Wstecz

Czy można całkowicie wyleczyć się z choroby dwubiegunowej?

AK

Czy można całkowicie wyleczyć się z choroby dwubiegunowej?

Dzień dobry,

wszystko zależy od dynamiki choroby u danej osoby ale według mojej wiedzy można przez wiele lat być w remisji dzięki psychoterapii i dobrze dobranej farmakoterapii.

Serdecznie pozdrawiam,

Iwona Lassota

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

AK,

Według aktualnego stanu wiedzy ChAD jest nieuleczalny, ale dobrze dobrana farmakoterapia w połączeniu z psychoterapią pozwalają na rozwijanie umiejętności zarządzania objawami a tym samym do okresów remisji, nawet kilkuletniej. Jak już wspominano dużo zależy od dynamiki objawów u danej osoby oraz jej indywidualnej sytuacji.

Zdjęcie Usunięty Specjalista_tka

Usunięty Specjalista_tka

Choroba dwubiegunowa jest chorobą psychiczną, która charakteryzuje się zmianami nastroju między depresją a manią. Nie ma jednej przyczyny tej choroby, ale mogą na nią wpływać czynniki genetyczne, hormonalne, środowiskowe i stresujące. Choroba dwubiegunowa nie jest uleczalna, ale można ją leczyć i kontrolować objawy. Leczenie polega na stosowaniu leków stabilizujących nastrój, leków przeciwpsychotycznych i leków przeciwdepresyjnych. Leki te pomagają zrównoważyć poziom neuroprzekaźników w mózgu i zapobiegać skrajnym wahaniom nastroju. Oprócz leczenia farmakologicznego, ważna jest również psychoterapia i psychoedukacja. Psychoterapia pomaga pacjentowi zrozumieć swoją chorobę, radzić sobie z emocjami i poprawiać jakość życia. Psychoedukacja polega na edukowaniu pacjenta i jego rodziny o chorobie dwubiegunowej, jej objawach, leczeniu i sposobach zapobiegania nawrotom. Choroba dwubiegunowa jest chorobą przewlekłą, która wymaga stałego monitorowania i dostosowywania leczenia. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani zmieniać ich dawki bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to prowadzić do pogorszenia stanu lub wystąpienia powikłań. Aby utrzymać stabilność nastroju i zapobiec nawrotom, ważne jest również prowadzenie zdrowego trybu życia, unikanie alkoholu i narkotyków, dbanie o sen i higienę oraz korzystanie z wsparcia bliskich i grup wsparcia. 

 

Choroba dwubiegunowa to trwała choroba psychiczna, która charakteryzuje się naprzemiennymi epizodami manii (wzmożonej aktywności, pobudzenia, impulsywności) i depresji (obniżonego nastroju, braku energii). Obecnie nie istnieje całkowite wyleczenie tej choroby, ale można pracować nad jej objawami i prowadzić normalne, pełne życie. Leczenie choroby dwubiegunowej jest zazwyczaj wieloaspektowe i obejmuje terapie farmakologiczne i psychoterapię. Psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna, może pomóc osobom z chorobą dwubiegunową w radzeniu sobie z objawami, identyfikowaniu wyzwań związanych z chorobą i rozwijaniu zdrowych strategii radzenia sobie. Choroba dwubiegunowa jest stanem przewlekłym, ale wielu pacjentów jest w stanie osiągnąć stabilność i prowadzić pełne życie dzięki odpowiedniemu leczeniu i wsparciu. Jednak ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia psychicznego pod nadzorem lekarza psychiatry, aby dostosowywać leczenie w miarę potrzeby.

Dzień dobry, 

 

choroba afektywna dwubiegunowa jest chorobą nieuleczalną, jednak dzięki połączeniu psychoterapii i farmakoterapii możliwe jest osiągnięcie nawet kilkuletniej remisji. Dobierając odpowiednie oddziaływania terapeutyczne,  istnieje możliwość znacznego podniesienia komfortu życia i dobrostanu pacjenta.

