Odpowiedz jako specjalista
WsteczMężczyzna noszący damskie stringi – wpływ na akceptację siebie i relacje
ka będąc w związku z narzeczoną wpadła kiedyś na pomysł żeby założył jej damskie stringi i tak się jej spodobałem że prosiła mnie żebym dla niej każdego dnia nosił po mieszkaniu a po rozstaniu tak się do nich przywiozłem że uwielbiam mieć je na sobie i czuć jak mi się wrzynają bardzo w pośladki i wiem co czuje każda kobieta która nosi stringi
Anonimowo
Piotr Ziomber
Dzień dobry
To, że bardzo polubiłeś noszenie stringów i kojarzysz je z komfortem oraz bodźcem sensorycznym nie jest niczym nadzwyczajnym. Z praktycznego punktu widzenia stringi rzeczywiście mogą być noszone na co dzień, ale ważne jest, żeby były dobrze dobrane, nie za ciasne, z miękkiego materiału i z zachowaniem higieny, bo źle dopasowane mogą drażnić skórę i sprzyjać infekcjom. W opisach o stringach pojawia się też to, że część osób lubi je właśnie za uczucie „wcięcia” między pośladki, a inne osoby uznają je za niewygodne. Jeśli pytasz o siebie, to taka preferencja sama w sobie nie jest niczym niezwykłym. Ciało potrafi się przyzwyczaić do określonego rodzaju bielizny, a przyjemność może wynikać zarówno z dotyku materiału, jak i z samego skojarzenia z dawnym związkiem.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Włoszycka
Witam,
Ok a czego potrzebujesz od nas w związku z tą sytuacją?
Porady czy po prostu ważne bylo dla Ciebie podzielenie sie tym?
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Mikołaj Czajka
Dzień dobry,
to, co Pan opisuje, ma konkretne psychologiczne wyjaśnienie. Obiekt - stringi - był silnie skojarzony z intymnością i akceptacją partnerki, przez co mózg "zapamiętał" go jako źródło nagrody. Po rozstaniu skojarzenie pozostało, nawet gdy relacja zniknęła. Dodatkowym elementem jest przyjemność sensoryczna z dotyku i ucisku, która działa jako niezależny bodziec. To klasyczny mechanizm warunkowania, nie powód do niepokoju.
Z perspektywy klinicznej - dopóki nie powoduje to dyskomfortu ani nie zaburza Pana funkcjonowania, mieści się w granicach normy (DSM-5 rozróżnia parafilię od zaburzenia parafilicznego właśnie tym kryterium).
Pozdrawiam serdecznie, Mikołaj Czajka
Jagoda Jek
To, co opisujesz, dotyczy Twojej indywidualnej preferencji sensorycznej i seksualnej — czyli tego, że określony rodzaj bodźca (materiał, ucisk, sposób noszenia bielizny) jest dla Ciebie przyjemny i się utrwalił jako źródło doznań.
Warto tylko zatrzymać się przy jednym zdaniu: nie da się wprost „wiedzieć, co czuje każda kobieta nosząca stringi”, bo doświadczenia cielesne i seksualne są bardzo indywidualne — nawet jeśli bodziec z zewnątrz jest podobny.
Jeśli ta preferencja nie powoduje u Ciebie cierpienia, przymusu ani problemów w relacjach, to zwykle mieści się w szerokim spektrum ludzkiej seksualności. Jeśli jednak czujesz, że zaczyna się to łączyć z napięciem, kompulsją albo wpływa na Twoje funkcjonowanie, wtedy warto przyjrzeć się temu głębiej w rozmowie z seksuologiem
Zobacz podobne
Czy częsty seks i intymne gesty męża są wyrazem miłości w związku małżeńskim?
Czy codzienny seks, czasem trwający dwie, nawet trzy godziny – namiętny, intensywny – a także potrzeba bliskości w środku nocy, przytulania się, bycia blisko, to forma wyrażania miłości i uczuć? Jestem w małżeństwie i zastanawiam się, czy to wszystko świadczy o głębokim przywiązaniu.
Podczas zbliżeń mąż czasem daje mi klapsa w pośladki – czy to oznacza, że go to podnieca, czy raczej jest to sposób na wyrażenie emocji, uczuć? Zdarza się też, że kiedy gdzieś razem wychodzimy, potrafi mnie klepnąć albo złapać krocze.
