Odpowiedz jako specjalista
WsteczZłe doświadczenie u psychologa. Jak sobie radzić?
Dzień dobry,
Wczoraj byłam na wizycie u psychologa. Po tej wizycie mam ochotę przestać chodzić. Nie wiem ile powinna trwać wizyta, ale po 20 minutach, kiedy byłam cała zapłakana pani powiedziała, że czas się skończył. Otworzyła kalendarz i zapisała mnie na następny termin (z którego raczej zrezygnuję). Poczułam się jakbym była tylko imieniem i nazwiskiem, za które ona dostaje pieniądze. Chyba za bardzo biorę to do siebie. Za dużo analizuję, ale poczułam się źle z tym. Jak mam sobie poradzić z tą sytuacją?
Viridis
2 lata temu
TwójPsycholog
Dzień dobry,
niekiedy poszukiwanie odpowiedniego dla siebie specjalisty wymaga cierpliwości, zmian i prób, ponieważ w terapii nawiązuje się relację terapeutyczną, a ta, jak każda relacja, wymaga odpowiedniego porozumienia, zaufania i szacunku. Nie musi Pani być na kolejnej wizycie, natomiast, jeśli czuje Pani, że chciałaby raz jeszcze spróbować - proszę bezpośrednio dawać psycholożce informacje zwrotne dot. tego, co Pani czuje wobec Waszej konsultacji, a także czego Pani oczekuje. Konsultacje czy psychoterapia są dla Pani i mają tworzyć bezpieczną, komfortową dla Pani przestrzeń.
Jednocześnie praca psychologa/ psychoterapeuty ma, jak każda praca, pewną formę- dotyczy ona, np. zaplanowanego grafiku specjalisty, który ze względu na etykę pracy, nie powinien spóźniać się na konsultacje z innymi klientami. Tak się zdarza, że jesteśmy w środku czegoś większego, ale czas się skończył. Może Pani powiedzieć psycholożce, by dawała Pani znać, np. 10 minut przed końcem. Zachęcam też do podjęcia być może dłuższych spotkań - wyboru usługi, która trwa 50 minut.
To naturalne, że poczuła się Pani źle i nie ma w tym absolutnie niczego złego. Może Pani czuć każdą emocję, zwłaszcza jeśli jakiekolwiek zachowanie czy sytuacja przekroczyła Pani granice, wyszła poza oczekiwania itp.
Trzymam kciuki
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Max Pawlicki
Witam,
Przykro mi, że ta wizyta nie spełniła Pani oczekiwań. Każdy specjalista ustala indywidualny czas sesji, który powinien być widoczny na jego profilu przed umówieniem się. Zazwyczaj jest to między 45min a 1 godziną. W uzasadnionych przypadkach specjalista może zdecydować się na skrócenie sesji - zawsze jednak powinien poinformować klienta, dlaczego tak się dzieje ,aby uniknąć zdezorientowania jakie teraz Pani czuję.
Zachęcam do zadawania pytań psychologowi, jeśli ma Pani wątpliwości dlaczego coś ma miejsce.
Jeśli nadal będzie się Pani czuła niekomfortowo z danym specjalistą, proszę pamiętać, że jest ich wielu - można poszukać takiego, z którym będzie się Pani czuła komfortowo.
Pięknego dnia,
Max Pawlicki
2 lata temu
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
standardowo spotkanie z psychologiem powinno trwać około 50 minut, jeżeli wydarzyło się inaczej być może warto zapytać specjalisty z czego wynikało skrócenie wizyty. W niektórych przypadkach krótsza wizyta może być wskazana. Jeżeli ma Pani jakiekolwiek wątpliwości proszę śmiało pytać psychologa.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
2 lata temu
Iwona Lassota
Dzień dobry,
w terapii i spotkaniach z psychologiem bardzo ważne jest, żeby było jasno określone ile będzie trwała sesja, kiedy i gdzie będzie miała miejsce. To poczucie stabilności jest bardzo ważne, żeby stworzyć bezpieczną przestrzeń. Kolejnym warunkiem owocnej konsultacji i terapii jest relacja z psychologiem lub psychoterapeutą, w której człowiek będzie czuł się wysłuchany, zrozumiany i uznany.
