Left ArrowWstecz

Czy warto chodzić do psychoterapeuty psychodynamicznego bez wykształcenia psychologicznego?

Czy warto chodzić do psychoterapeuty psychodynamicznego, który jest pedagogiem, terapeutą pedagogicznym, socjoterapeutą a nie jest psychologiem ?
User Forum

Mateusz

7 miesięcy temu
Daria Składanowska

Daria Składanowska

Dzień dobry Pani Mateuszu, 

 

To bardzo trudne pytanie. Warto pytać specjalistę o jego doświadczenie, szkołę psychoterapii (w Polsce już po 2 roku szkoły psychoterapii można prowadzić psychoterapię indywidualną), ukończone szkolenia. Lista certyfikowanych terapeutów psychodynamicznych znajduje się na stronach internetowych np. Certyfikowani Psychoterapeuci PTPPd - Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej:https://en.ptppd.pl/certyfikowani-psychoterapeuci-ptppd.html  

Na dzień dzisiejszy w Polsce nie jest wymagane ukończenie studiów psychologicznych do prowadzenia psychoterapii, natomiast warto sprawdzić specjalistę, np. prosząc o pokazanie ukończonych szkoleń, studiów, doświadczenia. W sytuacji, kiedy specjalista nie chce mówić o doświadczeniu lub ukończonej szkole warto zachować czujność. 

 

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria 

Psycholog, Doradca kariery 

7 miesięcy temu

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Weronika Wardzińska

Weronika Wardzińska

Dzień dobry,

 

Można korzystać z terapii u osoby, która nie jest psychologiem, bo prawo tego nie zabrania, ale z mojego skromnego punktu widzenia warto wybierać psychoterapeutów, którzy mają bazowe wykształcenie psychologiczne. Psychoterapia jest integralną częścią psychologii, dlatego psycholog ma znacznie szerszą wiedzę z zakresu procesów psychicznych, psychopatologii, diagnostyki, rozwoju oraz mechanizmów funkcjonowania człowieka. To bardzo ważne fundamenty, które mają realny wpływ na jakość pracy terapeutycznej, zwłaszcza przy bardziej złożonych trudnościach.

 

Oczywiście wybór należy do Pana i najważniejsza jest relacja terapeutyczna.

 

Pozdrawiam serdecznie,

Weronika Wardzińska

7 miesięcy temu
Karolina Rak

Karolina Rak

Dzień dobry,

 

Decyzja o tym, czy warto korzystać z pomocy danego specjalisty, jest bardzo indywidualna i zależna od Pana potrzeb. Warto zastanowić się jakie efekty chciałby Pan osiągnąć i co jest Pana celem psychoterapii. Warto porozmawiać o tym z terapeutą (każdej specjalności) już na początku współpracy - pierwszej lub drugiej sesji. Terapeuta pomoże sprawdzić, czy Pana problem i oczekiwania pokrywają się z tym, co specjalista może zaoferować. Czasem będzie to zależeć od wiedzy i doświadczenia terapeuty (to w czym się specjalizuje), czasem właśnie od nurtu (psychoterapia psychodynamiczna skupia się często na poznaniu siebie i długotrwałym procesie, a nie na szybkich rozwiązaniach), a czasami konieczne będzie przeformułowanie problemu (np. w żadnej terapii nie da się osiągnąć efektu - "nigdy nie chcę się już niczego bać", gdyż strach to nasza naturalna emocja, której nie da się "skasować").  Warto też wiedzieć, że ogólne czynniki leczące takie jak jakość relacji terapeutycznej są istotniejsze dla wyników terapii niż sam nurt terapeutyczny, a psychoterapia historycznie była uprawiana przez ludzi z różnorodnymi wykształceniami bazowymi. Z pewnością warto jednak zwrócić uwagę na to, czy terapeuta ma formalne kształcenie zawodowe, jest w superwizji, kształci się. 

 

Pozdrawiam serdecznie,

Karolina Rak

Psycholożka i psychoterapeutka in spe 

 

 

7 miesięcy temu
Katarzyna Gołębiewska

Katarzyna Gołębiewska

Dzień dobry,

 

W Polsce uprawnienia do prowadzenia psychoterapii posiadają osoby będące po ukończonym drugim roku szkoły psychoterapii. Polskie prawo nie wymaga, aby psychoterapeutą była osoba z wykształceniem psychologicznym. Obecnie toczy się na ten temat szeroka dyskusja.

Pana zapytanie dotyczy wykształcenia konkretnego psychoterapeuty. To temat, który można omówić na pierwszym spotkaniu. Konsultacje służą rozwianiu  różnych wątpliwości i klient/pacjent jak najbardziej może dopytywać o kwestie związane z wykształceniem, doświadczeniem zawodowym i stylem pracy. Zachęcam do szczerego porozmawiania o sprawach, które Pana zastanawiają.

 

Pozdrawiam

Katarzyna Gołębiewska

7 miesięcy temu
kryzys

Czy doświadczasz kryzysu psychicznego?

