Jak powiedzieć partnerowi o długach, jak przygotować się do takiej rozmowy?

Jestem w toksycznym związku. Mieszkam za granicą z byłym partnerem, który jest uzależniony od narkotyków, który stosuje wobec mnie przemoc, ma ogromne długi, do tego mamy dziecko, a ja nie jestem w stanie sama utrzymać mieszkania, bo połowa mojej pensji idzie na kredyt, który wzięłam, żeby mu pomóc, ale dopiero z czasem okazało się jaki on jest. Najpierw zapewniał mnie, że sobie poradzimy, że szybko go spłacimy, później wziął pieniądze, nie pytał i nie dawał na raty kredytu. Został mi rok do spłacenia. Nie mam tu nikogo, oprócz rodziców byłego, ale nie jest to dobra strona do pomocy, bo sami są toksycznymi ludźmi. Nie chcę wracać do Polski, bo nie zarobię takich pieniędzy, żeby spłacić dług. Błagam o pomoc, bo sama już nie wiem co mam robić i tkwię w tym od 3 lat, czyli od momentu przyjechania tutaj i naprawdę dłużej już nie chcę, życie ucieka, a ja nie wiem co robić...

Witam, mam syna, u którego stwierdzili niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym.Syn został jeszcze raz w kl. 0. Trudno przystosowuje się do nowych sytuacji.W tym roku są 2 kl. zerowe .W jednej grupie jest nowa wychowawczyni, do tej trafił mój syn.A w drugiej ta z stara, tj. z ubiegłej zerówki, z którą syn zaczął się jakoś dogadywać.Nawet lubić .Moje pytanie - czy posłać do nowej pani ( nowe dzieci, też stres),czy zmienić grupę i posłać do zeszłorocznej, z którą się już obył?

Hej, ja mam pewną sprawę i tak myślę odnośnie relacji której zaczynam. Trochę ona już trwa bo ponad rok ale jak już zaczęła się naprawdę rozwijać myślę czy napewno do siebie pasujemy. On jest bardzo spokojny, małomówny, nieśmiały i nigdy nie miał dziewczyny. Dlatego, mało ze soba rozmawiamy bo on poprostu nie umie. Ja za to kocham gadać i jestem bardzo odważna. On jest bardzo uczuciowy, zgada się na wszystko co ja mówię, płacze jak wyjdzie jakaś poważna drama między nami i musimy rozmawiać. Chyba po czasie mnie to przytłacza. Ja nie jestem uczuciowa bardziej na luzie i takie rzeczy. I mimo wiem że jest kochany to zastanawiam się czy porpsptu dalej mam ciągnąć tą relację. W której ja dominuje, gdzie nie mam wsparcia bo zawsze mi przytakuje, w której nie ma rozmowy bo nie umie rozmawiać i myślałam że przez ten czas budowania jakoś on się otworzy ale dalej jest bez zmian. Chyba dla mnie to już jest nudne i przytłaczające i jak zrobiliśmy przerwę to ja nie czułam nic, nie tęskniłam żyje dalej. On znowu nie, bardzo sie przejęł i mimo tego że wiem o tym że będę mieć z nim dobrze to nie wiem czy poprostu dam radę i czy go pokocham tak jak on mnie. Do tego ja jestem bardzo samodzielna, wcześniej się wyprowadziłam sama się utrzymuje a on jest bardzo przylepiony do rodziców co uważam że jest fajne że mają takie relacje bo ja nie miałam ale chyba w tym przypadku trochę za bardzo.

Co powinnam zrobić jeżeli osoba przy której byłam w jej najgorszych momentach, dawałam z sobie 100%, aby nie czuła się źle, odsuwając tym samym swoje wszystkie plany i będąc dla tej osoby cały czas teraz się ode mnie odsuwa i kiedy ja potrzebuje jej to nie widzę zaangażowania z jej strony. Widzę że jest przy mnie tylko wtedy gdy ona tego potrzebuje lub jak nie ma się do kogo odezwać?