Pozdrawiam!
2 lata temu
Emilia Jędryka
Szanowna Autorko,
Dziękuję za podzielenie się Pani historią. Stworzenie bezpiecznej przestrzeni podczas sesji jest niezbędne dla efektywnej współpracy. Pani poczucie komfortu i swobody w kontakcie ze specjalistą są na pierwszym miejscu. W sytuacji, kiedy czuje Pani, że "coś jest nie tak” pomocne może okazać się podzielenie swoimi uczuciami z psychologiem, z którym Pani współpracuje. Nawiązanie relacji terapeutycznej z psychologiem często wymaga czasu. Jeśli poprawa nie nastąpi lub nie jest to rozwiązanie dla Pani, może warto zastanowić się nad zmianą specjalisty? Przede wszystkim, proszę pamiętać o swoim komforcie i poczuciu bezpieczeństwa.
Życzę Pani wszystkiego dobrego,
psycholog
Emilia Jędryka
2 lata temu
Zobacz podobne
Nie potrafię czerpać satysfakcji z terapii
Uczęszczałam na terapię i nie potrafię czerpać satysfakcji z jej odbycia, nie potrafię wyciągnąć z tego treści dla siebie, mam poczucie, że jest to droga bez dobrego zakończenia i nie czuje aby mi pomagała :(
Dodam, że mam problem w związku gdzie partner najprawdopodobniej ma cechy osoby narcystycznej bądź rys narcystyczny.
Dlaczego niektórzy specjaliści uważają, że diagnoza to przyklejanie łatek?
Dlaczego wielu psychoterapeutów uważa, że nie należy diagnozować pacjentów, bo jest to "przyklejanie im łatek"? Moim zdaniem diagnoza może być bardzo pomocna, bo pozwala ona określić konkretne obszary do zmiany, dlatego nie do końca rozumiem ich podejście.
Żona przeżyła ogromną traumę po doznanej przemocy wobec niej i innych. Miesiąc temu wyprowadziła się ode mnie, obwiniając mnie o znęcanie się. Co mam robić?
Żona została wykorzystana 15 lat temu, 13 lat temu jej oprawca zabił 12-letnią dziewczynkę. Ponad 2 lata temu zaczęła się leczyć, ale leczenie łączyła z alkoholem. Pisała, że po tym zdarzeniu prowadziła ryzykowny tryb życia. Reumatyzowała się. Miesiąc temu wyprowadziła się do koleżanki poznanej w psychiatryku i obwina mnie o znecanie się. Ktoś może pomóc, mamy 3 dzieci?
Podejrzenie depresji i skierowanie do psychiatry. Boję się jednak leków, również spożywałam alkohol z braku radzenia sobie - powiadomić o tym psychoterapeutę?
Od jakiegoś czasu bardzo źle czuje się sama ze sobą. W środku czuję wielki smutek, przygnębienie, nic mnie nie cieszy, mam okropne problemy ze snem, często chce mi się płakać. Nie umiem sobie sama ze sobą poradzić. Ostatnio dwa razy poszłam w alkohol, miałam ochotę się upić(czego nigdy do tej pory nie robiłam).Zaczęłam psychoterapię i tam padło podejrzenie depresji i żeby pójść do psychiatry. Jednak wolałabym uniknąć psychiatry(boję się itp). Czy powinnam o tym incydencie z alkoholem powiedzieć terapeucie czy to nie ma znaczenia. Czy to faktycznie depresja?Czy możliwe jest wyleczenie depresji bez leków? I czy od tych leków się tyje?
Czy psycholog powinien naciskać na częstsze wizyty terapeutyczne? Problemy z terapeutą córki
Dzień dobry, moja 17-letnia córka chodzi na terapię do psychologa. Psycholog bardzo namawia córkę na wizyty dwa razy w tygodniu, wręcz robi się to uporczywie. Dała jej do zrozumienia, że jeśli się nie zgodzi , nie ma sensu, żeby przychodziła. Czy tak powinien się zachowywać psycholog?