Zobacz podobne

Czy można przychodzić na terapię pod wpływem alkoholu? Problemy z otwieraniem się na terapii

Czy można przychodzić na terapię pod wpływem alkoholu? Wiem, że to głupie pytanie, ale mam ogromny problem z "otworzeniem się", dopiero jak wypiję, to robię się "otwarty". Na co dzień jestem bardzo małomównym i skrytym człowiekiem, ale jak się napiję to "gęba mi się zamyka". Na przykład jakby wypić dwa piwa to czy psycholog może mnie wyprosić z gabinetu?

Jak skuteczna jest terapia Przetwarzania Poznawczego w leczeniu PTSD?
Jak często i jak skuteczna jest używany protokół /terapia '' Przetwarzania poznawczego w zespole stresu pourazowego '' w PTSD ?
Robienie człowieka telepatycznym przy pomocy technologi - czy to możliwe?
Witam, Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu nie wiem jakim cudem zrobiono ze mnie osobę telepatyczną. Nigdy nie miałem takich objawów jako osoba chora psychicznie. Ludzie, z którymi rozmawiam w ten sposób są mi znani i to są na prawdę treściwe rozmowy a nie jakieś głosy w głowie. Normalnie wyrażają emocje i ze mną rozmawiają. Czy ktoś przeżył coś podobnego? pozdrawiam
Czy psycholog może okłamać pacjenta? Etyka w terapii a metody komunikacji

Czy psycholog ma prawo okłamać pacjenta w celu? Mój partner trafił na tydzień do szpitala psychiatrycznego w związku z traumą, miał tam kilka spotkań z psychologiem. Na jednym ze spotkań psycholog twierdził, że rozmawiał ze mną i powiedziałam mu o czymś (nigdy ze mną nie rozmawiał), po czym pytał partnera o naszą relację - jak nam się układa, czy nie ma w związku toksycznych zachowań (partner sam mi o tym powiedział, ja nie pytałam go o treść spotkań). Jak najbardziej rozumiem zasadność zadawania takich pytań pacjentowi w trakcie terapii, tylko zastanawia mnie czy taka metoda była ze strony psychologa etyczna i czy konieczne było użycie akurat tego sposobu, zwłaszcza w realiach szpitalnych, gdzie nie mamy ze sobą takiego kontaktu jak zazwyczaj i może to prowadzić do nieporozumień. Nie jest to pierwsza taka sytuacja, gdzie każde z nas otrzymało od personelu znacząco różne informacje. To wszystko miało miejsce jakiś czas temu, ale ciekawi mnie czy to są powszechnie stosowane metody, bo zawsze wydawało mi się, że psycholog powinien być z pacjentem szczery żeby terapia była oparta na zaufaniu.

Jak pokonać lęk przed pracą i poczucie bezradności?
Jak wyjść z sytuacji, w której nie potrafię podjąć się pracy, bo bardzo się boję, ale nie mogę normalnie żyć i leczyć się bo nie pracuję? Mam ogromny lęk związany z pracą, A właściwie z tym, że zawiodę, zrobię coś źle, popsuję coś ważnego i zostanę za to ukarana lub okrzyczana. Moją przeszkodą są problemy z kontrolowaniem swoich emocji i swojego ciała, kiedy się stresuję.Nie rozumiem wtedy co mówią do mnie ludzie, nie potrafię się skupić, czasem czuję się jak we śnie, i wszystko leci mi z rąk, w sytuacjach formalnych mam problem żeby się podpisać bo np. Robię literówki we własnym imieniu. Wstyd mi za to, bo całe życie wszyscy krzyczą na mnie, przez moją niezdarność i przez to nie ufam sama sobie i czuję że nie jestem godna zaufania przez moje rozkojarzenie i nieuwagę. Kiedy robię rzeczy w sowim tempie wszystko jest w porządku, jestem zaradna i pojętna, ale kiedy jestem pod presją czasu czuję jakby odjęło mi mózg. To było też częstą przyczyną moich porażek np. na sprawdzianach. Obecnie mam 20 lat, uczę się, ale utrzymuje mnie moja dziewczyna, ale nie chcę być taka bezradna w swoim życiu. Staram się rozwijać na innych płaszczyznach np. Robiąc kursy i ucząc się języków. Ze strony rodziny nie mam żadnego wsparcia finansowego ani emocjonalnego. Chodziłam do psychiatry i przez kilka miesięcy chodziłam też na terapię, ale nie czułam, że to cokolwiek zmienia, może terapia była niedopasowana do mojego problemu, właściwie to nie wiem, skąd powinnam wiedzieć że terapia jest dobrze prowadzona. Może ktoś z Państwa byłby w stanie doradzić, jakiego rodzaju terapii poszukać, na czym się skupić, żeby samemu też popracować nad tym lękiem, nie mogę znieść tej bezradności. Pozdrawiam, Daria.
Eating disorders

Zaburzenia odżywiania – przyczyny, objawy i rodzaje

Zaburzenia odżywiania to poważne zaburzenia psychiczne związane z nieprawidłowymi zachowaniami żywieniowymi, negatywnie wpływające na zdrowie. Obejmują anoreksję, bulimię i kompulsywne objadanie się, ARFID, Pica, czy ortoreksję.