Pozdrawiam,

Monika Wróbel-Rojek

Psycholog, psychoterapeutka CBT 

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Zobacz podobne

Czuję się przegrywem i nikim jako mężczyzna – wstyd, brak prawa jazdy, niska pensja, mieszkanie z rodzicami
jak żyć ze świadomością że jestem nikim i przegrywem? jestem nikim jako mężczyzna od dłuższego czasu tak naprawdę nic nie sprawia mi radości wszystko zaczęło się od tego że poddałem prawo jazdy po 8 nieudanych razach 4 lata temu przy każdej jeździe nawet na próbach czułem strach nie chciałem jeździć przerażało mnie to aż w końcu poddałem i tak naprawdę wtedy zrozumiałem że jako mężczyzna jestem tak naprawdę skończony Na początku się tym nie przejmowałem ale później zdałem sobie sprawę że dla kobiet jest to duży red flag że nie masz auta prawa jazdy I to tylko się skumulowało gdy zrozumiałem też że w innych kwestiach jestem przegrywem Bo pracuje w tej samej pracy od 4 lat za najniższą krajową mieszkam z rodzicami i tak naprawdę nic nie osiągnąłem w życiu i widzę te wszystkie dziewczyny studiujące lepsze ode mnie. rok temu zacząłem leczenie zębów u ortodonty bo miałem w miarę krzywe zęby i po tym stwierdziłem ok to robię te zęby skupiam się na nich mam odłożone pieniądze na protetyka itp więc powinno mi starczyć po tym chciałem zrobić operację przegrody nosowej bo mam ciągły katar i zatkany nos często to dawało mi poczucie że coś robię nie chciałem tych 2 rzeczy mieszać naraz bo koszta i czas. Ale po czasie zrozumiałem że jestem po prostu przegrywem że to tylko wszystko wymówki. Szczególnie przy kobietach chociaż przy moich kolegach też czuję ogromny wstyd sobą że nie mam prawa jazdy że mieszkam z rodzicami że nic nie osiągnąłem mam już 23 lata i wiem że jestem nikim. Mówiłem że zrobię te zęby nos i po tym zacznę coś innego ale czasami czuje że to wymówki i czuje wtedy jeszcze bardziej wstyd i smutek że tak naprawdę nic nie osiągnąłem że jestem nikim. Nie wiem już co robić czuję się przytłoczony wszystkim nawet nie czuję się jak mężczyzna tylko jak jakiś chłopiec który nic nie osiągnął. Te prawo jazdy też ciągle czuje ogormny wstyd że do tej pory boję się przełamać i spróbować ponownie. Do tego czytam czesto na internecie różne posty odnoście jak są niektórzy starsi mężczyźni co mają po 30 lat dalej są prawiczkami czy mieszkają z rodzicami są samotni itp i widzę jak kobiety tego nie tolerują jak dla nich to jest przegryw i zdaję sobie sprawę że ja też taki będę mam już 23 lata i nic nie osiągnąłem ja też nie mogę jeździć mieszkać z rodzicami nie mam nic do zaoferowania dla kobiety ciągle mój wstyd skacze pomiędzy pracą za najniższą krajową mieszkaniem z rodzicami czy brakiem prawa jazdy i bycie prawiczkiem. Nie daje już rady psychicznie
3 odpowiedzi
Pomoc w znalezieniu spokojnego miejsca i wsparcie psychiczne w trudnej sytuacji rodzinnej

Chodzi o to, że wszędzie mi jest źle. U ojca sąsiedzi hałasowali, u matki też i od lat mi wmawiają że jestem osobą niepełnosprawną, a to jest nie prawda. Wszyscy bo to jest jestem wykończony tym hałasem w domu ojciec mój przed policją powiedział i nawet mi kiedyś że on jest moim opiekunem niepełnosprawnego dziecka, jak on tak mógł powiedzieć policji? Moja mama dodatkowo kłamie że nie ma cichych ośrodków, a przecież są i chciałbym pójść też do wolontariatu bawić się i pomagać dzieciom. Wujek krzyczy na mnie i na mamę, bo on taki jest po prostu głośny i wiem, że od lekarza psychiatry należy mieć dokument. Chciałbym po prostu żeby ktoś uświadomił moją matkę, że istnieją ośrodki gdzie jest cisza i spokój. Po prostu jak ośrodek w czymś tam kryzysowej czy jakoś tak i są takie ośrodki, a ona po prostu kłamie i gada głupoty do mnie. Próbowałem się skontaktować na czacie z numerem zaufania czy jakoś tak, ale tam non stop jest oczekiwanie w kolejce czy to na czacie czy w słuchawce telefonicznej. Potrzebna tutaj jest lekarz psychiatra. Byłem u psychiatry, u doktor Robert Sowa chyba tak ale ja tam mu nie powiedziałem o tej prawdzie, nie wiem dlaczego. Ktoś, jakaś osoba, potrzebuje po prostu z lekarzem psychiatrą kontakt prywatny i wtedy podam mu numer telefonu do mojej matki bo tu chyba nie mogę podawać żeby on po prostu wiedział i po prostu dał mi taki dokument i uświadomił moją matkę że oni są po prostu w zwykłym błędzie