Mi to odpowiada, bo odbieram to jako znak, że mu się podobam, że wciąż mu się podobam fizycznie, że moje ciało go pociąga – i że mnie kocha. Ale czasem się zastanawiam – czy to rzeczywiście jest taka forma wyrażania miłości, czy może ma też inne znaczenie?
Silny lęk przed rozmową z nowymi osobami i oceną innych – jak przestać się bać i otworzyć na ludzi?
Od kiedy pamiętam boję się rozmawiać z nowopoznnymi osobami i przemawiać w dużej grupie osób. Jak już to robię od razu w mojej głowie jest to że i tak każdy mnie już postrzega negatywnie i nie mam co się więcej pokazywać bo i tak nikt mnie tutaj nie będzie szanował. Jest to dla mnie czasami nie pojęte że ludzie mogą mnie postrzec jako wartościową osobę wartą uwagi dlatego boje się robić co kolwiek i wychylać się bo potem w mojej głowie jest fala samokrytyki. Nie potrafię być sobą i mówić co akurat mam w głowie przez strach. W głowie mam dużo myśli i pomysłów ale jak myślę że mam o nich komuś mówić od razu myślę że i tak tego nie zrozumieją i wyjdę na idiotkę co boli mnie strasznie bo nie potrafię nikogo poznać. Wiem że jakbym zaczęła się odzywać to poznałabym dużo osób ale kiedy przychodzi ten moment spotkania w głowie mam pustkę i myślę tylko jak uciec do domu.
Jak poradzić sobie po rozwodzie?
Jak uporać się po rozwodzie? Jak zapomnieć o miłości do byłej żony?
Jak poradzić sobie z chorobliwą zazdrością i poprawić relację z partnerem?
Jak sobie poradzić z chorobliwą zazdrością? Sprawa dotyczy mnie, nigdy nie kontaktowałam się że specjalistami, bo uważałam, że sobie sama poradzę. Jednak ciągle słyszę od partnera, że przekraczam wyznaczone przez nas samych jakieś 7 lat temu na początku naszego związku granice. Rozmowa z partnerem nie pomaga, bo ma dość kontroli i coraz większych ograniczeń w jego oczach z racji mojej zazdrości w związku. Ja uważam, że szczera rozmowa z nim też mi pomoże, bo wiem że mam z tym problem, ale gdyby spróbował mnie jakoś zapewnić lub udowodnić, że mówi prawdę byłoby mi łatwiej. Po wielu kłótniach moje zaufania do niego zmalało, bo raz mmie oszukał w kwestii znajomości(szedł w zaparte,ze nikogo nie poznał a faktycznie utrzymywał kontakt z pewną kobietą, jak się później wyjaśniło była to naprawdę czysto koleżeńska relacja jednak ja się zawiodłam na nim, że mnie okłamał na początku)
Proszę o poradę jak mam zacząć sobie radzić z takim podejściem do zazdrości? To siedzi w mojej głowie bardzo mocno i wiem, że często zdarza mi się te granicę przekraczać. Proszę o pomoc jak zarówno proszę o poradę jak mam poprosić partnera o szczera rozmowę aby spróbował być bardziej otwarty w stosunku nowych znajomości aby nie ukrywał przede mną czegoś, co tak naprawdę nie skrzywdzi mnie w żaden sposób. Jak rozwiązać te problemy? Jak nauczyć się żyć ze spokojem s nie ciągłym niepokojem i z samoczynnie wymyślającymi się historiami w mojej głowie? Bardzo mnie to męczy w życiu codziennym szczególnie gdy mój partner wyjeżdża do pracy na kilka dni bez powrotu w międzyczasie do domu.
Będę bardzo wdzięczna za wszelką pomoc. Pozdrawiam.
Jak radzić sobie z żałobą po długotrwałym związku? Strata Męża po 40 latach
W grudniu straciłam Męża, z którym byliśmy ponad 40 lat w związku. Moja rozpacz nie ma końca. Nic mnie nie cieszy. Nie jestem w depresji, mogę i pitrafię mobilizować się do różnych prac, także pracy zawodiwej. Ta jest moją terapią. Ale to wszystko mało. Wszystko mi przypomina mojego kochanego i kochającego Męża.... jak żyć. Najgorsze są dni wolne, których jednak też potrzebuję
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.