Dzień dobry,
Określenie, że ktoś ma „mózg dziecka”, nie jest pojęciem naukowym – to raczej potoczny, często emocjonalny komentarz. Może odnosić się do zachowań takich jak impulsywność, spontaniczność, trudność w planowaniu czy reagowanie emocjonalne – czyli do sfer, które rozwijają się najdłużej. Warto wiedzieć, że ludzki mózg, szczególnie jego część odpowiedzialna za kontrolę i planowanie (kora przedczołowa), dojrzewa aż do około 25. roku życia.
Jeśli ktoś mówi Ci, że masz „mózg dziecka”, warto się zastanowić, w jakich sytuacjach to padało – czy było to podczas kłótni, żartu, czy po jakimś zachowaniu, które komuś wydało się niedojrzałe. Takie słowa mówią często więcej o emocjach i oczekiwaniach osoby, która je wypowiada, niż o Twoim faktycznym funkcjonowaniu.
Z drugiej strony, jeśli sam zauważasz, że często działasz impulsywnie, trudno Ci się skoncentrować albo planować, warto potraktować to jako obszar do pogłębienia – np. podczas rozmowy z psychologiem. To nie oznacza „problemu z mózgiem”, lecz może być okazją, by lepiej zrozumieć, jak reagujesz, i nauczyć się skuteczniejszych sposobów działania.
Pozdrawiam serdecznie,
Paweł Zamojć
Psycholog