Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Czy mam umysł dziecka czy dorosłego? Prośba o opinię

Witam, potrzebuje opinie, jak stary mam mózg, Dodam, że byłem niedawno w Koszalinie i Mielnie i wszyscy mi na Pan mówili, a jest osoba, która opowiada, że mam mózg dziecka.

Iga Borkowska

Iga Borkowska

Dzień dobry,
Istnieje oczywiście możliwość sprawdzenia poziomu funkcjonowania mózgu, należy w tym celu umówić się na diagnozę neuropsychologiczną, która pokaże, jak radzimy sobie m.in. z zapamiętywaniem, koncentracją uwagi, regulacją emocji, itd.

Pozdrawiam serdecznie, 

Iga Borkowska,  www.maturitas.pl
 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Klaudia Dynur

Klaudia Dynur

Dzień dobry, Panie Marku,

 

to, co psychologia jest w stanie określić, to tzw. wiek umysłowy, czyli czy dana osoba rozwija się typowo dla swojej grupy wiekowej. Rozwój może być odpowiedni, opóźniony lub przyspieszony, jednak nie można tu mówić o "starym mózgu". Zastosowanie mają tu na przykład testy inteligencji i często to na ich przykładzie określa się tę zależność.

 

Aby uzyskać miarodajny wynik, należałoby odbyć badanie takim testem u odpowiedniego psychologa.

 

Pozdrawiam serdecznie 

Klaudia Dynur 

Psycholog

Paweł Zamojć

Paweł Zamojć

Dzień dobry,

 

Określenie, że ktoś ma „mózg dziecka”, nie jest pojęciem naukowym – to raczej potoczny, często emocjonalny komentarz. Może odnosić się do zachowań takich jak impulsywność, spontaniczność, trudność w planowaniu czy reagowanie emocjonalne – czyli do sfer, które rozwijają się najdłużej. Warto wiedzieć, że ludzki mózg, szczególnie jego część odpowiedzialna za kontrolę i planowanie (kora przedczołowa), dojrzewa aż do około 25. roku życia. 

 

Jeśli ktoś mówi Ci, że masz „mózg dziecka”, warto się zastanowić, w jakich sytuacjach to padało – czy było to podczas kłótni, żartu, czy po jakimś zachowaniu, które komuś wydało się niedojrzałe. Takie słowa mówią często więcej o emocjach i oczekiwaniach osoby, która je wypowiada, niż o Twoim faktycznym funkcjonowaniu.

 

Z drugiej strony, jeśli sam zauważasz, że często działasz impulsywnie, trudno Ci się skoncentrować albo planować, warto potraktować to jako obszar do pogłębienia – np. podczas rozmowy z psychologiem. To nie oznacza „problemu z mózgiem”, lecz może być okazją, by lepiej zrozumieć, jak reagujesz, i nauczyć się skuteczniejszych sposobów działania.

 

Pozdrawiam serdecznie,
Paweł Zamojć
Psycholog

Daria Składanowska

Daria Składanowska

Dzień dobry,

określenia typu „mózg dziecka” są zazwyczaj subiektywnymi opiniami innych ludzi i nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu funkcjonowania Pana mózgu czy wieku biologicznego.

Natomiast jeśli chciałby Pan dokładniej zbadać swoje funkcje poznawcze, istnieją profesjonalne testy neuropsychologiczne, które mogą obiektywnie ocenić pamięć, uwagę, myślenie czy szybkość przetwarzania informacji,emocje, koncentrację. Proszę zgłosić się do neuropsychologa.

Pozdrawiam.
Składanowska Daria

Psycholog, Doradca kariery

inteligencja

Darmowy test samooceny inteligencji emocjonalnej

Zobacz podobne

Jak znaleźć dobrego specjalistę, który pomoże na problemy związanymi z przeszłością?
Szukam specjalisty zajmującego się osobami dorosłymi z problemami związanymi z przeszłości, która ciągnie się kilkadziesiąt lat i uniemożliwia ułożenie sobie życia osobistego, dobrych relacji z bliskimi, zaczyna wpływać na zdrowie psychiczne. Nie wiem jak określić zakres tematyczny dla specjalisty?
Jak poradzić sobie z hejtem i oczernianiem na temat nieprawdziwej orientacji seksualnej w małym mieście?

Witam, jestem Patryk. Mieszkam w małym mieście. Zostałem ofiarą hejtu/oczerniania przez bliskich sąsiadów iż jestem gejem. Trwa to już koło 2 lat. Ponoć jak kiedyś siedziałem na ławce (z bratem ciotecznym) ktoś nam zrobił zdjęcie. Że niby jesteśmy parą gejów. Jestem hetero, brat też. Plotka bardzo szybko się rozniosła i często słyszę na ulicy, o idzie ten gej/pedał. Plotka urosła do tego, że niby się całowaliśmy na tej ławce i trzymaliśmy się za ręce. Jak mam reagować na tego typu zaczepki? Często pod oknem mam wyzwiska lub głośne śmiechy. Ogólnie jestem optymistą. Ale nie wiem co mam robić dalej. Praktycznie na każdym kroku już wiedzą o tej plotce i słyszę gadanie. Jakieś wskazówki co mogę zrobić, bo jestem w kropce. Nie pójdę z tym do psychologa, bo mi wstyd nawet o tym mówić.

Jestem dorosłym mężczyzną, lubię udawać ciążę. Co o tym myśli Specjalista_ka?
Jestem dorosłym mężczyzną, od kilku lat interesuję się udawaniem ciąży, byłem z tym już u kilku psychologów, powiedzieli mi, że to zupełnie normalne to, co robię i że nie mam się czym przejmować, a chciałbym poznać państwa opinie na ten temat.
Anoreksja - czy decyzja o podjęciu leczenia jest dobra?
Wychodzę z anoreksji. Jestem na etapie szybkiego przybierania na wadze. Coraz częściej pojawiają się silne napady lęku, uczucie wyobcowania, uczucie zagrożenia, coś w stylu"odrealnienia", co powoduje jeszcze większy lęk. Podjęłam decyzję, że faktycznie chcę wyjść z anoreksji, a ta decyzja spowodowała pogorszenie stanu psychicznego. Ciężko chwilami się w tym odnaleźć. Jakby mózg nie współpracował z emocjami, ciałem, które jest coraz cięższe. Ciężej się chodzi, schyla... Dużo sprzeczności. Czy to normalne? Czy decyzją z przybieraniem na wadze była błędną decyzją na ten moment?
Robienie człowieka telepatycznym przy pomocy technologi - czy to możliwe?
Witam, Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu nie wiem jakim cudem zrobiono ze mnie osobę telepatyczną. Nigdy nie miałem takich objawów jako osoba chora psychicznie. Ludzie, z którymi rozmawiam w ten sposób są mi znani i to są na prawdę treściwe rozmowy a nie jakieś głosy w głowie. Normalnie wyrażają emocje i ze mną rozmawiają. Czy ktoś przeżył coś podobnego? pozdrawiam
aspołeczność

Aspołeczność – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Aspołeczność objawia się trudnościami w nawiązywaniu kontaktów, unikaniem interakcji społecznych, brakiem empatii czy lekceważeniem norm. Zrozumienie jej przyczyn pomaga znaleźć odpowiednie wsparcie i poprawić jakość życia.