
Eksperymentowanie z kobiecymi ubraniami i makijażem - transpłciowość, transwestytyzm czy kink?
Dzień dobry, Od kiedy pamiętam podobały mi się kobiece ubrania, makijaż i rzeczy "stereotypowo" kobiece, czesto uciekam tez w fantazje co by bylo gdybym urodzil sie kobieta. Z obawy przed reakcją, nigdy o tym z nikim nie rozmawiałem. Czasami eksperymentuję z makijażem i ubraniami pod nieobecność partnerki. Nieśmiało zaznaczę, że często w obszarze seksualnym. Ostatnio wymyka mi się to spod kontroli. Gdy nie ma partnerki, to eksperymentuję z wyglądem i czasami wychodze z psem na dwor z odrobina makijazu, czy w ubraniach partnerki (np. stanik pod ubraniem). Chociaz w trakcie dobrze sie czuje i podoba mi sie to, to pozniej przychodza wyrzuty sumienia, ze chowam te czesc siebie przed partnerka, ale tez lęk co jesli to sie wyda i chorobliwie upewniam sie, czy na pewno nic nie zauwazy. Nie wiem jak zweryfikować swoje wątpliwości - czy jestem transpłciowy/a? Czy jestem transwestytą? Czy to kink? Czy po prostu podobają mi się rzeczy, które nie są męskie według kanonu społecznego i to nie powód do zmartwień?
