Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak uzyskać pomoc psychologiczną w procesie tranzycji, by stać się kobietą?
Chcę uzyskać pomoc by stać się kobietą
Dl
1 miesiąc temu
Daria Składanowska
Dzień dobry,
dziękuję za wiadomość.
Pani/Pana wiadomość dotyka ważenego tematu kobiecości. Warto skonsultować sie z specjalistą seksuologiem, psychologiem.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Weronika Trojan
Dzień dobry,
W Polsce działa wiele fundacji działających na rzecz osób LGBTQ+, w zależności od miejsca zamieszkania można zgłosić się do placówki stacjonarnie lub online. Osoby tam pracujące będą mogły wskazać drogę aby uzyskać pomoc i wsparcie w decyzji. Myślę, że warto byłoby skonsultować się również z psychologiem\seksuologiem.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego
Weronika Trojan
1 miesiąc temu
Hanna Stępień
Dzień dobry, to bardzo ważny temat i warto się mu przyjrzeć. Od jak dawna pojawiają się takie myśli? W jakim momencie życia pierwszy raz pojawiła się taka obserwacja? Czy udało się tym podzielić z kimś ze środowiska? Czy jest wsparcie w tym procesie ze strony rodziny?
Pozdrawiam,
Psycholog Hanna Stępień
1 miesiąc temu
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Myślę, że to, że chcesz stać się kobietą, jest czymś, co warto potraktować poważnie i spokojnie, bez pośpiechu i bez presji. Nie musisz od razu wiedzieć „jak to zrobić” ani „co z tego wynika”. Ważniejsze jest zrozumienie, skąd w Tobie to pragnienie i co ono dla Ciebie znaczy. Sądzę, że dobrym pierwszym krokiem nie jest działanie, tylko bezpieczna rozmowa z kimś, kto nie będzie Cię oceniał np. psychologiem lub seksuologiem, który ma doświadczenie w tematach tożsamości. Pamiętaj, jesteś z tym sam/a i nie musisz podejmować żadnych szybkich decyzji.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
1 miesiąc temu
Zobacz podobne
Aseksualność jest normalna, jednak rodzice nie rozumieją - jak z nimi porozmawiać?
W jaki sposób wytłumaczyć rodzicom, że jestem osobą aseksualną i obrzydza mnie seks? Próbowałam ich jakoś nakierować, że tego nie potrzebuję, ale za każdym razem słyszałam odpowiedzi typu: "jeszcze ci się odmieni, jak poznasz tego jedynego", a ja wiem, że tak się nie stanie.
Czy orientacja seksualna może zmieniać się w czasie?
Czy orientacja seksualna jest stała w ciągu życia, czy może zmieniać się w czasie?
Boję się zachowań otoczenia, ponieważ jestem osobą społeczności LGBTQiA+. Zaczęło się od homofobii w rodzinie partnerki.
Dzień dobry,
Jestem niebinarną nieheteronormatywną osobą. Ostatnio w rodzinie mojej dziewczyny wybuchła awantura o to, że najprawdopodobniej jestem lesbijką (są homofobiczni, nie wiedzą, że jesteśmy razem) i słowo to potraktowane zostało jak najgorsze wyzwisko. Sprawiło to także kryzys w moim związku (prawie doszło do zerwania, ponieważ moja dziewczyna nie czuła się bezpiecznie we własnej rodzinie). Od tygodnia czuję się przez to źle z własną queerowością. Mam wrażenie, że nie jestem akceptowany, że obcy ludzie są dla mnie niebezpieczni i mimo wcześniejszego noszenia "różowych okularów" teraz mam wrażenie, że one spadły i widzę społeczeństwo jednak jako nastawione negatywnie do osób takich jak ja. Boję się przez to nawet siedzieć obok mojej dziewczyny na ławce, bo za każdym razem jak widzę jakiejś spojrzenie, odbieram je jako obrzydzenie. Moi rodzice jak i moi bliscy znajomi są ok z tym kim i jaki jestem i wspierają mnie, jednak nadal boję się być sobą, boję się, że będę wyglądać jak "lesbijka" i przez to mogę znaleźć się w niebezpiecznej sytuacji.
Ochłodziła się moja relacja z partnerką, po tym jak się oświadczyła, a ja miałam skazę po poprzednich relacjach.
Witam.
Jestem z kobietą, prawie 2 lata. Oświadczyła mi się 1.5 roku temu. Skrzywdziłam, ją bo nie potrafiłam jej ufać, po poprzedniej swojej relacji mam z tym problem, byłam podejrzliwa, byłam po prostu toksyczna. Zaczęłam być mocniej, jak przestała mnie traktować jak swoje oczko w głowie.
Teraz ją straciłam. Powiedziała, że za dużo się stało i mimo że mnie bardzo kocha, na tą chwile tego nie widzi. Mieszkamy razem, rozmawiamy normalnie. Ale jest strasznie chłodna. Nie wiem jak odzyskać w jej oczach i jak zachować się, żeby widziała, a przede wszystkim uwierzyła w to, że chce to naprawić. Czy jest jakaś szansa?
Jak wspierać osobę niebinarną przy dysforii i planowaniu terapii hormonalnej?
Zacznę od tego, że mam przyjaciela - osobę niebinarną. Jest to osoba, która doświadcza dysforii, co bardzo mnie boli. Do tego dochodzą kwestie środowiska i etc. Mójx przyjacielx chce rozpocząć terapie hormonalną, ale poszukuje specjalisty. Co można zrobić, żeby ulżyć takiej osobie w cierpieniu psychicznym? Czuję się bezradnie, wiedząc, że nie umiem pomóc. Czy jest tu psycholog, który zajmuje się diagnozą osób, które są gotowe brać leki hormonalne? Jakie pierwsze kroki trzeba wykonać w kierunku zdobycia ich. Będę wdzięczna za odpowiedź, naprawdę zależy mi, aby poczułx się dobrze w swoim ciele...
