Dzień dobry,
opisuje Pani bardzo burzliwy czas, wiele emocji, decyzji i zmian w krótkim okresie. Z jednej strony kończy się ważny, kilkuletni związek, z drugiej pojawia się nowa relacja, która z początku dawała nadzieję i poczucie bliskości, a potem zaczęła przynosić niepewność i rozczarowanie. To zupełnie zrozumiałe, że czuje się Pani pogubiona i zraniona.
Widać, że Pani partner również jest w procesie porządkowania swojego życia. Jego decyzja o rozpoczęciu terapii to krok w dobrą stronę – może mu pomóc zrozumieć przeszłość i emocje, które wciąż nim kierują. Dla Pani jednak kluczowe jest teraz, by skupić się na tym, co Pani czuje i czego naprawdę potrzebuje. Warto zastanowić się, czy w tej relacji czuje się Pani bezpiecznie, czy może ciągle towarzyszy Pani lęk przed zranieniem.
Zaufanie można odbudować, ale tylko wtedy, gdy obie strony są gotowe na szczerość, konsekwencję i wspólne zaangażowanie. Jeśli widzi Pani, że partner faktycznie się zmienia, że jego słowa idą w parze z działaniem – można dać temu szansę. Ale jeśli w środku czuje Pani, że wciąż więcej w tym bólu niż spokoju, to może być znak, że potrzebuje Pani oddechu i czasu dla siebie.
To bardzo dojrzałe, że zadaje sobie Pani te pytania i nie podejmuje decyzji pochopnie. Czasem właśnie zatrzymanie się i przyjrzenie temu, co czujemy, jest najważniejszym krokiem do odzyskania równowagi.
Z życzliwością
Paweł Zamojć