Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy psychoterapeuta może zachęcać do podejmowania decyzji niechcianych przez pacjenta?
Witam serdecznie,
Czy psychoterapeuta ma prawo zachęcać pacjenta do podejmowania zachowań, których pacjent nie chce, mimo że terapeuta uważa, że dzięki temu pacjent będzie szczęśliwy?
Jestem osobą, która jest inna niż większość ludzi i ma inne potrzeby. Jednak terapeuci zachęcają mnie do robienia rzeczy niezgodnych z moimi potrzebami i zainteresowaniami, twierdząc że jest mi to potrzebne i bede dzieki temu szcześliwa. Ja uważam inaczej. Jak zatem ocenić ich zachowanie - z jednej strony to eksperci, z drugiej strony to przecież ja decyduję o tym, co daje mi szczęście i spełnienie w życiu.
ZZZ
2 lata temu
Anna Martyniuk-Białecka
Tak sobie myślę, że osobiście nie widzę nic złego w samym zachęcaniu. Brakuje mi trochę informacji o tym, o co dokładnie chodzi. Są pewne zaburzenia w których pacjent nie ma pełnego wglądu. Mogą też być takie metody czy interwencje, niezbyt trafione lub nieodpowiednie dla ZZZ. Trudno mi sobie wyobrazić też o jakie inne potrzeby może chodzić. Wydaje się że ludzie mają bardzo zbliżone potrzeby (fizjologiczne, bezpieczeństwa, przynależności, szacunku, uznania, samorealizacji), a bardziej sposoby ich realizacji mogą się nieco różnić.
To trochę takie pogłębienie tematu, myślę, że nie wyczerpuję odpowiedzi.
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Grochowicz
W psychoterapii kluczowym elementem jest współpraca i partnerstwo między terapeutą a klientem. Ważne jest, aby terapeuta szanował autonomię klienta i brał pod uwagę indywidualne potrzeby i cele. Terapeuta może zaproponować różne podejścia lub techniki, ale ostateczna decyzja powinna zawsze należeć do klienta.
Jeśli odczuwasz, że terapeuta zachęca cię do działań, które są sprzeczne z twoimi potrzebami i zainteresowaniami, ważne jest, abyś to wyraziła. Komunikacja z terapeutą w tej sprawie może pomóc zrozumieć, dlaczego proponuje konkretne podejścia i czy istnieje alternatywa, która lepiej odpowiada twoim potrzebom.
2 lata temu
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
z Pani wypowiedzi wynika, że nie jest Pani zadowolona ze współpracy z dotychczasowymi terapeutami. Terapeuta tak jak każdy specjalista w zakresie zdrowia może edukować i zachęcać do zachowań, które to zdrowie będę wspomagać (tak jak lekarz zachęca do rzucania palenia, tak terapeuta może przedstawić np. negatywne strony jakiejś relacji). Jednak zawsze to pacjent decyduje czy, jak, kiedy, w jakim stopniu podejmie te zachowania lub też nie. Ważne jest, że Pani wie co jest dla niej możliwe, realne i korzystne. Mimo dotychczasowych doświadczeń sugerowałabym poszukanie specjalisty, z którym kontakt będzie dla Pani pomocny.
pozdrawiam
2 lata temu
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Zachęcam do poruszenia tego tematu z psychoterapeutą, to ważna część procesu. Istotne jest przeżycie emocji, które Pani towarzyszą w tej sytuacji. Być może przypomina się coś Pani z przeszłości i to uruchamia uczucia, pojawiają się wątpliwości.
W zachęcaniu nie ma nic złego. To Pani decyduje, czy podejmie działanie.
Katarzyna Waszak
2 lata temu
Zobacz podobne
Jak przekonać się do wizyty u psychologa/psychoterapeuty_ki?
W jaki sposób przekonać się do wizyty u psychologa bądź psychoterapeuty?
Czuje , że problemy życia codziennego mnie przytłaczają
Jak wspierać córkę z zaburzeniami dysocjacyjnymi? Ataki, terapia i brak kontaktu
Moja córka ma stwierdzone zaburzenia dysocjacyjne. Ma 14 lat. Ataki są nie wiadomo kiedy. Dzisiaj np. nie mogłam córki dobudzić, a po chwili miała hiperwentylacje, a potem odleciała. Bez kontaktu. Jest w psychoterapii, ale bardzo ciężko znaleźć nam pomóc osoby, która z takimi atakami miała.do czynienia. Córka nie pamięta niczego i nie wie, kiedy taki atak nastąpi. Proszę o pomoc, co możemy zrobić jeszcze, by mogła prowadzić normalne życie.
Stresuję się podczas spotkań u psychologa, psychiatry. Teraz mam iść na psychoterapię i boję się, że będzie tak samo...
Mam tak że jak mam iść do psycholożki to się boję, stresuję i najchętniej bym nie szła, a podczas wizyty chcę żeby jak najszybciej dobiegła końca. I mam tak też z psychiatrką. Jest tak przez moją fobię społeczną. I teraz obawiam się że będzie tak też z psychoterapeutką z którą zacznę się spotykać od marca, martwię się że przez to nie zdołam zbudować z nią relacji terapeutycznej... Czy moje lęki są uzasadnione?
Jak radzić sobie z docinkami rodziny i znajomych jako samotny mężczyzna po trzydziestce?
Ludzie mi dokuczają. Znajomym i rodzinie nie podoba się mój "stan matrymonialny", jestem samotnym mężczyzną po trzydziestce. Wszyscy mnie dobijają, zawsze słyszę jakieś głupie docinki i chamstwo w moją stronę. Zdecydowałem się na samotność, bo jestem brzydki i do tego oszpecony (blizny po wypadku). Pracując, czuję się dobrze, jedynie rozmowy ze współpracownikami powodują u mnie dyskomfort. Rzadko wychodzę z domu, tylko do pracy i na zakupy. Chcę żyć po swojemu, ale ludzie mi nie pozwalają. Samemu jestem szczęśliwy, ale to szczęście ginie, gdy tylko muszę się z kimś spotkać. Czy jakakolwiek terapia ma sens w moim przypadku? Czy to coś w ogóle da? Ja chce tylko spokojnie doczekać śmierci, nie oczekuję nic więcej od życia.
Psychoterapia eriksonowska - na czym polega i kiedy warto się zgłosić?
Na czym polega psychoterapia ericksonowska? W jakich problemach się na nią zgłosić?
