Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Trudno jest patrzeć na siebie z życzliwością, gdy głos wewnątrz Pana głowy nieustannie powtarza, że jest Pan „nikim”. Warto jednak zauważyć, że ten bolesny obraz jest wynikiem Pana lęku i stanów depresyjnych, a nie faktycznym odbiciem Pana wartości. Fakt, że od 4 lat utrzymuje Pan stałą pracę i konsekwentnie realizuje kosztowne leczenie ortodontyczne, świadczy o Pana ogromnej determinacji i odpowiedzialności – wielu ludzi w Pana wieku nie posiada takiej dyscypliny finansowej ani wytrwałości.
Rezygnacja z prawa jazdy ze względu na paraliżujący strach nie jest dowodem na bycie „skończonym mężczyzną”, lecz sygnałem, że zmagał się Pan z silnym lękiem, który wymaga wsparcia, a nie potępienia. Męskość nie zależy od kawałka plastiku w portfelu ani od liczby partnerek, lecz od tego, jak traktuje Pan siebie i innych. To, co Pan nazywa „wymówkami” (leczenie zębów, operacja nosa), to w rzeczywistości konkretne kroki w stronę poprawy jakości życia i zdrowia – to jest działanie, a nie stanie w miejscu.
Czytanie w sieci opinii o „przegrywach” tylko karmi Pana lęk i potwierdza najczarniejsze scenariusze, które wcale nie muszą się spełnić. Ma Pan 23 lata i całe dorosłe życie przed sobą, by zmienić pracę czy wyprowadzić się od rodziców, ale najpierw musi Pan odzyskać siły psychiczne. Przy tak silnym poczuciu wstydu i ucisku emocjonalnym, najważniejszym krokiem nie jest kolejna próba egzaminu, lecz wizyta u psychoterapeuty. Specjalista pomoże Panu wyciszyć tego wewnętrznego krytyka, który odbiera Panu prawo do radości i dumy z tego, co już Pan osiągnął. Proszę nie zostawać z tym bólem samemu – zasługuje Pan na pomoc i na to, by przestać czuć się „wybrakowanym”.
Powodzenia
Bożena Nagórska
