2 odpowiedzi
Samotność i ucieczka w wyobraźnię jako formy radzenia sobie ze stresem
Nie szukam pomocy bo wiem że jej nie znajdę, nie przychodzę tutaj także robić z siebie ofiary, lecz jestem tak bardzo samotna, mam tylko dwójkę niestabilnych rodziców i kota. To może być jednym z głównych powodów dla których uciekłam w swój świat i w swoją głowę, leżę godzinami w łóżku, codziennie rano i codziennie wieczorem, wyobrażając sobie świat w którym żyje mi się lepiej, mogłabym napisać o tym na forum dla osób z nałogiem bo robięnie tego od 6 roku życia to poważny temat. Chciałabym tylko mieć z kim porozmawiać chociaż przez 15minut mieć towarzyszą w swoim życiu, porozmawiać chociażby o pogodzie.
7 odpowiedzi
Problem z partnerką z depresją poporodową i przemocą w związku - jak sobie poradzić?

Dzień dobry. Piszę tutaj, ponieważ mam bardzo duży problem z kobietą, która ma problemy psychiczne. Jej problem polega na tym, że ma problemy z adaptacją otoczenia, depresję poporodową+ odebranie jej córki przez Mops. 

Jej były partner bił ją przez 6 lat prawie i w dodatku wynosił z domu rzeczy, które później sprzedawał.. Kobietą powinna brać tabletki, które jej przepisał psychiatra (ZOLTRAL), o ile dobrze pamiętam tak nazywają się te tabletki.. 

Jesteśmy razem w związku już z 3 miesiące i miałem nadzieję, że udźwignę ten ciężar, ale niestety nie dam rady, próbuje wszystkiego, ale z jej strony jest jakaś ściana. 

Po kłótniach każe mi się wyprowadzać, wyrzuca mnie albo ja sam wychodzę, bo nie daje sobie rady. 

Tylko niestety albo biega za mną po mieście, albo nachodzi moich znajomych i moją rodzinę w poszukiwaniu mnie. 

Wczoraj kolejna niefajna sytuacja. Po północy przyszła na plac do moich rodziców i stała pod drzwiami i podsłuchiwała przez drzwi czy mnie tam nie. Mam dość chciałbym się uwolnić od niej.. proszę pomóżcie mi

2 odpowiedzi
Czy potrzebuję psychoterapii?
Czy potrzebuję psychoterapii? Od jakiegoś czasu mam obniżony nastrój, jestem smutny, nic mi się nie chce i mam problemy z pamięcią. Często się zamartwiam. Mam poczucie, że nic mi się nie uda.
2 odpowiedzi
Od 3 lat zle samopoczucie, zaburzenia nastroju, lek i bezsennosc oraz nasilone mysli o samookaleczeniu
Nazywam się Anita, mam 39 lat, zOd 3 lat zmagam się ze złym samopoczuciem, zaburzeniami nastroju, lękiem i bezsennością. Ostatnio mam nasilone myśli o samookaleczeniu. >
5 odpowiedzi

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: Przyjaciel trzyma za ręce wirującą osobę i spowalnia taniec

Mania – przyczyny, objawy i leczenie

Mania to złożone zaburzenie psychiczne znacząco wpływające na życie chorego. Artykuł przybliża objawy, przyczyny i metody leczenia tego schorzenia, pomagając zrozumieć problem i skutecznie sobie z nim radzić.